บทที่ 726 กล้าดียังไงฉีดยาให้เธอ

บทที่ 726 กล้าดียังไงฉีดยาให้เธอ

จื่อเฟิง......

สีหน้าของฝู้จิงเหวินเปลี่ยนไปเป็นมืดมนทันที เขาไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว กลับหันหลังและเดินเข้าไปใน

ลิฟต์ ตัวเขาในตอนนี้ไม่อยากจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับจื่อเฟิงอีกแล้ว เนื่องจากผู้หญิงคนนั้นอันตรายเกินไป ขณะที่ประตูลิฟต์กำลังจะปิดลงก็มีมือข้างหนึ่งเข้ามาขวางประตูเอาไว้

ไคทลินนาก้าวเข้ามาด้านใน

เดิมทีฝู้จิงเหวินต้องการจะออกไป แต่ ไคทลินนาเมื่อเข้ามากก็กดลิฟต์ทันที เขาจึงไม่อาจทำอะไรได้

ระหว่างที่ลิฟต์กำลังเคลื่อนตัวลงไปนั้น ฝู้จิงเหวินตั้งใจเว้นระยะห่างกับเธออย่างเห็นได้ชัด

อุณหภูมิที่ออกมาจากผู้หญิงคนนี้ทำให้เขารู้สึกไม่สบายเอาเสียเลย

เมื่อพบว่าเขาระมัดระวังตัวเพียงนี้ ไคทลินนาจึงได้หัวเราะแล้วพูดว่า “คุณฝู้เชิญวางใจได้เลยค่ะ พวกเรามีความสัมพันธ์กันแค่ความร่วมมือเท่านั้น จะไม่มีการก้าวข้ามกฎซึ่งกันและกัน และจากความร่วมมือนี้พวกเราชนะทั้ง 2 ทาง”

ฝู้จิงเหวินไม่ได้สนใจเธอ แม้กระทั่งสายตายังไม่แลเหลียว

ไคทลินนาพูดต่อไปว่า “จุดประสงค์ของฉันก็คือการทำลายจิ้นเฟิงเฉิน ส่วนจุดประสงค์ของคุณก็คือการได้เจียงสื้อสื้อไป ดังนั้นจิ้นเฟิงเฉินจึงเป็นศัตรูของพวกเราที่มีร่วมกัน ทำไมพวกเราไม่ร่วมมือกันล่ะคะ และสุดท้ายเราจะได้ในสิ่งที่เราอยากได้？”

เธอเงยหน้ามองดูฝู้จิงเหวิน ชายหนุ่มขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่าในใจของเขานั้นค่อนข้างสับสนและกำลังคิดว่าจะตกลงดีหรือไม่

ไคทลินนายิ้มขึ้นมาเบาๆ ท่าทางของเธอมั่นใจว่าเธอจะชนะ และพูดเป่าหูอยู่ด้านข้างว่า “คุณฝู้คะ คุณจะยังมัวลังเลอะไรอยู่กัน？ สิ่งที่คุณกังวลมากที่สุดนั้นก็คือความปลอดภัยของคุณเจียงไม่ใช่หรือ？

เพียงแค่คุณยอมร่วมมือกับพวกเรา ฉันสัญญาว่าจะไม่ให้เธอได้รับบาดเจ็บแม้แต่ปลายเล็บ ส่วนคุณก็จะหมดคู่ต่อสู้อันแข็งแกร่ง เพียงเท่านี้คุณเจียงก็จะหันมามองคนที่ดีกับเธออย่างคุณ”

เมื่อได้ยินคำพูดของเธอประโยคนี้ ฝู้จิงเหวินก็กำหมัดแน่น

ตั้งแต่ต้นจนปัจจุบัน เจียงสื้อสื้อไม่เคยเห็นค่าความรู้สึกที่ตนมีต่อเธอเลย นั่นเป็นเพราะว่าในใจเธอมีใครบางคนอยู่

และคนคนนั้นเขาไม่อาจจะแทนที่ได้

เขาเคยคิดว่าจะจัดการกับจิ้นเฟิงเฉิน แต่นั่นเป็นเพราะว่ากำลังของเขาอ่อนแอเกินไปจึงทำให้เขายังไม่เคยลงมือจริงๆสักที

ตอนนี้มีโอกาสดีมายื่นให้ถึงตรงหน้า แน่นอนว่าเขาจะต้องหวั่นไหว

แต่เขาก็ไม่ใช่คนโง่ และจะไม่ไปเป็นเกราะกำบังของใครแน่

เขากลืนน้ำลายลงคอและกำลังชั่งใจระหว่างผลดีกับผลเสีย

ผ่านไปสักพักเขาก็หลับตาลงและพูดขึ้นว่า “ทำไมคุณถึงรู้สึกว่าถ้าผมร่วมมือกับคุณแล้วจะสามารถเอาชนะจิ้นเฟิงเฉินได้？”

“เพราะว่าพวกเราล้วนมีความคิดอยากจะฆ่าเขา”

ตอนที่ไคทลินนาพูดประโยคนี้ออกมา น้ำเสียงเธอดูอ่อนโยนแต่ใบหน้าของเธอนั้นช่างดุร้าย ดวงตาของเธอนั้นแฝงไปด้วยความอาฆาตแค้น

ฝู้จิงเหวินขมวดคิ้วขึ้นด้วยความงุนงงก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบง่ายว่า “คุณเป็นอะไรกับจื่อเฟิง？”

ผู้หญิงคนที่อยู่ตรงหน้าเขานี้ มองไปแล้วช่างอ่อนโยนดุจสายน้ำ แต่ที่จริงในใจและความคิดของเธอช่างร้อนแรงและโหดร้าย

แม้นิสัยจะแตกต่างไปจากจื่อเฟิง แต่วิธีการจัดการของเธอนั้นไม่เป็นรองแน่นอน

ไคทลินนายิ้มแล้วตอบกลับไปว่า “จื่อเฟิงเป็นพี่สาวในนามของฉัน และเป็นเพราะจิ้นเฟิงเฉินจึงทำให้เธอต้องสูญเสียขาไปข้างหนึ่ง ฉันจะต้องแก้แค้นให้กับเธอ คุณฝู้คะ ฉันพูดมาขนาดนี้แล้วฉันเพียงแค่หวังว่าคุณจะยอมทำความร่วมมือกับฉันและเราจะได้สิ่งที่เราอยากได้ ฉันหวังว่าคุณจะนำไปพิจารณา”

ตอนที่เธอกำลังพูดอยู่นั้นมือของเธอก็กำแน่น เล็บของเธอจิกเข้าไปในเนื้อ ดวงตาช่างเศร้าหมอง

ฝู้จิงเหวินได้ยินคำพูดของไคทลินนาเช่นนั้น ก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เขาไม่อาจตัดสินใจได้ว่าคำพูดของผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้านี้เป็นจริงหรือไม่

ดังนั้นตอนนี้เขาไม่อาจจะตอบตกลงไปสุ่มสี่สุ่มห้า ไม่อย่างนั้นเขาอาจจะขึ้นเรือลำเดียวกับโจรและช่วยยังขายชีวิตตัวเองให้คนอื่นด้วย