บทที่ 739 ป่วยใช่ไหม?

บทที่ 739 ป่วยใช่ไหม?

ถึงแม้ว่าวิธีการจัดการเรื่องนี้ เจียงสื้อสื้อจะไม่ค่อยพอใจ แต่เธอก็รู้ว่าโทษฝู้จิงเหวินไม่ได้

เขาเป็นคนวางแผนกลยุทธ์ของบริษัท ควรจะพิจารณาเพื่อบริษัท

กำลังคิดอยู่ เจียงสื้อสื้อส่ายหน้า ตอบว่า “ฉันไม่ได้โทษคุณ ฉันรู้ว่าคุณก็ไม่มีวิธี ยิ่งกว่านั้นคุณก็คิดเพื่อบริษัท ไม่ผิดอยู่แล้ว”

ได้ยินอย่างนั้น เจียงสื้อสื้อไม่โกรธเขาอย่างชัดเจน แต่ฝู้จิงเหวินฟังแล้ว ในใจกลับอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเจ็บปวด พูดไม่ออกในทันที

ถึงแม้ว่าปากเธอจะพูดแบบนั้น แต่ในใจของเธอต้องไม่มีความสุขอย่างแน่นอน

เธอไม่ต้องการผลลัพธ์แบบนี้

แต่ตอนนี้ภาพรวมคงที่แน่นอน ก็ไม่ใช่เขาคนเดียวที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

“พรุ่งนี้ก็เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์แล้ว พาเถียนเถียนไปเดินเล่นบ้างไหม? จะได้ถือโอกาสผ่อนคลายจิตใจ ช่วงนี้คุณก็เหนื่อยพอดี จะได้พักผ่อนสักหน่อย”

พูดจบ ฝู้จิงเหวินก็มองเจียงสื้อสื้ออย่างรอคอย

อยากจะถือโอกาสวันหยุดสุดสัปดาห์ เพื่อลดระยะห่างกับเจียงสื้อสื้อ และก็ไม่อยากเห็นเธอกลัดกลุ้มอยู่ในใจ

เพราะเรื่องงานพวกเขาสองคน นานแล้วที่ไม่ได้พูดคุยกัน

ตอนนี้เขาก็ไม่รู้ว่าเจียงสื้อสื้อกำลังคิดอะไร พยายามอยากจะเข้าใจ

เจียงสื้อสื้อฟังฝู้จิงเหวินอย่างไม่ได้ให้ความสำคัญ ไม่ได้เอามาใส่ใจเลยทั้งสิ้น

ในตอนที่ได้ยินว่าเถียนเถียน ในใจก็ลังเลเล็กน้อย

แต่ว่า สำหรับเธอในตอนนี้แล้ว ไม่มีอารมณ์จะออกไปเที่ยวเล่นแม้แต่นิดเดียวจริงๆ

คิดไปคิดมา ก็พูดปฏิเสธ “ช่างมันเถอะ ช่วงนี้เหนื่อยเกินไป ฉันอยากจะพักผ่อน”

ในใจคิดไตร่ตรองถึงเรื่องการร่วมมือของจิ้นเฟิงเฉินที่โดนยุติอยู่ตลอด ความกลัดกลุ้มในดวงตาตรงไปสู่ส่วนลึกของหัวใจ

เห็นฝู้จิงเหวินชะงักไปสักพัก ไม่ได้พูดอะไร เจียงสื้อสื้อก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร ทำได้เพียงพูดว่า “คุณรีบไปพักผ่อนเถอะ ช่วงนี้คุณเองก็เหนื่อย”

พูดจบ เธอก็เดินขึ้นข้างบนไปอย่างไม่หันกลับมามอง

มองเห็นหลังของเจียงสื้อสื้อ ในใจของฝู้จิงเหวินก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะเจ็บปวดและจนปัญญา

เขาอยากจะไปคุยกับเธอมาก แต่ท่าทางแบบนี้ในตอนนี้ เธอน่าจะไม่อยากคบค้าสมาคมกับตัวเองมากเกินไป

เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ ส่ายหัว ดูแล้วน่าจะต้องรอให้ผ่านช่วงนี้ไป

ดวงตาสีดำมืดที่เข้มลึกจนมองไม่เห็น เงียบเหงาและรอคอยอยู่เคียงคู่กัน

เขารู้ว่าการรอคอยนี้น้อยนิดมาก แต่ถึงแม้ว่าเป็นแบบนี้ เขาก็เต็มใจที่จะพนันสักตั้ง ไปสู้

อย่างน้อยที่สุดก็ไม่ทำผิดต่อหัวใจของตัวเอง ไม่เสียดายมากเกินไป

แต่พูดจริงๆแล้ว ฝู้จิงเหวินกลับไม่เสียใจทีหลังกับทางเลือกของตัวเอง แม้ว่าสิ่งนี้จะทำให้เธอไม่มีความสุข

จริงๆแล้วเขาไม่ได้สนใจกำไรและขาดทุนของโครงการ เพียงแค่ไม่อยากให้เจียงสื้อสื้อและจิ้นเฟิงเฉินใกล้ชิดกันมากเกินไป

เดินขึ้นข้างบนไป เห็นประตูห้องของเธอปิดแน่น ฝู้จิงเหวินยกมือขึ้นและก็เอาลง

ทั้งสองคนมีความคิดเป็นของตัวเอง

เจียงสื้อสื้อกลับมาถึงในห้องของตัวเอง อาบน้ำและเอนกายอยู่บนเตียง แม้แต่นิ้วก็ยังไม่อยากจะขยับ