ตอนที่ 917
บทที่ 917 ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไง
October 22, 2026
จ้อยกลับมาถึงบริษัท ก็รีบไปรายงานจอห์นถึงสถานการณ์ของวันนี้
“ฉันพาเขาเที่ยวทั้งวันค่ะ ไม่มีอะไรผิดปกติ”
นี่เป็นข้อสรุปตลอดหนึ่งวันของจ้อย
“เธอมั่นใจเหรอ” จอห์นมองเธอด้วยความสงสัย
จ้อยเม้มปาก ตอบออกมาท่าทางอึดอัด “ฉันรู้ว่าคุณอาจไม่เชื่อ แต่มันเป็นเรื่องจริงค่ะ”
จอห์นขมวดคิ้ว หรือว่าจะเป็นตัวเองที่คิดมากเกินไป ความจริงเรื่องราวไม่ได้เกี่ยวกับเฟิงจิ้นนั่นสักนิด
ยังไม่ทันเข้าใจ ก็เห็นพิเอร์สที่เข้ามาด้วยท่าทางรีบร้อน
เห็นดังนั้น ใบหน้าของจอห์นก็ยิ่งทะมึนขึ้น มองไปด้วยความรู้สึกไม่พอใจ “เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ”
“สืบเจอแล้วครับ” ”เจอแล้ว” จอห์นตกใจ รีบถามต่อ “เจออะไร”
“เราเจอคนน่าสงสัยในบริษัทเราครับ”
“ใคร”
“เป็นพนักงานทำความสะอาดที่เข้าไปทำความสะอาดในห้องแล็บช่วงนี้ครับ”
สำหรับคำตอบนี้ จอห์นแปลกใจเล็กน้อย “พนักงานทำความสะอาดเหรอ”
นำยาออกไปจากห้องแล็บโดยผ่านเครื่องตรวจจับได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แค่พนักงานทำความสะอาดธรรมดาจะทำได้ยังไง
“นายมั่นใจไหม” จอห์นถาม
พิเอร์สพยักหน้า “มั่นใจครับ”
จอห์นรู้สึกว่ามันมีอะไรไม่ถูกต้อง
เขาลองคิด ถามต่อ “การทำความสะอาดในห้องทดลองไม่ใช่มีผู้เชี่ยวชาญรับผิดชอบหรอกเหรอ พนักงานคนนี้คนใหม่เหรอ”
พิเอร์สลังเลอยู่สักพัก จากนั้นจึงตอบ “มาใหม่ครับ”
“เหลวไหล” จอห์นด่าด้วยความโกรธ “พวกนายให้พนักงานทำความสะอาดคนใหม่เข้าไปในห้องทดลองได้ยังไงกัน ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อแล้วใช่ไหม”
พิเอร์สก้มหน้า “ขอโทษครับ เป็นความประมาทของผมเอง”
“ความประมาทเหรอ” จอห์นหัวเราะออกมา “พิเอร์ส นายประมาทไม่ใช่ครั้งสองครั้ง ฉันอดสงสัยไม่ได้เลยว่านายจะเกี่ยวข้องกับเรื่องในครั้งนี้”
เมื่อได้ยินดังนั้น พิเอร์สก็ตกใจจนหน้าซีดขาว รับรับประกัน “คุณจอห์น ถ้าผมกล้าทำเรื่องที่ผิดต่อบริษัทและคุณ ผมต้องจบไม่สวยแน่”
จอห์นยิ้มเย็น “ให้มันจริงเถอะ ถ้าไม่ใช่ ฉันไม่ปล่อยนายแน่”
“คุณวางใจเถอะครับ ผมจะไม่ทำให้คุณต้องผิดหวัง”
พิเอร์สเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก พูดต่อ “วันนั้นพนักงานที่รับผิดชอบทำความสะอาดท้องเสียจึงให้เพื่อนมาแทน เดิมเวลาทำความสะอาดจะมีคนยืนเฝ้า แต่...ใครจะคิดว่าครั้งนี้อีกฝ่ายจะฉวยโอกาส เอายาออกไปได้”
“พนักงานทำความสะอาดคนนั้นตอนนี้อยู่ที่ไหน” จอห์นกัดฟันถาม
พิเอร์สกลืนน้ำลาย เอ่ยตอบเสียงเบา “หนีไปแล้วครับ...”
“หนีไปแล้ว” ดวงตาจอห์นเบิกกว้าง “นายกล้าตอบฉันว่าหนีไปแล้วงั้นเหรอ”
“ผมให้คนออกตามหาแล้วครับ”
“หาให้เจอ แม้ต้องพลิกแผ่นดินก็ต้องหาให้เจอ” จอห์นทุบโต๊ะเสียงดังด้วยความโมโห
“ครับ”
พิเอร์สรีบตอบรับ จากนั้นเอ่ยต่อ “คุณจอห์น พนักงานทำความสะอาดคนนั้นถูกส่งเข้ามา เราได้สืบแล้วว่าอาจเป็นคนของสำนักอู๋ซาง”
“สำนักอู๋ซาง? ”
จอห์นนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้มีคนต้องตายเพราะติดเชื้อจากพวกเขา เป็นคนของสำนักอู๋ซาง
“พวกสำนักอู๋ซางนี่ช่างกล้าจริงๆ กล้าส่งคนมาเป็นไส้ศึกในSA”
นี่เป็นสิ่งที่อยู่เหนือคความคาดหมายของจอห์น เขาคิดมาตลอดว่าเป็นคนของคุณเฟิง ไม่คิดว่าจะเป็นคนของสำนักอู๋ซาง
“สำนักอู๋ซางกำลังเอาคืนSAกรุ๊ปอย่างงั้นเหรอ” จอห์นถาม
พิเอร์สไม่ได้ตอบ ทว่าบอก “ดฏดังไฟไหม้เองก็เกี่ยวกับสำนักอู๋ซางแน่นอนครับ”
เมื่อได้รู้ความจริง จอห์นทุบถ้วยชาบนโต๊ะ ใบหน้าเคียดแค้น กัดฟันพูดขึ้น “สำนักอู๋ซาง”