บทที่ 861 อบอุ่นจนทำให้คนคลั่งตายได้

“เขาชื่อจิ้นเฟิงเฉิน”

เสียงของฟางยู่เชินไม่ดังไม่เบา แต่มากพอที่จะให้ฟางเฉิง ฟางรุ่ยสองครอบครัว และแขกรอบข้างได้ยินชัดเจน

จิ้นเฟิงเฉิน สามคำนี้เมื่อก่อนพูดได้ว่าเหมือนฟ้าผ่าก้องหู

เพียงแต่ตั้งแต่เขาไปต่างประเทศ ตระกูลจิ้นถูกจิ้นเฟิงเหราดูแล ชื่อเสียงของเขาค่อยๆ จางลง

แต่บางคนยังจำจิ้นเฟิงเฉินได้

ดังนั้น เมื่อฟางยู่เชินพูดชื่อนี้ออกมา ทุกคนก็ตกตะลึง

คนในสองครอบครัวฟางเฉิงและครอบครัวฟางรุ่ย ยิ่งตกใจจนอ้าปากค้าง

“จิ้น จิ้นเฟิงเฉิน? หรือเป็นตระกูลจิ้นนั้น?”

น้ำเสียงของฟางเฉิงกำลังสั่น เขากลืนน้ำลาย แล้วถามกลับ

ฟางยู่เชินมองท่าทางเสียอาการของฟางเฉิงอย่างอารมณ์ดี ปากเขาฉีกยิ้มจนเห็นฟัน พยักหน้าตอบอย่างภูมิใจ ในเวลาเดียวกันยังไม่ลืมที่จะประชด “ตระกูลจิ้นนั่นแหละ เขาจะมองเห็นทรัพย์สินตระกูลนายเหรอ?”

ถูกตบหน้าโดยไม่ได้ตั้งตัว

ใบหน้าของคนในสองครอบครัวฟางเฉิงและครอบครัวฟางรุ่ยรู้สึกเจ็บแสบ ต่อหน้าคนเยอะขนาดนี้

เขาแค้นจนอยากรีบขุดหลุมแล้วมุดลงไป

แต่มากกว่านั้น ยังคงเป็นการตกตะลึง

พวกเขาคิดยังไงก็คิดไม่ถึง

เจียงสื้อสื้อแต่งงานกับตระกูลจิ้น!!

ลูกสาวของน้องสาวที่พวกเขาดูถูกที่สุด กลับก้าวไปเป็นหงส์!!

“นี่คือการเข้าใจผิด”

“ฉันก็ว่านี่ ทำไมคุณท่านตระกูลฟางถึงกล้ายอมรับเลือดเนื้อเชื้อไขของลูกสาวที่หายตัวไปหลายปี ที่มีก็มีคนอื่นสนับสนุน”

“มีตระกูลจิ้นสนับสนุน จะเห็นทรัพย์สินแค่นั้นของเขาได้ยังไง”

การพูดคุยที่เสียงดัง เข้าหูของพวกเขา

ใบหน้าของสองครอบครัวถูกคนพูดจนแดง

หลินหลานตอบสนองก่อน เธอเก็บสีหน้าแย่ๆ นั่น

และทำหน้ายิ้มแย้มเดินมาข้างๆ เจียงสื้อสื้อ

“สื้อสื้อ ถูกไหม? ยากมากกว่าเธอจะกลับมา ยังไม่คุ้นเคยกับบ้านเรา”

หลินหลานพูดและยื่นมือออกมา อยากจับมือเจียงสื้อสื้อ พูดต่ออย่างกระตือรือร้น “เดี๋ยวฉันพาเธอรู้จักญาติคนอื่นๆ!”

เจียงสื้อสื้อหลบไปข้างๆ อย่างไม่ทิ้งร่องรอย หลบมือที่หลินหลานยื่นมา แล้วยกยิ้มมุมปาก

การเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือนี้เธอดูจนในใจขยะแขยงมาก

และตั้งแต่เริ่ม เธอก็ไม่มีความรู้สึกดีๆ ต่อสองครอบครัวนี้

เฉินหยุนก็ตอบสนอง เห็นหลินหลานเจอตะปู ลังเลสักพัก

ยังไม่อยากเสียโอกาสที่จะเข้าหาตระกูลจิ้นไปแบบนี้

“สื้อสื้อ จริงๆ แล้วหลายปีมานี้น้ารองของเธอ ก็คิดถึงแม่ของเธอมาตลอด หรือ……”

“ไม่จำเป็น”

เจียงสื้อสื้อยกมุมปากตัดบทของเฉินหยุน “เมื่อกี้คุณน้าสะใภ้เล็กพูดแล้ว เธอจะพาฉันไป”

สีหน้าของหลินหลานและเฉินหยุนแข็งทื่อพร้อมกัน

เป็นครั้งแรกที่เธอทั้งสองถูกปฏิเสธโดยตรงต่อหน้าผู้คนมากมาย

รอบข้างมีคนแอบหัวเราะออกเสียง และเห็นได้ชัดว่าเป็นการหัวเราะเยาะ

ก็ใช่นะสิ

เมื่อกี้แขกเห็นอย่างชัดเจน ก่อนหน้านี้ที่สองครอบครัวนี้ไม่รู้จักตัวตนของจิ้นเฟิงเฉิน รังเกียจเขาขนาดไหน

ครั้งนี้ถูกตบหน้า อยากเข้าใกล้เขายังถูกปฏิเสธ

“เฮอะๆ ใช่ ใช่เหรอ งั้นก็ช่างเถอะ”

หลินหลานยังทำสีหน้ายิ้ม แต่อย่าพูดถึงเลยว่ารอยยิ้มนั้นปลอมแค่ไหน

“สื้อสื้อ เธออย่าเกรงใจ จากนี้ถ้ามีเรื่อง โทรศัพท์หาคุณป้าใหญ่ได้ตลอดเลยนะ”

“พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่พูดคำพูดสองครอบครัว”

เผชิญหน้ากับคำพูดที่อยู่ในฉากของหลินหลานและเฉินหยุน เจียงสื้อสื้อยกยิ้มอย่างไม่สนใจ ไม่ตอบ

จากนั้นเธอพาเด็กสองคน เดินไปที่ฟางเถิงและซ่างหยิงโดยตรง