บทที่ 19 ของล้ำค่าชั้นเยี่ยม

บทที่ 19 ของล้ำค่าชั้นเยี่ยม

เสี้ยห้าวนิ่งอึ้ง ผ่านไปสักครู่เขาถึงรู้สึกตัวกลับมา นี่กู้ตงเชินคือจะเอาผลกำไรของโครงการยู่ฉวนซานเหรอ

สามส่วน!

พอคิดชัดเจนแล้ว หน้าผากของเสี้ยห้าวก็มีเหงื่อเย็น ๆ ซึมออกมาเต็มไปหมดทันที กู้ตงเชินนี่มันสิงโตอ้าปากกว้างชัด ๆ พูดออกมาก็ขอสามส่วนเลย คิดเป็นมูลค่าแล้ว ตั้งหลายร้อยล้านเลยนะ

“ท่านเชิน คุณไม่ได้พูดเล่นใช่ไหม?” มุมปากของเสี้ยห้าวมีรอยยิ้มที่ดูน่าเกลียดกว่าร้องไห้ซะอีก จะต้องรู้ว่า โครงการยู่ฉวนซานถึงแม้จะมีที่ให้เงินรั่วไหลออกมาเยอะมาก แต่ว่าคนตระกูลเสี้ยทั้งบนทั้งล่างมีตั้งหลายร้อยคน ถ้าส่วนแบ่งแบ่งไปถึงมือทุกคน ก็เหลือไม่เท่าไหร่แล้ว พูดอย่างเกินไปหน่อยคือ พวกเขาสองคนพ่อลูกก็คงแบ่งได้ไม่ถึงสามส่วนหรอก

“นายดูฉันเหมือนกำลังพูดเล่นกับนายอยู่เหรอ?”

กู้ตงเชินมองเสี้ยห้าวอย่างเรียบ ๆ ทีหนึ่ง ตระกูลเสี้ยก็รู้สึกจิตใจสั่นไหว อยู่ ๆ ที่ปลายกระดูกสันหลังก็รู้สึกถึงความเย็นที่ทิ่มแทงกระดูกขึ้นมา

กู้ตงเชินไม่ใช่พวกอันธพาลที่ล่องลอยอยู่ในสังคมทั่วไป แต่ในมือเขาแค่ชีวิตคน ก็แบกไว้หลายชีวิตแล้ว อยู่ ๆ เสี้ยห้าวก็รู้สึกเสียดายขึ้นมา เขาไม่น่ามาหาคนอย่างหมาป่าแบบกู้ตงเชินเพื่อขอความร่วมมือด้วยเลย

หลังจากที่โดนเฉินเฟิงตบหน้าต่อคนมากมายแล้ว ในสมองของเสี้ยห้าวก็มีแต่เรื่องแกแค้น อยากจะรีบเอาเฉินเฟิงมาบ่นกระดูกให้เป็นปุ๋ยผง เพราะฉะนั้นเขาก็เลยรีบมาหากู้ตงเชินอย่างเร่งด่วน แต่ไม่ได้คาดคิดมาก่อนเลยว่า อยู่ในสายตาคนแบบกู้ตงเชินแล้ว ตัวเองก็คือลูกแกะน้อยตัวหนึ่ง

“ท่านเชิน สามส่วน…… เยอะเกินไปแล้ว ผมเอาออกมาเยอะขนาดนั้นไม่ได้หรอก” เสี้ยห้าวพูดเสียงอ่อน

“ฮา ฮา” อยู่ ๆ กู้ตงเชินก็หัวเราะขึ้น เขาตบบ่าของเสี้ยห้าว แล้วพูดว่า “เสี้ยห้าว ไม่ต้องตื่นตกใจขนาดนี้ ฉันเป็นคนไม่รู้จักพอขนาดนั้นเลยเหรอ ล้อเล่น ล้อเล่นนะ ฮาฮา!”

