บทที่ 232 คู่แข่งยิ่งร้ายกาจ เราก็ยิ่งเก่งกาจไปด้วย

เจียงสื้อสื้อหันมายกยิ้มเบาๆ “กดดันตัวเองนิดหน่อยให้พอเหมาะสม จะได้สามารถขับเคลื่อนตัวเองให้เดินหน้าได้”

ลู่เจิงนิ่งไปเล็กน้อย ก็เข้าใจในหลักและเหตุผลนี้ทันที แต่ก็ไม่ลืมที่จะกล่าว: “ถึงว่า ใครก็บอกคนที่ยิ่งขยันยิ่งก้าวหน้าเร็ว”

เธอกำลังจะเอ่ยปากพูด ครั้งนี้ กลับสบสายตากับซูชิงหยิงพอดี

เจียงสื้อสื้อสังเกตเห็น แววตาของซูชิงหยิงมีนัยอะไรบางอย่าง และแอบมีความลำพองใจเล็กน้อย

ไม่รู้ว่าซูชิงหยิงพูดอะไรกับKevinไป สายตาพิจารณาของKevin ตกลงมาที่ตัวเธอ

ในเมื่อถูกKevinเห็นแล้ว ลู่เจิงก็ถือโอกาสพาเจียงสื้อสื้อเดินเข้าไปเลย

“ไม่เจอกันนานนะKevin” ลู่เจิงยื่นมือออกไปก่อน เขาจับมือกับKevinอย่างสนิทสนม

Kevinเองก็ดูมีความสุข ได้เจอเพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอกันนาน ก็พูดทักทายกันไปหลายประโยค

“ท่านนี้คือ....” Kevinเอ่ยปากถามเจียงสื้อสื้อที่อยู่ข้างๆ ด้วยตัวเอง

เจียงสื้อสื้อพยักหน้าเล็กน้อย แล้วแนะนำตัวเอง: “สวัสดีค่ะ Kevin ฉันคือเจียงสื้อสื้อจากบริษัทจิ่นซื่อ”

Kevinเคยเห็นแผนงานขั้นต้นที่บริษัทจิ่นซื่อส่งมา นับเป็นหนึ่งในแผนที่ถูกใจมากที่สุดบริษัทหนึ่ง

แต่ว่า แผนนี้จะดีสมบูรณ์หรือไม่ นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

เห็นKevinทำท่าทีเย็นชา เจียงสื้อสื้อก็ไม่ท้อถอย แม้เจอคลื่นลูกใหญ่ก็ไม่ตระหนก

พวกเขากี่คนคุยกัน และไม่มีใครเริ่มพูดโครงการนี้ก่อนเลย

เจียงสื้อสื้อก็ยังหวังว่าหากมีโอกาสละก็ เธอจะเจรจาหารือกับKevinเพียงลำพัง

แต่ซูชิงหยิงเหมือนจะมองความคิดของเจียงสื้อสื้อออก ก็พูดทอดถอนใจ: “โครงการนี้ ซูซื่อกรุ๊ปก็นับว่าได้เจอกับคู่แข่งที่มีความสามารถมากสองคนเลยนะคะ คุณเจียง ประธานลู่ พวกคุณต้องยอมอ่อนข้อให้ฉันบ้างนะ”

“ควรเป็นคุณซูมากกว่าครับที่ต้องยอมอ่อนข้อให้พวกเรา ใครไม่รู้จักบริษัทOwenภายใต้การบริหารของพวกคุณบ้าง เป็นผู้นำอันดับสองในโลกธุรกิจเลยนะครับ” ลู่เจิงพูดอย่างสุภาพ

ไม่รู้ให้ซูชิงหยิงพูดอะไรขึ้นอีก ลู่เจิงยิ้มอย่างสุภาพบุรุษ ก็พูดขึ้นอีกครั้ง: “คุณซู เพชรตัดเพชร เราต้องเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน ในเมื่อพวกคุณหมายมุ่งต้องได้สิ่งนี้ พวกเราบริษัทLGเองก็ไม่ได้ต้องการน้อยไปกว่าพวกคุณอย่างแน่นอน”

ซูชิงหยิงดูถูกในใจ เธอสืบรู้ชัดเจนมาตั้งนานแล้ว จริงลู่เจิงไม่ค่อยสนใจโครงการนี้มากนัก

แต่เขาพูดแบบนี้ ก็เพียงแค่อยากช่วยเจียงสื้อสื้อต่อหน้าคนเท่านั้นเอง

ไม่รู้จริงๆ ว่าเจียงสื้อสื้อนั้นมีดีตรงไหนกันแน่ ถึงทำให้พวกเขาหลงใหลอย่างต่อเนื่องได้

ซูชิงหยิงคิดเคียดแค้นในใจ ไฟในใจลุกโชนจนเกือบเผยออกมาบนใบหน้า

“ถ้างั้นฉันจะตั้งตารอ” ซูชิงหยิงพูดอย่างมีพิธีรีตอง

พวกเขาคุยกันก็นานขนาดนี้แล้ว แต่เจียงสื้อสื้อกลับไม่พูดเลยสักคำ สายตาของซูชิงหยิงมองจับจ้องไปที่เธอแน่วแน่ “คุณเจียงทำไมไม่แสดงความคิดเห็นบ้างล่ะคะ?”

เจียงสื้อสื้อกลับยิ้มเบาๆ “ซูซื่อกรุ๊ปและบริษัทLG ล้วนเป็นอัจฉริยะของวงการธุรกิจ จิ่นซื่อของพวกเรา เพิ่งก่อตั้งขึ้นได้ไม่นาน ควรรับฟังความเห็นและเรียนรู้อย่างถ่อมตัวอยู่ข้างๆ ค่ะ”

Kevinกลับหัวเราะเสียงเย็นชา “ออ? ฉันยังไม่ได้ยินพวกเขาพวกเขาคุยกันเลย มีอะไรให้เธอเรียนรู้ได้งั้นหรือ?”

คำพูดนี้ของเขา แข็งกระด้างอย่างมาก

เจียงสื้อสื้อได้แต่ยกยิ้ม ไม่ได้พูดอะไรมากมาย

เมื่อเห็นว่าKevinมีท่าทางไม่ดี จึงจะช่วยเจียงสื้อสื้อ ยิ้มพูดอย่างสุดความสามารถ “Kevin ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเราดีขนาดนี้ ถ้าดูจากไมตรีจิตที่พวกเรามีมาหลายปี งั้นก็ถือโอกาสให้สิทธิในการโฆษณากับพวกเราไปเลยเถอะ”