บทที่ 330 เจ้าสามหวง แช่แข็ง

บทที่ 330 เจ้าสามหวง แช่แข็ง

หัวหน้าแพทย์หลายคนตะลึง ตั้งแต่เป็นแพทย์มากี่สิบปี ก็ไม่เคยพบเคยเห็นเหตุการณ์นี้มาก่อน อุณหภูมิที่หัวของผู้ป่วยสูงมาก จนเกือบจะเป็นละอองลอยออกมา แต่อุณหภูมิร่างกายกลับเย็นต่ำจนส่งผลต่ออุณหภูมิภายในตัวอาคารเลย

ซูนชีงเฟิงก็ดูเหลือเชื่อต่อเหตุการณ์ที่อยู่ตรงหน้าเขา อยู่เหนือความรู้ของเขาโดยสิ้นเชิง

“ฟู่”

ณ ขณะนี้ เจ้าสามหวงกระอักเลือดออกมาจากปากซึ่งเต็มไปด้วยก้อนสีดำและเลือดยังส่งกลิ่นเหม็นไปทั่ว จนผู้คนแถวนี้อดไม่ได้ที่จะปิดจมูก

แต่ซูนชีงเฟิงกลับไม่รังเกียจเขาเลย จากนั้นซูนชีงเฟิงก็เดินเข้าไปตรงหน้าเขา พร้อมจับชีพจรของเจ้าสามหวง

แต่ตอนนี้ เหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้น

บนร่างของเจ้าสามหวง เริ่มแข็งตัว

เริ่มจากท่อนล่างก่อน แล้วค่อยลามไปที่ร่างกายส่วนบนและส่วนหัว

ไม่ถึง 30 วินาที เจ้าสามหวงก็ถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง ราวกับมนุษย์น้ำแข็ง

“ท่านอาจารย์!”

เหตุการณ์นี้ ทำให้พี่น้องทั้งสี่ของตระกูลเฉินรู้สึกหวาดกลัว

“นี่.....เม็ดยาบัวหิมะซินเจียง นี่ทำจากอะไรกันแน่?” แม้แต่ซูนชีงเฟิงสีหน้าก็ดูตกใจราวกับว่าเขาได้เห็นบางสิ่งที่น่ากลัว

มีเพียงเฉินเฟิงเท่านั้นที่ยังคงสงบและโล่งใจในท่ามกลางฝูงชน

แม้เจ้าสามหวงถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง แต่เขากลับรู้สึกได้ ว่าพละกำลังในร่างกายกำลังหมุนเวียนอยู่

นี่แสดงว่า พิษไฟถูกขับออกจากร่างกายจนหมดแล้ว

“คุณยังกล้าพูดว่ายา เม็ดยาบัวหิมะซินเจียง ใช้ได้งั้นเหรอ? ! ปู่หวงกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว!” ดวงตาที่สวยเจียงหยู่ถิงเบิกกว้างและมองเฉินเฟิงอย่างโกรธแค้น

“แบบนี้?”

เฉินเฟิงส่ายหัว แล้วเดินไปตรงหน้าเจ้าสามหวง ยื่นมือไปตบเบาๆ จากนั้นพลังงานในร่างกายก็พุ่งออกมาทันที ซู่ๆซ่าๆ น้ำแข็งบนตัวเจ้าสามหวงแตกเป็นเสี่ยงๆ ผิวที่แดงก่ำและผิวมันวาวของเจ้าสามหวงเผยออก

“ตอนนี้ล่ะ หมอเจียง?” เฉินเฟิงยิ้มเบาๆ หันกลับไปมองเจียงหยู่ถิง และเห็นเจียงหยู่ถิงตกตะลึง

ไอ้หมอนี่......ทำไมถึงทำได้? !

ตอนนี้ซูนชีงเฟิงเดินไปตรงหน้าเจ้าสามหวง และไม่สนว่าเจ้าสามหวงจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม จากนั้นเขาก็วางมือบนข้อมือของเจ้าสามหวงและเริ่มวินิจฉัยชีพจร

“ตึกๆ”

“ตึกๆ”

ชีพจรเต้นอย่างสม่ำเสมอและทรงพลัง

ซูนชีงเฟิงรูม่านตาหดลง นี่คือชีพจรของคนปกติ! และไม่มีวี่แววของพิษไฟในร่างกายเลย!

นี่.....นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?

ไม่ถึง 3 นาที พิษไฟของเจ้าสามหวงก็หายเกลี้ยง

เฉินเฟิงทำได้อย่างไรกัน? !

ไม่ ควรจะพูดว่า เม็ดยาบัวหิมะซินเจียงของเฉินเฟิงนั้นทำได้อย่างไรกัน?!

“ท่านซูน เป็นอย่างไรบ้าง?” เจียงหยู่ถิงอดไม่ได้ที่จะถาม

“หาย....หายแล้ว” ซูนชีงเฟิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับอารมณ์ตื่นเต้น

“อะไรนะ ! หายแล้ว !” น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อของเจียงหยู่ถิง ดังขึ้นทันที

“อืม พิษไฟในร่างผู้อาวุโสท่านนี้ ได้ถูกกำจัดออกไปหมดแล้ว” ซูนชีงเฟิงพยักหน้า แม้ว่าเขาไม่อยากจะเชื่อ แต่เรื่องจริงที่เกิดตรงหน้าเขา ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