เสี้ยห้าวยิ้มแห้ง ๆ “ท่านเชิน คุณนี่ช่างเข้าใจผม”

“พูดมาเถอะ จะให้ฉันจัดการยังไงกับยัยเด็กสาวเสี้ยเมิ่งเหยา?” กู้ตงเชินพูดจริงจัง

เสี้ยห้าวยิ้มอย่างมีนัยแอบแฝง แล้วพูดว่า “ใช้วิธีที่คุณชอบที่สุดจัดการ”

“วิธีที่ฉันขอบที่สุด?” กู้ตงเชินมองเสี้ยห้าวอย่างสงสัยทีหนึ่ง อยู่ ๆ ก็เข้าใจขึ้นมา “นายจะให้ฉันทำเรื่องอย่างว่ากับเธอเหรอ?”

“ใช่ครับ ท่านเชิน คุณรำพึงถึงเสี้ยเมิ่งเหยาอยู่เสมอไม่ใช่เหรอ? ไม่กี่วันก่อนผมให้คนเอาน้ำวิเศษมาจากตลาดมืดในประเทศไทย ฤทธิ์ยาต่ำช้าและรุนแรงมาก ขอแค่ดื่มน้ำลงไป ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงใสสะอาดเรียบร้อยหรือแม่บ้านรักนวลสงวนตัว ก็จะกลายเป็นผู้หญิงร่านยอมให้คนทำอะไรก็ได้ อยากได้ท่าทางอัปยศแค่ไหนก็ทำออกมาได้!”

“เสี้ยเมิ่งเหยายัยเด็กขายตัวนั่น ชอบแสร้งทำเป็นคนใสซื่อมีคุณธรรมสูงส่งไม่ใช่เหรอ ผมก็อยากจะดู ถ้าเธอดื่มน้ำนี่ลงไปแล้ว อยู่ต่อหน้าท่านเชินอย่างคุณ มันจะยังแสร้งทำเป็นใสซื่อมีคุณธรรมได้อีกไหม”

กู้ตงเชินถูมือไปอย่างตื่นเต้น ความคิดผิดศีลธรรมในสายตาปกปิดไว้ไม่มิด ผู้หญิงที่เขาเคยเล่นมา ไม่ถึงร้อยคนก็น่าจะมีแปดสิบคนแล้ว มีทั้งนักศึกษา พยาบาล พนักงานออฟฟิศ ผู้หญิงหรือแม่บ้านที่รักนวลสงวนตัว……ที่ควรมีก็มีหมด ผู้หญิงพวกนั้น จะว่าสวยไหมก็สวย แต่ไม่มีใครมีความแตกต่าง บนตัวพวกเธอต่างก็มีกลิ่นอายความกร้านโลกทั้งนั้น

มันมักจะทำให้กู้ตงเชินมีความสุขไม่ถึงที่สุด

แต่เสี้ยเมิ่งเหยากลับไม่เหมือนกัน ใบหน้ารูปร่างสวยงามไม่ว่า บุคลิกภายนอกยังดูสง่างาม เหมือนอย่างกับนางฟ้าบนสวรรค์ยังไงอย่างงั้น

เมื่อก่อนเพราะว่าเกรงกลัวอำนาจของตระกูลเสี้ย เขาก็เลยไม่กล้าทำอะไรเสี้ยเมิ่งเหยา แต่ตอนนี้ กลับมีคนของตระกูลเสี้ยเองที่ส่งเสี้ยเมิ่งเหยามาให้เขาถึงที่ ถ้าเขายังไม่นอนกับเธออีก ก็จะรู้สึกผิดต่อตัวเองแล้ว

“นอนกับเธอแล้ว คงไม่เกิดปัญหาอะไรขึ้นมาใช่ไหม?” กู้ตงเชินถามขึ้นมา

“ท่านเชิน คุณวางใจได้ ไม่มีปัญหาแน่นอน! คุณนอนกับเธอแล้วสามารถถ่ายคลิปวิดีโอไว้ แล้วเอาคลิปวิดีโอนี้มาข่มขู่ยัยเด็กขายตัวนี่ มันก็ไม่กล้าพูดมากอะไรแล้ว สำหรับสามีไร้ค่าของมันคนนั้น ท่านเชินคุณคงจะไม่รู้ว่า คือเมื่อวานนี้ มันรู้ว่ายัยเด็กขายตัวเสี้ยเมิ่งเหยานี่ไปขึ้นเตียงกับหลินจงเหว่ยมาแล้ว แต่มันก็ยังไม่กล้าพูดอะไรสักแอะเลย” เสี้ยห้าวพูดขึ้น

