บทที่1332 ถ้ารู้ตัว ก็ออกไปเอง

จากการสืบมาหลายต่อหลายครั้ง คนที่ซ่างกวนเชียนส่งออกไปในที่สุดก็ได้สืบที่อยู่ที่จิ้นเฟิงเฉินอยู่ตอนนี้ได้

"ท่านประธาน จิ้นเฟิงเฉินทั้งครอบครัวอยู่ที่ฝรั่งเศสครับ"

ได้ยินที่ผู้ช่วยรายงาน ซ่างกวนเชียนก็ได้ขมวดคิ้วแน่น "อยู่ที่ฝรั่งเศส?"

"ครับ" ผู้ช่วยพยักหน้า "ได้ยินมาว่าออกไปเที่ยว จะบอกคุณหนูไหมครับ?"

จะบอกหยวนหยวนไหม?

ซ่างกวนเชียนลังเลไปสักพัก

ในใจเขานั้นอยากที่จะให้จิ้นเฟิงเฉินกลับบ้านตระกูลจิ้นเร็วๆ

ตอนนี้เป็นไปตามที่หวังแล้ว เขานั้นไม่อยากที่จะให้หยวนหยวนไปเกี่ยวข้องอะไรกับจิ้นเฟิงเฉินจริงๆ

แต่ว่าเขารู้แล้วไม่บอก ถึงตอนนั้นหยวนหยวนรู้เข้า ต้องโมโหมากๆ แน่ๆ ถึงขั้นชาตินี้คงไม่สนใจเขาอีกแล้วแน่

พอคิดว่าเธออาจจะไม่สนใจตัวเขาอีก ซ่างกวนเชียนก็รู้สึกว่าในใจได้หน่วงๆ

ก็ได้ถอนหายใจออกมา เขาพูดเสียงเบาว่า "ไปบอกเธอเถอะ"

ผู้ช่วยก็ได้ตอบอย่างสุภาพว่า "ครับ" จากนั้นก็ได้หันตัวเดินออกไป

"อะไรนะ? พวกเขาอยู่ที่ฝรั่งเศส?" ตอนที่ซ่างกวนหยวนรับสายของผู้ช่วยนั้น กำลังที่จะตรวจสอบไฟล์บินของพวกจิ้นเฟิงเฉินพอดี

เดิมทีเธอที่สืบอะไรไม่ได้เลยเตรียมที่จะยอมแพ้ ใครจะไปคิดว่าขนาดพระเจ้าก็ได้ช่วยเธอ

เธอก็ได้หัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ ก็ได้รีบสั่งผู้ช่วยผ่านโทรศัพท์ว่า "ฉันจะไปที่ฝรั่งเศส รีบไปจองตั๋วให้ฉัน ยิ่งเร็วยิ่งดี"

"คุณหนูจะไปที่ฝรั่งเศส?"

ผู้ช่วยก็ได้ส่งเสียงด้วยความตกใจ ซ่างกวนหยวนก็ได้ถามด้วยความไม่พอใจว่า "ไม่ได้เหรอ?"

"แน่นอนว่าได้ครับ ผมจะไปจองตั๋วเดี๋ยวนี้"

วางสายไป ผู้ช่วยคิดไปสักพัก หันหน้าแล้วก็เดินไปที่ห้องทำงานประธาน

เขารู้สึกว่ายังต้องบอกให้ประธานรู้

......

ซ่างกวนหยวนไม่ได้เก็บสัมภาระเลย ก็ได้ตรงไปที่สนามบิน

ครั้งนี้ ไม่ว่ายังไงเธอก็ต้องพาจิ้นเฟิงเฉินกลับมาให้ได้

พอไปถึงที่สนามบิน เธอก็ได้ผ่านก็ตรวจ แล้วก็ได้ไปที่ห้องVIPรอขึ้นเครื่อง

ซ่างกวนเชียนเดินเข้าไปรอที่ห้องขึ้นเครื่อง ก็ได้เห็นร่างที่เบาะบางที่อยู่บนโซฟามุมห้องทันที เขาก็ได้หรี่ตา เดินไป

"หยวนหยวน"

ซ่างกวนหยวนใส่ผ้าปิดตาพักผ่อน อยู่ๆ เสียงที่คุ้นเคยก็ได้ดังขึ้น

เธอก็ได้ดึงผ้าปิดตาลง ตอนที่เห็นซ่างกวนเชียนนั้น ก็ได้ถามอย่างเย็นชา "ทำไมนายอยู่ที่นี่?"

"ฉันไปฝรั่งเศสเป็นเพื่อนเธอ"

ซ่างกวนเชียนก็ได้นั่งบนโซฟาตรงข้ามเธอ

"นายไปเป็นเพื่อนฉัน?" ซ่างกวนหยวนก็ได้หัวเราะอย่างเย็นชา "นายเตรียมที่จะขัดขวางแผนฉันเหรอ?"

"เธอเป็นน้องสาวของฉัน ฉันต้องช่วยเธอแน่" ซ่างกวนเชียนก็ได้พูดออกไปเรียบๆ

ซ่างกวนหยวนก็ได้ขำออกมา แล้วก็ได้เอาผ้าไปปิดตาอีกครั้ง "ทางที่ดีนายมาช่วยฉัน ไม่อย่างนั้นฉันไม่มีทางที่จะปล่อยนายไปแน่"

ซ่างกวนเชียนก็ได้จ้องมองเธอนิ่ง

ก็มีแค่ตอนที่เธอมองไม่เห็นเท่านั้น นัยน์ตาของซ่างกวนเชียนถึงได้แสดงความรู้สึกที่ได้มีต่อเธอออกมาอย่างไม่ปิดบัง

เขาก็ได้หัวเราะอย่างข่มขืน ทำไมเธอต้องสงสัยความจริงใจของเขาล่ะ?

สิบกว่าชั่วโมงในการบิน ซ่างกวนเชียนกับซ่างกวนหยวนแทบไม่ได้ที่จะคุยอะไรกันเลย

จนกระทั่งลงจากเครื่องบิน ซ่างกวนหยวนถึงได้เปิดปากถามว่า "นายรู้ว่าที่อยู่ของพวกเขาอยู่แถวไหนไหม?"

"รู้"

ก่อนที่จะมาฝรั่งเศส ซ่างกวนเชียนก็ได้สั่งให้คนมารับพวกเขาที่สนามบินก่อนแล้ว

พอออกจากเครื่องบิน เขาก็ได้พาซ่างกวนหยวนตรงไปขึ้นรถที่จอดอยู่ข้างถนน

ขึ้นรถ ซ่างกวนเชียนก็ได้บอกที่อยู่ไป

ซ่างกวนหยวนเห็นว่าเขานั้นได้เตรียมการทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว ถึงได้พูดอย่างไม่ค่อยเต็มใจว่า "ขอบใจนะ"

ได้ยินแบบนั้น มุมปากของซ่างกวนเชียนก็ได้มีรอยยิ้มอ่อนๆ "ฉันเป็นพี่ชายของเธอ ไม่ว่าทำอะไรมันก็สมควร"

......

ผ่านเรื่องเมื่อวาน เจียงสื้อสื้อก็ไม่มีอารมณ์ออกจากบ้าน ก็ได้อยู่เล่นกับเด็กสองคนที่บ้าน