บทที่ 154 คนร้ายกาจตระกูลเฉิน

บทที่ 154 คนร้ายกาจตระกูลเฉิน

เห็นได้ชัดว่า ซูหลิงยู่เองก็รู้ดี

ดังนั้นถึงได้น้ำตาไหลไม่รู้ตัวตอนเห็นเฉินเฟิงจากไป

ช่วงเวลาสั้นๆแค่ครึ่งชม. เธอหลงรักเฉินเฟิง จากนั้นเฉินเฟิงใช้ความสามารถของเขาบอกเธอว่า ระหว่างพวกเขามันเป็นไปไม่ได้ บางทีวันนี้อาจจะเป็นวันสุดท้ายที่เธอจะได้เห็นหน้าเขาก็ได้

ซูหลิงยู่จะไม่เสียใจได้ยังไง?

“พ่อคะ คุณอาเขา...จะยังกลับมาไหม?” ซูหลิงยู่ปาดน้ำตา ถามด้วยเสียงสะอื้น

ซูเห้าหรันปากกระตุก เขาอยากบอกว่าเฉินเฟิงคงไม่กลับมาแน่น แต่เขากล้ำกลืนคำนั้นลงไป เขาไม่อยากทำลายความหวังน้อยนิดของลูกสาว

ถึงซูเห้าหรันไม่พูด ซูหลิงยู่ก็เข้าใจ จากนั้นซูหลิงยู่เหมือนตัดสินใจเรื่องสำคัญสักอย่างได้ เธอพูดอย่างจริงจังว่า: “พ่อ หนูจะไปหาคุณอา”

“ไม่ได้!” ซูเห้าหรันตกใจมาก รีบส่ายหน้า: “ลูกพ่อ อย่าทำอะไรโง่ๆนะ ผู้ชายแบบนั้นไม่ใช่ใครที่บ้านเราจะคู่ควรได้ ลูกไปหาเขาแล้วจะได้อะไรขึ้นมา?”

“พ่อคะ หนูไม่เคยคิดว่าจะแต่งกับคุณอาหรอก” ซูหลิงยู่ส่ายหัวช้าๆพลางว่า: “พ่อคะ หนูแค่อยากรู้ว่าคุณอาเป็นคนยังไงกันแน่”

เธอไม่เคยคิดจะแต่งงานกับเฉินเฟิงจริงๆ แต่เฉินเฟิงเป็นผู้ชายคนแรกที่เธอชอบตั้งแต่โตเป็นสาวมานี่ เธอไม่อยากให้บุพเพระหว่างเธอกับเขามีแค่ครึ่งชม.สั้นๆนี่

เธอไม่อยากรู้แค่ชื่อเขา

เธอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับเขาให้มากขึ้น เธออยากรู้ว่าคนที่เธอชอบเป็นคนยังไงกันแน่

“พ่อคะ ขอบคุณพ่อมากนะคะที่ดูแลหนูมาตลอดสิบแปดปี พ่อทำให้หนูอยู่อย่างมีความสุขมาตลอด สิบแปดปีมานี้หนูมีความสุขทุกวันเลย ไม่รู้จักเลยว่า อะไรคือความทุกข์ยากลำบาก อะไรคือความโหดร้ายของโลก”

“แต่วันนี้พอได้เห็นคุณอาแล้ว หนูรู้สึกอยากออกไปเผชิญโลกกว้างดูสักครั้ง อยากไปลองสักตั้งกับความทุกข์ยากและความโหดร้ายของโลก...” ซูหลิงยู่พูดอย่างสงบนิ่ง เฉินเฟิงทำให้เธอเกิดแรงบันดาลใจจริงๆ

ความสามารถของเฉินเฟิงก็เป็นส่วนหนึ่ง อีกส่วนหนึ่งคือการที่เฉินเฟิงฆ่าจินลิ่วอาน เธอเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเฉินเฟิงมีประสบการณ์ที่เลวร้ายกว่าคนปกติมาก อดีตของเฉินเฟิงคงต้องผ่านความยากลำบากมามากมายแน่ ความลำบากพวกนั้นอาจจะนำความทรมาณมาให้เขา แต่ก็ทำให้เขาเติบโตขึ้นด้วย

เดิมซูหลิงยู่ยังไม่รู้แน่ชัดว่า ทำไมครั้งแรกที่เจอเฉินเฟิงก็โดนเขาดึงดูดความสนใจไป แต่กลับไม่เคยรู้สึกอะไรต่อพวกศิษย์พี่น้องที่อยู่ข้างกายเรียนวิชามาด้วยกันสิบกว่าปีเลย

คำตอบนี้ เดิมซูหลิงยู่คิดไม่ตก

แต่วินาทีที่เฉินเฟิงเปล่งรังสีฆ่าออกมานั้น ซูหลิงยู่ก็เข้าใจแล้ว

ออร่านี่เอง!

มีออร่าพิเศษชนิดหนึ่งบนร่างเฉินเฟิง!

ออร่าแบบนี้เป็นสิ่งที่เขาใช้ความยากลำบากแลกสั่งสมมาในอดีต

ออร่าแบบนี้คนธรรมดาไม่มีทางมีได้แน่!

เธอไม่เคยเห็นออร่าแบบนี้ของเฉินเฟิงบนตัวพวกจ้าวตง มาก่อนเลย

เพราะพวกจ้าวตงกับลูยวนเหมือนกับเธอ ที่ใช้ชีวิตเหมือนดอกไม้งามในห้องอุณหภูมิอุ่นมาเกือบครึ่งชีวิต

ชีวิตนี้เรื่องร้ายแรงที่สุดที่เคยทำ ก็แค่ทะเลาะวิวาทเท่านั้น

ฆ่าคน? พวกเขาไม่เคยคิด และไม่กล้าคิดเลยด้วยซ้ำ

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด พวกเขาคงใช้ชีวิตเรียบง่ายสงบแบบนี้

เธอก็ด้วย ฝึกยุทธ แต่งงานมีลูก ใช้ชีวิตสงบสุขไปตลอดชีวิต

จวบจนวันสุดท้ายของชีวิต เธออาจจะนึกขึ้นมาได้ว่า ความฝันตอนอายุสิบแปดของเธอคือเป็นจอมยุทธ์สาวท่องไปทั่วยุทธภพนักฆ่านี้