บทที่ 43 แอบเจอหน้ากัน

บทที่ 43 แอบเจอหน้ากัน

“ทำไมกัน?”

จิ้นเฟิงเหราตกใจ เมื่อก่อนยังดีๆ อยู่เลย ทำไมไม่ไปมาหาสู่กันแล้ว?

หรือว่าความมีเสน่ห์ของพี่ชายของเขาลดลงจนถึงระดับนี้แล้ว?

จนกระทั่งพี่สะใภ้จะตัดขาดความสัมพันธ์กับเขาแล้ว ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะรุนแรงมาก! ไม่น่าล่ะงั้นนี้พี่ชายของเขาเหมือนกินระเบิดเข้าไปอย่างนั้น

จิ้นเฟิงเฉินไม่พูดไม่จา ดับก้นบุหรี่ลง และค่อยๆ พูดว่า “บางทีอาจจะเกี่ยวกับเรื่องในอดีตของเธอ”

“อดีต?” จิ้นเฟิงเหราเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “อดีตอะไรกัน?” จิ้นเฟิงเฉินเอาเรื่องคร่าวๆ ของเมื่อคืนเล่าให้ฟัง

จิ้นเฟิงเหราได้ยิน ลุกขึ้นและพูดออกมาทันที “พี่ วางใจเถอะ เรื่องนี้ผมรับผิดชอบเอง ผมจะไปตรวจสอบให้ว่าเรื่องอดีตของพี่สะใภ้เกิดอะไรขึ้น”

พูดไป จิ้นเฟิงเหรากำลังจะออกไป กลับถูก จิ้นเฟิงเฉินขวางไว้

“ไม่ให้ไป ถ้าพี่ไม่อนุญาต ไม่ต้องไปตรวจสอบเธอ”

ในใจ จิ้นเฟิงเหราเต้น แต่ว่าเมื่อสืบก็สืบหมดแล้ว ลังเลไปหมด เขายังพูดว่า “พี่ ความจริงเมื่อก่อนผมสืบเรื่องบ้านและอดีตของพี่สะใภ้แล้ว”

จิ้นเฟิงเฉินค่อยๆ เลิกคิ้วขึ้น

“อดีตของพี่สะใภ้ก็ไม่ได้มีอะไร เพียงแต่.....หกปีก่อน เธอหายตัวไปหนึ่งปี เหมือนกับมีน้อยคนที่รู้ ว่าปีนั้นเธอไปทำอะไร ตอนนั้นผมไม่ได้สนใจ ก็เลยไม่ได้สืบอย่างละเอียด”

ได้ยินแบบนี้ แววตาของ จิ้นเฟิงเฉินเป็นประกาย

เธอหายตัวไปหนึ่งปี?

ดูเหมือนตอนนี้ เจียงสื้อสื้อไม่ยอมไปแตะเรื่องราวในอดีตนั้น หรือว่าจะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจากการหายไปในปีนั้น

จิ้นเฟิงเฉินไม่ได้พูดอะไรออกมา จิ้นเฟิงเหราพูดอีกครั้ง “พี่ ถึงแม้เรื่องนี้จะมีคนรู้ไม่เยอะ แต่ถ้าหากจะสืบต่อ ก็ยังหาข้อมูลออกมาได้”

วิธีการของตระกูลจิ้นร้ายแรง ไม่มีเรื่องอะไรที่พวกเขาค้นหาไม่เจอ

สีหน้าของ จิ้นเฟิงเฉินลุ่มลึก พูดอย่างเย็นชาว่า “ไม่อนุญาตให้ค้น”

จิ้นเฟิงเหราตกใจจนนิ่งอึ้งไป มองสีหน้าพี่ชายของเขาและไม่กล้าพูดอะไรออกมา

“ได้ได้ได้ พี่บอกไม่ค้นก็ไม่ค้น”

เขาไม่เข้าใจจริงๆ ท่าทางพี่ชายเขาเหมือนจะแปลกใจกับอดีตของพี่สะใภ้ แต่ว่าทำไมไม่ให้เขาไปค้นกันนะ?

ค้นออกมาและจัดการปัญหาก็สามารถคืนดีกันได้แล้ว?

ความรักของแบบนี้นะ ทำให้คนสัมผัสไม่ได้จริงๆ

“งั้นไม่สืบ พี่กับพี่สะใภ้จะทำยังไง? ก็จะเย็นชากันแบบนี้.....” จิ้นเฟิงเหราถามด้วยความระมัดระวัง

พูดจบ เขาก็สังเกตเห็นสายตาที่อันตราย จิ้นเฟิงเหราจู่ๆ ก็รู้สึกว่าตัวเองพูดผิดไปแล้ว

“พี่ ผมผิดไปแล้ว ผมยังมีธุระ ไปก่อนนะครับ”

หลังจากพูดจบ จิ้นเฟิงเหราก็ออกจากห้องทำงาน กลัวว่าถ้าไม่ระวังจะทำให้ คุณชายใหญ่ที่อกหักอยู่โมโห

แต่ว่ายังดีที่รู้ว่าเหตุผลที่พี่เขาอารมณ์ไม่ดี มาถึงหน้าประตู จิ้นเฟิงเหราก็โทรศัพท์หา ซูซาน

“ซูซาน วันนี้การทำงานของ เจียงสื้อสื้อเป็นยังไงบ้าง?”

เมื่อกี้ ซูซานเพิ่งกลับมาห้องทำงานเจอ เจียงสื้อสื้อ ได้ยินแบบนี้ ก็รายงานว่า “คุณชายรองคุณเจียงทักอย่างเป็นปกติ”

ทุกอย่างเป็นปกติ......

จิ้นเฟิงเหราไม่วางใจ ถามขึ้นอีกว่า “งั้นอารมณ์ของเธอเป็นยังไง? ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ดีมาก?”

ซูซานสับสน หน้าเหยเกพูดออกมาว่า “ไม่มีนะคะ!”

ได้ยินแบบนี้ จิ้นเฟิงเหราก็วางสายโทรศัพท์อย่างกลัดกลุ้ม เขาเอามือกุมหัว

พี่สะใภ้ปกติทุกอย่าง พี่ชายเขากลับเหมือนเป็นบ้า