บทที่ 883 โหราเดือยไก่

แต่จิ้นเฟิงเฉินไม่สนใจเขาแม้แต่น้อยและเดินตรงไปที่ประตู

นี่เป็นโอกาสหายากที่ฟางเฉิงจะได้เจรจากับจิ้นเฟิงเฉินตามลำพัง เขาไม่อยากพลาดโอกาสดีๆแบบนี้ จึงลุกขึ้นและตามไปอย่างรวดเร็ว

เขายังพยายามพูดต่อไป เพื่อหวังจะเกลี้ยกล่อมจิ้นเฟิงเฉิน

สิ่งที่เขาพูดออกไปอย่างไม่ต้องสงสัยก็คือ โครงการจะต้องลงทุนเงินจำนวนมากในระยะเริ่มแรกเพื่อรองรับ

แต่เมื่อสำเร็จแล้วก็จะนำมาซึ่งผลกำไรมากมายเป็นต้น

แต่จิ้นเฟิงเฉินกลับไม่ได้มีท่าทีสั่นคลอนเลย

จิ้นเฟิงเฉินสามารถนำจิ้นกรุ๊ปมาสู่ความสำเร็จได้ทุกวันนี้ คิดว่าแววตาเขาจะสั้นงั้นหรือ?

แมลงวันตัวน้อยๆนี้จะดึงดูดเขาได้งั้นหรือ?

แม้ว่าจะไม่ใช่ผลกำไรเล็กน้อยก็ตาม

จนกระทั่งจิ้นเฟิงเฉินเดินไปถึงลิฟต์ ฟางเฉิงก็ยังคงเดินตามเขาราวกับแมลงตอมอาหาร

“คุณฟางครับ” จิ้นเฟิงเฉินหยุดลงตรงหน้าลิฟต์ จากนั้นหันศีรษะก้มหน้ามองฟางเฉิง

รอยยิ้มอันประจบสอพลอปรากฏขึ้นบนใบหน้าของฟางเฉิง “ประธานจิ้นครับ ที่ผมพูดถูกต้องใช่ไหม? คุณลองคิดดูอีกดีไหมครับ?”

“ความพูดกันอย่างจริงใจสำคัญมากในการทำความร่วมมือทางธุรกิจ แต่ผมไม่คิดว่าคุณคิดอย่างนั้น คุณฟาง การสนทนาของเราในวันนี้จบลงเท่านี้นะครับ”

จิ้นเฟิงเฉินยิ้มขึ้นอย่างสุภาพ จากนั้นสีหน้าก็กลับมาเป็นท่าทางที่ไร้อารมณ์ดังเดิมแล้วกล่าวเสริมว่า “ถ้าคุณมีเรื่องอะไรจะพูดอีก คุณสามารถไปหาน้องชายผมได้”

ท้ายที่สุดจิ้นเฟิงเฉินก็ตัดสินใจไม่ให้โอกาสฟางเฉิงพูดอีกต่อไป เขาเดินตรงไปถึงที่ลิฟต์

เมื่อฟางเฉิงกลับมารู้สึกตัวอีกที ประตูลิฟต์ก็ปิดลงอย่างช้าๆ

เขามองไปที่ประตูลิฟต์เป็นเวลานาน ฟางเฉิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเดินออกไปจากจิ้นกรุ๊ปในที่สุด

เมื่อกลับมาที่โรงแรม ฟางเฉิงนั่งอยู่ข้างเตียงและถือสัญญาอยู่เนิ่นนาน

เมื่อจิ้นเฟิงเฉินกลับมาที่ห้องทำงาน เขาก็เห็นจิ้นเฟิงเหรานั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของเขา

“พี่ครับ เป็นอย่างไรบ้าง? ยินยอมทำโครงการนั้นหรือเปล่า?

สิ่งที่จิ้นเฟิงเหรากังวลก็คือ พี่ชายของเขาเป็นคนใจอ่อนและอาจยอมตกลงที่จะร่วมมือเพราะเห็นแก่หน้าเจียงสื้อสื้อ

โครงการนี้มีความเสี่ยงสูง

จิ้นเฟิงเฉินเหลือบตามองเขาและเดินไปที่โต๊ะก่อนจะตอบว่า “ไม่”

จิ้นเฟิงเหราถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นจึงพูดคุยกับจิ้นเฟิงเฉินอย่างจริงจังเกี่ยวกับสิ่งที่เขาได้ตรวจสอบมาเป็นพิเศษ

“ผมได้ยินมาว่าSAกรุ๊ปกำลังถูกสอบสวน.......”

“ผมรู้”

ก่อนที่จิ้นเฟิงเหราจะพูดจบ จิ้นเฟิงเฉินก็ขัดจังหวะเขาและตอบด้วยน้ำเสียงที่ลึกล้ำ

เป็นเพราะเหตุนี้เองที่เขาจะต้องระแวดระวังแบบนี้

เมื่อเกิดปัญหาขึ้น ไม่ว่าบริษัทใดก็ควรคิดว่าจะแก้ปัญหาอย่างไรก่อนไม่ใช่เหรอ?

แต่SAกรุ๊ปไม่ได้ทำแบบนั้น เวลาแบบนี้ยังส่งฟางเฉิงออกมาเจรจาหาความร่วมมือ

เรื่องนี้มันผิดธรรมชาติมาก

“หืม? พี่รู้อย่างงั้นเหรอ? งั้นลองบอกผมหน่อยได้ไหมว่าเป็นอย่างไร”

จิ้นเฟิงเหรายังคงถามต่อไปอย่างสงสัย

แม้ว่าเมื่อวานจิ้นเฟิงเฉินจะบอกกับเขาเพียงสองสามอย่างเกี่ยวกับสัญญานี้ แต่ก็เพียงแค่พูดออกมาลอยๆ ไม่ได้ลงรายละเอียดอะไร

เมื่อเห็นว่าเขาถามออกมาอีกครั้งในตอนนี้ จึงได้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดออกมาเพียงไม่กี่ประโยค

เรื่องนี้ถึงบอกเฟิงเหราไปก็ไม่มีอะไร

ท่าทางของจิ้นเฟิงเหรารู้สึกประหลาดใจมาก “นี่เขาตั้งใจสร้างปัญหาที่นา！”

จิ้นเฟิงเฉินเลิกคิ้วอย่างเหลือเชื่อ