บทที่ 911 กระแสน้ำ

จอห์นใบหน้าทะมึน สองมือวางอยู่บนโต๊ะ กำมือแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน

เหล่าพนักงานต่างไม่มีใครกล้าส่งเสียง เกรงว่าจะทำให้จอห์นโมโห กลายเป็นเป้ากระสุน เป็นที่ระบายอารมณ์ของเขา

“ตอนนี้ทำบ้าอะไรกันอยู่”

พนักงานต่างพากันนิ่ง ยังไม่เข้าใจความหมายของจอห์น

“ยังยืนทำซากอะไรอยู่ รีบไปตรวจสอบดูสิ ไม่ว่ายังไง เรื่องนี้ก็ต้องตรวจสอบให้ชัดเจน โดยเฉพาะคนใน ตรวจสอบให้ละเอียดอย่าให้พลาดแม้แต่คนเดียว”

ทุกคนต่างสั่นระริก ใบหน้าหวาดกลัวไม่น่ามอง

โดยเฉพาะเวลานี้ ที่บรรยากาศยังเต็มไปด้วยความตึงเครียด ทุกคนต่างก็ไม่สบายใจกับคำพูดของจอห์นในตอนนี้

ยังไงซะ พนักงานที่ยืนอยู่ในห้องนี้นั้น ต่างก็ทำงานกับจอห์นมาเป็นเวลานานแล้ว

และตอนนี้ จอห์นยังมาสงสัยพวกเขาอีก

บรรยากาศแปลกออกไป จอห์นเองก็สัมผัสได้ เขาจึงเอ่ยเสริมขึ้นมา “ไม่ใช่ว่าผมไม่เชื่อพวกคุณ แต่เรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ ถ้ามันเล็ดลอดออกไป ผลที่ตามมาคงคาดไม่ถึง”

“อีกอย่าง”

จอห์นเสริมขึ้นมา “สถานการณ์อาจจะแย่กว่าที่ผมคิดก็ได้”

คำพูดนี้ของจอห์น ทำให้บรรยากาศตึงเครียดขึ้นไปอีก

ทุกคนไม่กล้าพูดอะไร จอห์นเองก็ไม่อยากสงสัยคนของตัวเอง

เพียงแต่ เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ หากมีคนในแอบแพร่งพรายออกไป เรื่องคงเลวร้ายมากกว่าที่คิด

เมื่อคิดแบบนั้น ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ ต่างก็เข้าใจการกระทำของจอห์น

ตอนนั้นเอง จอห์นโบกมือ บอกเป็นนัยให้พวกเขารีบไปตรวจสอบ

พนักงานไม่รีรอ รีบออกไป

จอห์นนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน ใบหน้าทะมึน เห็นถึงความหนักอึ้ง

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก” เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้ง

จอห์นรีบบอก “เข้ามา”

พิเอร์สผลักประตูเปิดเข้ามา ใบหน้าเคร่งเครียด

เห็นท่าทางของพิเอร์ส คิ้วของจอห์นยิ่งขมวดแน่นขึ้น “มีเรื่องอะไรอีก”

แม้ว่าพิเอร์สจะไม่ได้เอ่ยอะไร ทว่าจอห์นก็สัมผัสได้ถึงมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น

เป็นดังนั้น บางครั้งสัมผัสที่หกของคนก็แม่นยำ

“ทางนั้นต้องการยาชุดนี้ในอีกครึ่งเดือนข้างหน้าครับ”

เมื่อได้ยินดังนั้น ใบหน้าของจอห์นก็ตึงเครียดขึ้นไม่น้อย

บรรยากาศเย็นยะเยือกและเงียบสงบ ราวกับว่าหากตอนนี้มีเข็มหล่นลงไปบนพื้นก็จะได้ยินเสียงชัดเจน

“ทำยังไงดีครับ” พิเอร์สเห็นว่าจอห์นนิ่งเงียบ จึงถามออกมาด้วยน้ำเสียงร้อนรน “ถ้าไม่มีถึงตอนนั้นเราจะเอาไม่อยู่นะ”

พิเอร์สพูดจบ สีหน้าก็เจื่อนทันที

วันนี้เขามาถึงบริษัทก็ได้ยินเรื่องยาที่หายไป

เดิมคิดว่าจอห์นจะมีวิธีแต่เมื่อเข้ามาถึงห้องทำงาน เห็นหน้าเขาก็รู้ได้ทันทีว่าเรื่องนี้ไม่ง่ายเลย