ตอนที่ 967
บทที่ 967 งั้นก็เปลี่ยนให้ฉันเคียงข้างคุณ
October 22, 2026
จิ้นเฟิงเฉินขับรถมาถึงสถานที่ที่ฟางยู่เชินส่งมาให้ นั่นคือโรงแรมห้าดาวแห่งหนึ่งในเมืองหลวง
เมื่อมาถึงโรงแรมก็มองเห็นฟางยู่เชินที่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว
“น้องเขย”
ฟางยู่เชินมองเห็นจิ้นเฟิงเฉินลงจากรถมาก็เดินเข้าไปรับ
“มาแล้วเหรอ” จิ้นเฟิงเฉินถาม
“อืม คุณซ่างกวนรอนายอยู่ด้านบนแล้ว”
ฟางยู่เชินพาจิ้นเฟิงเฉินเดินขึ้นไปด้านบน มาถึงห้องวีไอพีที่จองเอาไว้
เมื่อผลักประตูเข้าไป ซ่างกวนเชียนเดิมนั่งอยู่ก็รีบลุกขึ้นยืน เดินเข้ามาต้อนรับท่าทางเป็นมิตร ยื่นมือออกไปทักทาย “ประธานจิ้น ต้องขอบคุณที่ให้โอกาสผมได้เจอหน้านะครับ”
จิ้นเฟิงเฉินจับมือเขา ไม่ได้พูดอะไร
ซ่างกวนเชียนไม่ได้ถือสา เพราะเรารู้จักเขาเป็นอย่างดี
“มา ประธานจิ้น เชิญนั่งตรงนี้ครับ”
ซ่างกวนเชียนเชิญเขานั่งก่อน
จิ้นเฟิงเฉินพยักหน้าอย่างมีมารยาท นั่งลงไป
“ผมสั่งอาหารขึ้นชื่อของที่นี่เอาไว้ ถ้าคุณไม่ชอบ สามารถสั่งอย่างอื่นได้นะครับ” ซ่างกวนเชียนยื่นเมนูอาหารให้เขา
“ไม่ต้องหรอกครับ คุณเลือกเลยดีกว่า”
สิ่งสำคัญคือพวกเขามาคุยความร่วมมือ อาหารไม่สำคัญ
“งั้นก็ได้ครับ” ซ่างกวนเชียนวางเมนูอาหารลง เขามองผู้ชายตรงหน้า จากนั้นหันไปมองฟางยู่เชิน บรรยากาศอึดอัดเล็กน้อย
ฟางยู่เชินหันไปเหลือบมองจิ้นเฟิงเฉิน จากนั้นเอ่ย “คุณซ่างกวน ความร่วมมือที่คุณเสนอมาก่อนหน้านี้ ผมได้แจ้งประธานจิ้นไปแล้ว วันนี้ที่มา อยากฟังความคิดเห็นของคุณต่อสัญญาครับ”
“ความคิดเห็นเหรอ” ซ่างกวนเชียนก้มลงเรียบเรียงคำพูดอยู่ชั่วครู่ จากนั้นจึงบอก “ฟางซื่อกรุ๊ปและจิ้นซื่อกรุ๊ปนั้นยิ่งใหญ่ เงินลงทุนคงไม่มีปัญหา แต่มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง...”
เขายังพูดไม่ทันจบ ฟางยู่เชินก็ถามต่อ “ปัญหาอะไรครับ”
“อืม...เดี๋ยวผมจะวิเคราะห์ให้พวกคุณฟัง” ซ่างกวนเชียนคิดเล็กน้อย จากนั้นพูดต่อ “สิ่งสำคัญของบริษัทก็คือเงินทุนและคนมีความสามารถ พวกคุณหาพนักงานที่เก่งๆ ได้หรือยังครับ”
ฟางยู่เชินพยักหน้า “กำลังหาอยู่ครับ กำลังคุยอยู่ด้วย แต่คนพวกนั้นบางคนเซ็นสัญญาแล้ว ครึ่งหนึ่งอาจจะมาหรือไม่มา”
“ดังนั้นพวกคุณเปิดบริษัท ไม่เตรียมเปิดตัวสินค้าเหรอครับ”
“เรื่องนี้...” ฟางยู่เชินเองก็ไม่รู้จะตอบยังไง เขาหันไปหาจิ้นเฟิงเฉิน
อีกคนรู้สึกได้ถึงสายตาของเขา เหลือบตามามองเขาเล็กน้อย จากนั้นเอ่ยเสียงเรียบ “ความหมายของคุณซ่างกวนคือจะมอบนักวิจัยให้เราหรือครับ”
ซ่างกวนเชียนหัวเราะ “ถ้าเราร่วมมือกัน มันต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วล่ะครับ”
จิ้นเฟิงเฉินขมวดคิ้วและยกยิ้มเล็กน้อย รู้สึกแปลกใจกับท่าทางอารมณ์ดีของเขา
“ประธานจิ้น คุณลองพิจารณาดูนะครับ”
ซ่างกวนเชียนลุกขึ้นช่วยเขารินเหล้า จากนั้นบอก “นี่เป็นเหล้าที่ผมนำมาจากบ้านโดยเฉพาะ คุณลองชิมดูครับ ไม่เลวเลย”
“ขอบคุณครับ”
จิ้นเฟิงเฉินยกขึ้นจิบเล็กน้อย “ไม่เลวเลยครับ”
รอยยิ้มบนใบหน้าของซ่างกวนเชียนมีมากขึ้น “ประธานจิ้นชอบก็ดีแล้วครับ”
จากนั้นอาหารค่อยๆ ทยอยเข้ามา ซ่างกวนเชียนหยุดคุยเรื่องความร่วมมือไปชั่วครู่ และหันไปคุยเรื่องการดำเนินงานของบริษัท
จิ้นเฟิงเฉินนั่งฟังเงียบๆ บางครั้งเขาถามถึงได้ตอบบ้าง
ดื่มไปสักพัก ซ่างกวนเชียนรู้สึกสนิทมากขึ้นแล้ว จึงเอ่ยตรงๆ “ประธานจิ้น เรื่องความร่วมมือคุณเห็นด้วยไหมครับ”
จิ้นเฟิงเฉินไม่ได้ตอบในทันที และหันไปถาม “ยู่เชิน คุณคิดยังไง”
ฟางยู่เชินไม่คิดว่าเขาจะโยนคำถามยากๆ นี้มาให้ตน ไม่รู้จะทำตัวยังไง แต่ดีที่ก่อนมาเขาได้ทบทวนเรื่องนี้มาอย่างชัดเจนแล้ว
ดังนั้นเขาจึงตอบออกมาได้อย่างสบายๆ “หากมีโอกาสร่วมงานกัน ผมคงยินดีเป็นอย่างยิ่งเลยครับ”
ซ่างกวนเชียนได้ฟังดังนั้นจึงยิ้ม “ประธานฟาง ผมไม่อยากได้ยินคำพูดเกรงใจแบบนี้หรอก คุณบอกมาเลยดีกว่าว่าตกลงหรือไม่ตกลง”
“น้องเขย ฉัน...” ฟางยู่เชินมองจิ้นเฟิงเฉิน
“นายตัดสินใจเอง” จิ้นเฟิงเฉินบอก
ในเมื่อเขาพูดแบบนี้แล้ว งั้น...