ตอนที่ 272
บทที่ 272 ไม่รู้จักวางตัวให้เหมาะสม
October 21, 2026
บทที่ 272 ไม่รู้จักวางตัวให้เหมาะสม
ในหวาเซี่ย นอกจากตระกูลยักษ์ใหญ่หกตระกูลแล้ว ก็ไม่มีอำนาจใดสามารถต่อต้านกับสามสหพันธ์ได้
มีเพียงจอมยุทธ์ของตระกูลยักษ์ใหญ่หกตระกูล ที่ไม่ต้องมาลงทะเบียนที่สหพันธ์บูโด
นอกจากตระกูลยักษ์ใหญ่หกตระกูล จอมยุทธ์ทั้งหมด ก็ต้องมาลงทะเบียนที่สหพันธ์บูโด เพื่อที่จะทิ้งข้อมูลของตัวเองไว้ แล้วจะถูกสหพันธ์ควบคุมดูแล
แน่นอน การลงทะเบียน ก็ไม่ได้หมายความว่าต้องเข้ามาเป็นหนึ่งในสหพันธ์บูโดแห่งหวาเซี่ย
ยิ่งไปกว่านั้น มันเป็นเพียงการตักเตือนเท่านั้น ตักเตือนคุณ อย่าสร้างเรื่องเสียๆ หายๆ ในหวาเซี่ย
สหพันธ์บูโด จะคอยจับตามองคุณอยู่ตลอดเวลา
ผู้เฒ่าชุดขาวไม่สื่อสีหน้าอะไรออกมา แล้วเดินไปตรงหน้าหวงเฟยห้าว
“เพี๊ยะ”
เป็นการตบที่รุนแรง ซึ่งตบลงบนหน้าหวงเฟยห้าวอย่างแรงๆ หน้าเขาเป็นรอยห้านิ้วขึ้นมาทนที
ผู้เถ้าเป็นจอมยุทธ์อ้านจิ้งขั้นกลาง ไม่แตกต่างอะไรจากหวงเฟยห้าว การตบครั้งนี้ หวงเฟยห้าวสามารถหลบได้
ทว่าหวงเฟยห้าว เวลานี้กลับไม่ได้หลบ แล้วยังต้องเชื่อฟัง
เพราะว่าการตบของผู้เฒ่าครั้งนี้ เป็นการตบแทนสหพันธ์บูโด!
“กฎระเบียบของสหพันธ์บูโด นายไม่รู้หรือไง?” ผู้เฒ่าถามด้วยเสียงเย็นชา
“รู้ครับ” หวงเฟยห้าวก้มหน้า เหมือนเด็กที่กระทำผิด
“เพี๊ยะ”
หน้าของหวงเฟยห้าวถูกตบอีกที ในปากของหวงเฟยห้าวมีฟันหลายซี่ที่มีเลือดซึม
“รู้แล้วยังทำผิด?”
“ผู้อาวุโสเซ่ ขอโทษครับ ครั้งหน้าผมจะไม่กล้าอีกต่อไป” หวงเฟยห้าวก้มหน้าสารภาพผิด นัยน์ตาของเตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้นที่สามารถปิดบังไว้อยู่
ตอนอยู่มาเลเซีย อย่าว่าแต่เขาไปต่อยผู้ธรรมดาไม่กี่คนเลย เรียกว่าฆ่าพวกคนธรรมดาจะดีกว่า และยังไม่เคยมีใครกล้าหาเรื่องเขาแบบนี้
แต่พออยู่หวาเซี่ย เขาแค่ต่อยคนธรรมดาไม่กี่คน คนของสหพันธ์บูโดกลับตบหน้าเขาต่อหน้าพวกคนธรรมดาพวกนี้!
