บทที่ 163 ชนะโครงการ

บทที่ 163 ชนะโครงการ

เจียงสื้อสื้อรับสายลู่เจิงและพูดว่า “รุ่นพี่ลู่คะ”

“สื้อสื้อ เธออยู่ที่ไหน? พี่รู้จักร้านอาหารอร่อยร้านหนึ่ง ตอนกลางคืนมีเวลาว่างไปทานข้าวด้วยกันไหม?”

ความจริงลู่เจิงมีแผน ในเมื่อจิ้นเฟิงเฉินและเจียงสื้อสื้อพักอยู่โรงแรมเดียวกัน มีความเป็นไปได้ว่าผู้ชายคนนี้และเขาจะชอบเจียงสื้อสื้อเหมือนกัน เขาจะอยู่เฉยๆ ไม่ได้ ดังนั้นเขาอยากถือโอกาสชวนเจียงสื้อสื้อออกไปตอนที่เขามีเวลา

“ขอโทษนะคะ! รุ่นพี่ ฉันกับ สวีหน้ากำลังไปเจอลูกค้าอยู่บนถนนค่ะ!”

“เหรอ? คนของSR กรุ๊ปตกลงเจอหน้าเธอแล้ว?”

“ค่ะ”

ลู่เจิงยิ้มออกมา “พี่บอกแล้วว่าเธอทำได้ งั้นเธอไปทำงานก่อนเถอะ อาหารมื้อนี้ถ้ายังมีโอกาสเปลี่ยนวันเป็นครั้งหน้าก็ได้!”

“ได้ค่ะ รุ่นพี่”

หลังจากวางสายโทรศัพท์ สวีหน้าที่นั่งอยู่ด้านข้างมองไปที่เจียงสื้อสื้อด้วยความอิจฉาและความคลุมเครือ

“พี่สื้อสื้อ ฉันบอกแล้วไงว่าประธานลู่ชอบพี่ พี่ยังไม่เชื่อใช่ไหม? ดูสิ เมื่อวันก่อนเพิ่งนัดไปเองวันนี้ยังนัดพี่ทานข้าวอีกแล้ว”

“พอเถอะ เลิกซุบซิบนินทาพวกนี้ได้แล้ว”

เจียงสื้อสื้อยิ้มอย่างจนใจ ในหัวของเธอยังเลอะเลือน พิงเบาะนั่งและเกือบหลับไปแล้ว

สวีหน้าเห็นแบบนี้ ทำได้แค่นั่งอยู่ข้างๆ เงียบๆ ไม่รบกวนเจียงสื้อสื้อพักผ่อน

……

มาถึงโรงแรม งานเลี้ยงจัดที่ชั้นห้า สถานที่ตกแต่งอย่างสวยงาม ว่ากันว่านี่เป็นงานเลี้ยงที่มีชื่อเสียงในแวดวงธุรกิจของอเมริกา และมีผู้คนมากมายที่มีหน้ามีตามาในสังคมที่นี่

ถึงแม้จะเคยเข้าร่วมงานเลี้ยงมาแล้ว แต่ว่าครั้งนี้จัดอยู่ที่ต่างประเทศ เจียงสื้อสื้อรู้สึกว่าแตกต่างกันอย่างมาก

สวีหน้ายิ่งพูดด้วยความประหลาดใจ “พี่สื้อสื้อ คนเยอะจังเลยค่ะ!”

งานเลี้ยงห้องอาหารจำเป็นต้องมีบัตรเชิญ ไม่แค่นั้นท่านประธานอี้แห่ง SR กรุ๊ปเหมือนจะเคยทักทายมาแล้ว ตอนที่เจียงสื้อสื้อและ สวีหน้ามาถึงหน้าประตูก็บอกชื่อเขา คนรับใช้ก็เลยปล่อยให้เข้าไป

งานเลี้ยงคนไปคนมา ปาร์ตี้สนุกสนาน เจียงสื้อสื้อหาเงาของประธานอี้ในฝูงชนจนเจอ แต่ว่ารอบๆ เขามีคนแวดวงธุรกิจจำนวนมาก ดูเหมือนจะยุ่ง ตอนนี้เจียงสื้อสื้อไม่ได้เข้าไปรบกวน

เธอและ สวีหน้าหาที่นั่งลง เจียงสื้อสื้อวิงเวียนศีรษะ และรู้สึกว่าอุณหภูมิที่หน้าผากเหมือนจะยิ่งสูงขึ้น สังเกตเห็นความผิดปกติของเธอ สวีหน้าก็รินน้ำให้เจียงสื้อสื้อหนึ่งแก้ว แววตาอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วง

อีกด้านหนึ่ง จิ้นเฟิงเฉินและซูชิงหยิงก็มาร่วมงานเลี้ยงครั้งนี้เหมือนกัน แน่นอน บุคคลที่รับผิดชอบจิ้นกรุ๊ปของสาขาในสหรัฐอเมริกาก็มาพร้อมกับพวกเขาด้วย

ผู้คนส่วนใหญ่ที่มาร่วมงานเลี้ยงนี้เป็นชาวต่างชาติ ดังนั้นการปรากฏตัวของคนในประเทศตัวเอง จึงดึงดูดความสนใจของผู้คนเป็นจำนวนมาก

สวีหน้าที่อยู่ด้านข้างเขย่าเจียงสื้อสื้อและพูดว่า “พี่สื้อสื้อ รีบดูสิรีบดู ท่านประธานจิ้น! บังเอิญจังเลยค่ะ!”

เจียงสื้อสื้อเงยหน้าขึ้น และตามที่คาดไว้ มองเห็นจิ้นเฟิงเฉินสวมชุดสูทสีดำ ซูชิงหยิงอยู่ข้างหายเขา บังเอิญจริงๆ เลย

จิ้นเฟิงเฉินไม่ได้สังเกตเห็นเจียงสื้อสื้อที่อยู่ในมุม เดินเข้างานมากับคนรับผิดชอบ บริษัทย่อยของจิ้นกรุ๊ปในนิวยอร์กและ SR กรุ๊ปมีโครงการร่วมกันมาโดยตลอด เพราะฉะนั้นคนรับผิดชอบจึงแนะนำให้จิ้นเฟิงเฉินและประธานอี้พบหน้ากัน