“ช่างเป็นคนไร้ค่าจริง ๆ !” กู้ตงเชินก่นด่าขึ้น “ ถ้าเมียฉันกล้าสวมเขาให้ฉันนะ ฉันจะต้องตีเธอให้ขาหักไปข้างหนึ่งแน่นอน แล้วก็จะจัดการไอ้ชั่วที่มันกล้ามาสวมเขาให้ฉันซะ”

“ท่านเชิน ไม่ใช่ว่าผู้ชายทุกคนจะแข็งแกร่งรักคุณธรรมเหมือนคุณนะ ไม่ปิดบังคุณนะ เจ้าคนไร้ค่านั่น แต่งงานกับเสี้ยเมิ่งเหยามาสามปีทั้งสองคนยังไม่เคยนอนร่วมเตียงกันมาก่อน ก็คือก่อนหน้าเมื่อวานนี้ เสี้ยเมิ่งเหยายังคงเป็นหญิงสาวบริสุทธิ์อยู่” เสี้ยห้าวพูดขึ้น

“เชี่ย!” กู้ตงเชินด่าขึ้นประโยคหนึ่ง “เจ้าคนไร้ค่านี่จะมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ทำไมกัน มันทำไมไม่ไปตายซะ!”

ปล่อยของล้ำค่าชั้นเยี่ยมแบบเสี้ยเมิ่งเหยาไว้ข้างกายตั้งสามปี แต่ปรากฏว่าโดนผู้ชายคนอื่นมาตัดหน้าไปก่อนอย่างนี้ ตอนนี้กู้ตงเชินใจที่อยากจะฆ่าเฉินเฟิงก็มีแล้ว บนโลกนี้ทำไมถึงได้มีคนน่าสมเพชแบบนี้

พอเห็นว่าตัวเองชักนำความโกรธเกลียดของกู้ตงเชินให้เกิดขึ้นมาได้แล้ว มุมปากของเสี้ยห้าวมีรอยยิ้มภูมิใจที่ทำสำเร็จปรากฏขึ้น แล้วเขาก็พูดเป้าหมายที่แท้จริงก่อนจะมาของตัวเองออกมา “ท่านเชิน คุณอยากจะเจอเจ้าคนไร้ค่านี่สักหน่อยไหม?”

“เจอมันทำไม? คนไร้ค่าแบบนี้ เห็นไปก็สกปรกตาฉันซะเปล่า ๆ ” กู้ตงเชินก่นด่าขึ้น

“ท่านเชิน นี่คุณไม่เข้าใจแล้ว ก็เพราะว่าเฉินเฟิงมันไร้ค่านี่แหละ คุณยิ่งต้องเจอมัน”

“คุณลองคิดดูนะ พอถึงตอนนั้นที่คุณกำลังนอนกับเสี้ยเมิ่งเหยาอยู่ ก็ให้เฉินเฟิงเจ้าคนไร้ค่านั่นมองอยู่ข้าง ๆ ถ้าหากมันเห็นเมียตัวเองที่แต่งงานมาสามปีแม้แต่ปากยังไม่เคยได้จูบ กลายร่างเป็นผู้หญิงร่านต่อหน้าคุณ โดนคุณกระทำย่ำยีตามใจชอบ แล้วเจ้าคนไร้ค่านั่นมันจะมีความรู้สึกยังไง? ”

“ยังมีอีกคือ ยัยเด็กขายตัวเสี้ยเมิ่งเหยามันชอบยิ่งยโสไม่ใช่เหรอ? ถ้าหากคุณมีอะไรกับมันต่อหน้าผัวมัน มันจะมีปฏิกิริยาแบบไหน ฮา ฮา”

เสี้ยห้าวหัวเราะได้อย่างชั่วร้าย นี่เป็นทั้งหมดที่เขาสามารถคิดออกได้ วิธีที่จะเอาคืนเฉินเฟิงและเสี้ยเมิ่งเหยาอย่างเจ็บแสบที่สุด

เฉินเฟิงนะเฉินเฟิง จะเป็นคนไร้ค่าก็ควรจะอยู่นิ่ง ๆ เงียบ ๆ อย่างคนไร้ค่าไป ต้องมาเสียค่าตอบแทนเพียงเพื่อความบุ่มบ่ามแค่วินาทีเดียว มันยังห่างไกลเกินกว่านายจะรับไหวอีกเยอะ!

