บทที่ 220 เรื่องราวถูกเปิดโปง

บทที่ 220 เรื่องราวถูกเปิดโปง

ถึงวันรุ่งขึ้น คนที่จิ้นเฟิงเหราส่งไป อย่างรวดเร็วก็ตรวจสอบตัวตนของหลี่อานได้ชัดเจน

ภายในห้องทำงาน จิ้นเฟิงเหรากำลังรายงานกับพี่ชายของตน

“พี่ หลี่อานคนนั้นเป็นผู้ชายธรรมดาๆ ทำงานในธุรกิจขนาดเล็ก อยู่กับเด็กอายุห้าขวบคนหนึ่ง และภรรยาของเขาหย่าร้างกันเมื่อหลายปีก่อน เดิมทีเขากับพี่สะใภ้ไม่ได้รู้จักกันมาก่อน แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ข้อมูลดูเหมือนจะถูกลบไปเมื่อเร็วๆนี้

หากไม่ใช่จิ้นเฟิงเหรามีกลอุบาย คิดอยากจะตรวจสอบหลี่อานคนนี้ เกรงว่าคงต้องใช้เวลานาน

“ที่สำคัญที่สุด พี่ คุณรู้ไหม? พี่เย็นวานฉันเจอพี่สะใภ้ในห้องอาหารกับชายคนนี้โดยบังเอิญ หลี่ซวนลูกชายของหลี่อานคนนี้ เรียกพี่สะใภ้ว่าหม่ามี๊”

ได้ยิน สีหน้าจิ้นเฟิงเฉินก็เปลี่ยนไป

“พี่ แปลกมากๆเลยป๊ะ? ตอนนี้เราควรทำอย่างไร?”

“ไปเอาตัวหลี่อานมา”จิ้นเฟิงเฉินเอ่ยปากตรงๆ

เจียงสื้อสื้อไม่ยอมบอกอะไรกับตน อย่างนั้นก็เริ่มลงมือจากหลี่อานนี่แล้วกัน

จิ้นเฟิงเหราก็มีความปรารถนานี้ ฉะนั้นเลยส่งคนไปติดตามหลี่อานตลอด แล้วก็ส่งคนไปให้จับตัวหลี่อานมาทันที

ถูกจับมัดมาที่ห้องทำงาน หลี่อานงุนงงอย่างมาก เขามองจิ้นเฟิงเหรา พูดด้วยเสียงสั่นเล็กน้อยว่า : “คุณ……คุณคิดจะทำอะไร?”

หลี่อานคนนี้เห็นแก่เงินเป็นชีวิตจิตใจ ด้วยเหตุนี้มู่จิ่งเซินจึงมาหาตน คำพูดเดียวก็ตอบรับเรื่องนี้ ทว่ามู่จิ่งเซินให้เงินหลายแสนหยวน! สิ่งเหล่านี้ยากนักที่ชั่วชีวิตเขานี้จะหาได้

หลังจากเมื่อวาน เขารู้ว่าจิ้นเฟิงเฉินคนนี้ฐานะไม่ธรรมดา แต่คาดไม่ถึงว่าวันนี้จะถูกจับมาถึงที่นี่ บอดี้การ์ดสี่คนยืนอยู่รอบๆ จิ้นเฟิงเหรากับจิ้นเฟิงเฉินยืนอยู่ด้านหน้า โดยเฉพาะจิ้นเฟิงเฉิน ทั้งตัวแผ่ซ่านความเคร่งขรึมออกมา ตอนนี้หลี่อานหวาดกลัวเล็กน้อย

จิ้นเฟิงเหราเดินไปตรงหน้าแล้วถามว่า : “คุณกับเจียงสื้อสื้อเกี่ยวข้องอะไรกัน? เข้าใกล้เธอเพื่อจุดประสงค์อะไร?”

“ฉันฉันฉัน……” ตอนนี้หลี่อานก็ไม่รู้ว่าควรพูดอย่างไร ทำได้แค่พยายามสงบสติอารมณ์ของตนและพูดว่า : “เราไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกัน”

พูดจบ จิ้นเฟิงเฉินก็เดินตรงไปข้างหน้า เหยียบมือของหลี่อานไว้

“จะพูดไหม?”

หลี่อานร้องด้วยความเจ็บปวด เขาคิดอยากจะดิ้นหนี แต่ทว่าถูกบอดี้การ์ดกดไว้แน่น

“พวกคุณจะทำอะไร? ปล่อยฉันเร็ว ไม่รู้หรอว่าการลักพาตัวเป็นสิ่งผิดกฏหมาย!”

“ห๊ะ ปล่อย หลี่อาน คุณรู้ไหมว่าคนตรงหน้าคุณคือใคร เขาคือท่านประทานจิ้น เขาก็คือกฏหมาย และตอนนี้ คาดไม่ถึงว่าคุณจะกล้าคิดอะไรกับผู้หญิงของเขาเลยหรอ? ถ้าคุณไม่อธิบายดีๆอีก ฉันรับประกันเลยว่าวันนี้คุณจะไม่มีชีวิตออกไปจากที่นี่” จิ้นเฟิงเหราพูดด้วยเสียงเคร่งขรึม น้ำเสียงจริงจัง

ได้ยิน หลี่อานก็หน้าเปลี่ยนสี คาดไม่ถึงว่าตรงหน้าท่านนี้คือประธานจิ้นเฟิงเฉินของจิ้นกรุ๊ปงั้นหรอ?

คนอย่างนี้ เดิมทีหลี่อานเขาไม่กล้าจะคิด จิ้นเฟิงเฉินคนนี้จะน่ากลัวมาก หลี่อานรู้ได้โดยธรรมชาติ เขาคิดไม่ถึงได้อย่างไร ว่าเจียงสื้อสื้อกับจิ้นเฟิงเฉินมีความสัมพันธ์กัน

หลี่อานเห็นแก่เงิน แต่ว่ารักตัวกลัวตายยิ่งกว่า ไม่สามารถประสบกับการใช้อำนาจของจิ้นเฟิงเหรากับจิ้นเฟิงเฉินได้ ก็บอกเรื่องราวที่เกิดขึ้นออกไปหมด

“ประธานจิ้น ฉันถูกคนซื้อตัวมา อีกฝ่ายให้เงินฉันจำนวนมาก ให้ฉันไปใกล้ชิดกับคุณเจียง จากนั้นก็เอาเด็กไปใส่ร้ายเธอ เพราะ……ก็คือทำลายความสัมพันธ์ของพวกคุณ ประธานจิ้น ฉันสำนึกผิดแล้ว ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ขอร้องคุณปล่อยฉันไปเถอะ!”

หลี่อานคุกเข่าขอร้องอยู่บนพื้นอย่างสุดชีวิต

ได้ยิน ชั่วขณะจิ้นเฟิงเหราก็สับสนงุนงงเล็กน้อย ใครทำได้ขนาดนี้ หรือพี่สะใภ้ แม้แต่คำเหล่านี้ก็เชื่อหรอ?

จิ้นเฟิงเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย เขามองต่ำลง จมอยู่กับความคิด