บทที่ 285 หย่าร้าง

บทที่ 285 หย่าร้าง

"เดี๋ยวฉันโทรเอง" เสี้ยเมิ่งเหยาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

"ถือว่าแกฉลาดพอ" ใบหน้าของเฉินอิงโรแต้มไปด้วยรอยยิ้ม นึกว่าเสี้ยเมิ่งเหยาจะเป็นคนที่คอยพลีชีพให้สามเสียอีก สุดท้ายขอเพียงแค่ตนเองตกใจ ก็เผยธาตุแท้ออกมาแล้ว

เสี้ยเมิ่งเหยาเดินไปหยิบโทรศัพท์ แล้วกดโทรหาเฉินเฟิง

เวลานี้เฉินเฟิงกำลังลงจากภูเขา

เมื่อเห็นหน้าจอโทรศัพท์เป็นชื่อของเสี้ยเมิ่งเหยา ใบหน้าของเฉินเฟิงก็เผยรอยยิ้มออกมา ตลอดหลายวันที่ผ่านมานี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เสี้ยเมิ่งเหยาโทรศัพท์มาหาตน

กดรับโทรศัพท์

มีเสียงที่เฉยชาดังขึ้นจากปลายสาย

"เฉินเฟิง เราหย่ากันเถอะ หลังจากนี้อย่ามาหาฉันที่บ้านอีก"

"ตู๊ด"

โทรศัพท์ตัดสายไป

ไม่เหลือเวลาว่างเว้นให้เฉินเฟิงมีปฏิกิริยาตอบกลับ

หย่า?

หัวใจของเฉินเฟิงบีบรัด เสี้ยเมิ่งเหยาหมายความว่าอะไร?

นี่เป็นการตัดสินใจหลังจากที่เธอคิดทบทวนมาแล้วหลายรอบ?

อีกด้านหนึ่ง

หลังจากเสี้ยเมิ่งเหยาตัดสายไปนั้น ก็มีเสียงเพี๊ยะดังขึ้น

เฉินอิงโรตบไปที่หน้าสวยๆของเสี้ยเมิ่งเหยาหนึ่งครั้ง ทำให้เสี้ยเมิ่งเหยาตัวปลิวออกไป ตัวของเธอกระแทกกับกำแพง และอาเจียนเป็นเลือด

"นางคนสารเลว！”

เฉินอิงโรกัดฟันกรอด สีหน้าของเธอเขียวไปหมด เห็นได้ชัดว่าเธอโมโหเป็นอย่างมาก เฉินอิงโรคิดไม่ถึงว่าเสี้ยเมิ่งเหยาจะกล้าล้อเล่นกับเธอ！

"ขอโทษด้วยนะคะ ทำให้คุณต้องผิดหวัง" เสี้ยเมิ่งเหยาคลายยิ้มมุมปาก อย่างไม่ต้องสงสัย เฉินอิงโรมาหาเรื่องเฉินเฟิง

ที่ผ่านมา ตอนที่พบเจอกับปัญหาแบบนี้ เธอเลือกที่จะเชื่อเฉินเฟิง เธอเชื่อในตัวเฉินเฟิงเป็นอย่างมาก แต่ครั้งนี้ คนที่มาคือตระกูลเฉิน！

ตระกูลเฉินที่อยู่สูงสุดของหวาเซี่ย！

เฉินอิงโรมาด้วยความเหี้ยมโหด มาอย่างมียโสโอหังไม่เห็นใครอยู่ในสายตา ถ้าจะบอกว่าเธอไม่มั่นใจว่าสามารถจัดการเฉินเฟิงได้ ก็คงเป็นไปไม่ได้

ดังนั้นความคิดแรกของเสี้ยเมิ่งเหยาก็คือ ห้ามให้เฉินอิงโรเจอกับเฉินเฟิงเด็ดขาด ต่อให้ต้องเจอกัน ก็ต้องเจอกันหลังจากที่มีการเตรียมความพร้อม

เพราะชายแก่ในชุดนักวรยุทธ์สีขาวที่อยู่ด้านหลังเฉินอิงโร เห็นได้ชัดว่าไม่ธรรมดา

ถ้าหากเฉินเฟิงมาที่นี่ ไม่รู้ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง

"ผิดหวัง?" เฉินอิงโงกัดฟันกรอดจนเสียงดังขึ้น จากนั้นเธอก็หัวเราะออกมากะทันหัน "ไม่ ฉันไม่ผิดหวัง！”

"ฉันไม่ผิดหวังเลยสักนิด！”

"แกทำให้ฉันโมโหได้สำเร็จ แล้วฉันจะผิดหวังได้ยังไง？！”

"คนชั้นต่ำ แกรักลูกเมียน้อยนั่นขนาดนี้ ดูท่าลูกเมียน้อยนั่นก็คงจะรักแกมากสินะ"

"ถ้าหากลูกเมียน้อยนั่นเห็น ฉันถลกหนังแกออกมา แกคิดว่ามันจะตอบสนองยังไง?"

รอยยิ้มบนใบหน้าเฉินอิงโรดุร้ายมาก ทำให้คนรู้สึกหนาวสั่นขึ้นมา

ใบหน้าสวยๆของเสี้ยเมิ่งเหยาก็เปลี่ยนไปในทันที อย่างไม่ต้องสงสัย เฉินอิงโรกำลังจะทรมานเธอ

"มัดตัวนางผู้หญิงชั้นต่ำคนนี้！”

เฉินอิงโรออกคำสั่งด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ

"ครับ คุณหนู"

บอร์ดี้การ์ดทั้งสองคนพยักหน้าอย่างเคารพ จากนั้นเดินมาตรงหน้าเสี้ยเมิ่งเหยาอย่างรวดเร็ว

พวกเขาจับเสี้ยเมิ่งเหยามัดเอาไว้โดยไม่เปลืองแรงแม้แต่น้อย

เวลานี้ เฉินอิงโรหยิบมีดกรีซสั้นออกมาจากบริเวณเอว จากนั้นเดินไปตรงหน้าเสี้ยเมิ่งเหยา

"คุณคิดจะทำอะไร?"

เสี้ยเมิ่งเหยากัดฟันกรอด มองหน้าเฉินอิงโรอย่างไม่รู้สึกกลัว

"ทำอะไร?" เฉินอิงโรหัวเราะอย่างหยอกล้อ "ฉันอยากจะลองดูว่า มีดกรีซของฉันคมรึเปล่า"

"อย่ามายุ่งกับลูกสาวของฉัน！ มีเรื่องอะไรก็มาทำกับฉัน！”