“ทางที่ดีที่สุดก็ให้มันได้แบบนี้” เซ่เชียนซานมองหวงเฟยห้าวอย่างเลือดเย็น กฎระเบียบของสหพันธ์บูโดคือไม่สามารถทำร้ายบุคคลธรรมดาโดยไม่มีเหตุผล ต่อให้จะเป็นความแค้นที่ยากที่จะแก่ งั้นก็ต้องยื่นคำขอต่อสหพันธ์บูโด หลังจากที่ได้รับอนุมัติ จึงจะสามารถลงมือได้
ระหว่างจอมยุทธ์กันเองก็เหมือนกัน
หากจอมยุทธ์ทุกคนทำตามใจต้องการ และปล่อยให้ตัวเองเอาแต่ใจ อยากจะตียังไงก็ตีแบบนี้ งั้นสถานการณ์ของหวาเซี่ยก็คงเปลี่ยนไปตั้งนานแล้ว
“ท่านผู้อาวุโสเซ่ หวงเฟยห้าวเขามาหวาเซี่ยครั้งแรก ยังไม่รู้จักกฎระเบียบของสหพันธ์บูโดแห่งหวาเซี่ยดีๆ ดังนั้นเขาเลยทำความผิดแบบนี้ ได้โปรดผู้อาวุโสเซ่อภัย” เวลานี้ ชายวัยกลางคนที่ใส่ชุดจอมยุทธ์สีดำพูดขึ้นอย่างกะทันหัน เขาทำสีหน้าที่นิ่งเฉย ดูไม่ออกว่าดีใจหรือโมโหอยู่
“กล่าวเกินจริงแล้ว ท่านโห้”
เซ่เชียนซานผายมือ แล้วยิ้มเบาๆ “ระหว่างคุณกับผม ยังจะพูดคำว่าให้อภัยได้ยังไงกัน”
“ท่าทีของท่านหวง ผมก็สามารถเข้าใจได้ ตอนผมก็เพิ่งเป็นจอมยุทธ์ ก็เหมือนอย่างท่านหวงที่ชอบทำตัวสูงส่ง รู้สึกว่าคนที่อยู่ภายใต้จอมยุทธ์ ต่างก็คือมดจนหมด”
“แต่หลังๆ มา คำพูดของท่านผู้อาวุโสฉาวที่ประจำการอยู่ตรงสหพันธ์หลัก กลับทำให้ผมเข้ามา จริงๆ แล้วในสายตาของมหาปรมาจารย์บูโด ผมที่เป็นจอมยุทธ์อ้านจิ้ง ก็แค่เป็นมดตัวน้อยเท่านั้น”
“ดังนั้นแค่ท่านหวงรู้สึกการได้กลายเป็นจอมยุทธ์อ้านจิ้ง ก็สามารถเหนือกว่าทั่วทุกสิ่งในพิภพนี้ จริงๆ ในพิภพนี้ยังกว้างใหญ่กว่าที่เราคิด”
คำพูดนี้ของเซ่เชียนซานเป็นการอุทานและเป็นการตักเตือน ถ้าอยู่ต่างประเทศ หวงเฟยห้าวสามารถวางอำนาจเป็นใหญ่ และสามารถตัดสินความเป็นความตายของคนทั่วไปได้ แต่ตอนอยู่หวาเซี่ย เขากลับไม่ต่างอะไรกับคนธรรมดาพวกนั้นเลย เขาก็แค่มีแรงที่แข็งแกร่งกว่าคนพวกนั้นเท่านั้น
หลังกระทำผิด ก็จะถูกลงโทษโดยกฎหมาย
“ผู้อาวุโสเซ่ได้โปรดชี้แนะ วันข้างหน้าเฟยห้าวจะประพฤติตัวดีๆ” หวงเฟยห้าวทำมือคารวะ แล้วทำท่าทางที่ดูเคารพ
“ท่านผู้อาวุโสเซ่ ตระกูลโห้ของผมละเลยในการสั่งสอนหวงเฟยห้าวไป ดังนั้นเรื่องนี้ ตระกูลโห้ของผมก็ต้องมีหน้าที่จะรับผิดชอบ จึงอยากจะแสดงคำขอโทษ วันนี้คนที่ถูกหวงเฟยห้าวทำร้าย ตระกูลโห้จะให้เงินหนึ่งล้านต่อหนึ่งคนเป็นค่าทำขวัญ ถือว่าเป็นการไถ่โทษ” โห้ชิงซงพูดด้วยเสียงเรียบเฉย