กู้ตงเชินอึ้งจนตาโตอ้าปากค้าง เจ้าเด็กเสี้ยห้าวนี่ มันเลวจนหนองไหลในกระดูกแล้วจริง ๆ แผนชั่ว ๆ แบบนี้ยังคิดออกมาได้

แต่ว่า มันก็ดูตื่นเต้นดีจริง ๆ นะ……

สีหน้าของกู้ตงเชินดูแดงขึ้นมาทันที เขาเคยเล่นผู้หญิงมาก็เยอะ แต่ไม่มีคนไหน ที่เล่นต่อหน้าสามีของผู้หญิงเลยสักคน

ท้องน้อยของกู้ตงเชินก็รู้สึกไฟร้อนขึ้นมาทันที “ดี เอาตามที่เด็กอย่างนายว่าละกัน ฮา ฮา หลังจากเรื่องสำเร็จแล้ว เด็กอย่างนายก็จะกลายเป็นพี่เมียของฉันแล้ว ฉันจะไม่ปฏิบัติกับนายอย่างไม่ยุติธรรมแน่นอน”

“ขอบคุณครับท่านเชิน” ใบหน้าของเสี้ยห้าวมีแววดีใจพาดผ่าน มีกู้ตงเชินเป็นที่พึ่งให้เขา ตระกูลเสี้ยก็จะไม่มีใครกล้าหือกับเขาแล้ว แม้แต่เสี้ยหยุนเสิ้งก็เถอะ!

“ท่านเชินนอกจากนั้นแล้ว เจ้าคนไร้ค่าเฉินเฟิงยังมีพละกำลังโง่เขลาอยู่บ้าง เพื่อความปลอดภัยอย่างเห็นผล ผมขอแนะนำว่า ควรจะจัดการมันให้สิ้นคราบก่อน แล้วค่อยพามันมา ถึงเวลาที่คุณย่ำยีเสี้ยเมิ่งเหยานั้น มันจะได้ไม่ขัดขวางความสุขของคุณ” เสี้ยห้าวพูดด้วยสีหน้าชั่วร้าย สองฝ่ามือนั้นของเฉินเฟิง ทำให้เวลานี้ใบหน้าของเขายังเจ็บแสบอยู่ คราวนี้พอดีเลยได้ยืมมือของกู้ตงเชินมาให้บทเรียนกับเฉินเฟิงสักบ้าง

“ได้ ไม่มีปัญหา” มือใหญ่ของกู้ตงเชินสะบัด แล้วพูดขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ พี่น้องในมือของเขา มีไม่น้อยที่เป็นคนโหดเหี้ยมแบบปลายมีดเปื้อนเลือด จะให้พวกเขาจัดการคนคนหนึ่งให้สิ้นคราบนั้น ไม่มีอะไรแตกต่างกับการเหยียบมดตัวหนึ่ง

“งั้นท่านเชิน ตอนนี้ผมก็จะโทรศัพท์ให้เสี้ยเมิ่งเหยา ให้เธอมาที่นี่” หลังจากเสี้ยห้าวพูดจบแล้ว ก็เดินออกจากห้องส่วนตัวไป แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา เขาสืบมาแล้ว ตอนนี้เสี้ยเมิ่งเหยากำลังอยู่ที่บ้าน ส่วนเฉินเฟิงนั้นกำลังส่งอาหารอยู่ข้างนอก

ขอแค่เรียกเสี้ยเมิ่งเหยามาได้ ทางด้านเฉินเฟิงนั้น กู้ตงเชินจะจัดการเอง

เสี้ยห้าวต่อสายโทรศัพท์หาเสี้ยเมิ่งเหยาติดแล้ว

“เสี้ยเมิ่งเหยาให้เวลาเธอครึ่งชั่วโมง รีบมาที่คลับเจวายสักครั้ง”

พอได้ยินว่าเป็นเสียงของเสี้ยห้าว เสี้ยเมิ่งเหยาก็กดวางสายทิ้งทันที