ตอนที่ 350
บทที่ 350 อาจารย์คะ
October 21, 2026
บทที่ 350 อาจารย์คะ
“อืม” เฉินเฟิงพยักหน้า: “คุณหมอเจียง ผู้อำนวยการเจียงอยู่ที่ไหน?”
“ไม่ต้องเรียกผู้อำนวยการเจียงแล้ว เรียกคุณอาเจียง นายไม่ใช่ไม่รู้ความสัมพันธ์เขากับฉันนี่นา” เจียงหยู่ถิงพูด
เฉินเฟิงยิ้มเหนื่อย: “ก็ได้ คุณอาเจียงอยู่ที่ไหนล่ะ?”
เจียงหยู่ถิงยิ้มฮี่ๆ: “อยากรู้?”
“อืม” เฉินเฟิงพยักหน้า
“เรียกฉันว่าพี่สาว ฉันจะบอกนาย” ใบหน้าเรียวเล็กของเจียงหยู่ถิงเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา
เฉินเฟิงหน้ามืดลงทันที แม่นี่จะมาไม้ไหนอีก?
“ช่างเถอะ ผมไปหาเองดีกว่า” พี่สาวสองคำนี้ เฉินเฟิงเรียกไม่ออกจริงๆ
“เฮ้เฮ้ นายจะไปไหนน่ะ?” เห็นเฉินเฟิงจะเดินไปจริง เจียงหยู่ถิงร้อนใจขึ้นมาทันที
“วันนี้พ่อฉันไม่อยู่โรงพยาบาล เขาไปประชุมเฉพาะทางที่ยันเจียงน่ะ”
เฉินเฟิงชะงักเท้าฉับพลัน ขมวดคิ้วขึ้นมา? เจียงจุงถิงไม่อยู่? แล้วเขาควรจะหาใครล่ะเนี่ย?
“ฉันเป็นตัวแทนพ่อดิลกับนายได้นะ” เหมือนรู้ว่าเฉินเฟิงคิดอะไร เจียงหยู่ถิงยิ้มร่าบอก
เฉินเฟิงหัวเราะ ไม่รีบเข้าไปหาทันที แต่ถามว่า: “เงื่อนไขล่ะ? ให้เรียกเธอว่าพี่สาว?”
“จะเป็นไปได้ไง?!”
“เรื่องใหญ่ขนาดนี้ เรียกพี่สาวคำเดียวจะพอได้ไง?”
“นายฝันหวานไปหน่อยไหม?” เจียงหยู่ถิงร่ำๆบอก ท่าทางเท้าเอวแหวใส่ดูน่ารักพิกล
“งั้นคุณจะเอาไง?” เฉินเฟิงถามอย่างหน่ายใจ
เจียงหยู่ถิงกลอกตาไปมา ยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ว่า: “ฉันอยากให้นายสอนกังฟูกำลังภายในให้ฉัน”
“กังฟูกำลังภายใน?” เฉินเฟิงตะลึงก่อนได้สติกลับมา กังฟูกำลังภายในที่เจียงหยู่ถิงพูดคือวิถีจอมยุทธ์
“คุณอาเจียงบอกคุณหรอ?” เฉินเฟิงอดถามไม่ได้ เขาอยากรู้มากว่า เจียงหยู่ถิงรู้ได้ไงว่าเขาเป็นจอมยุทธ์
เจียงหยู่ถิงมองบน: “นี่ ฉันดูโง่มากหรือไง? เรื่องแบบนี้ต้องให้คนอื่นบอกด้วย? ฉันดูออกเองได้ไหมล่ะ?”
“คุณดูออกได้ยังไงล่ะ?” เฉินเฟิงเริ่มสนใจ วันนั้นที่เขาอยู่โรงพยาบาล เขาไม่ได้แสดงวิถีอะไรของจอมยุทธ์เลยนี่นา
“ใช้ตาดูน่ะสิ คุณปู่หวงกินยาบัวหิมะของนายเข้าไป มีน้ำแข็งหนาปกคลุมไปทั่วร่าง แต่ฝ่ามือนายแตะเบาๆก็ทำน้ำแข็งทลายได้ แถมยังไม่ทำอันตรายคุณปู่หวงเลยสักนิด ฝีมือแบบนี้มันไม่ปกติเลยรู้ไหม?”
“แถมตรงกลาง คุณปู่ซูนยังถามคุณปู่หวงเลยว่า คุณปู่หวงเคยฝึกกังฟูกำลังภายในมาหรือเปล่า คุณปู่หวงก็พยักหน้ายอมรับแล้วนี่...”
“ดังนั้นคุณเลยได้ผลสรุปว่า ผมกับเหล่าหวงเคยฝึกกังฟูกำลังภายในมาก่อนงั้นสิ?” สีหน้าเฉินเฟิงดูแปลกๆ เขาคิดไม่ถึงจริงๆว่า เจียงหยู่ถิงที่ดูร่าเริงโผงผ่าง แต่จิตใจละเอียดขนาดนี้
ตอนเขาแตะน้ำแข็งที่ตัวเจ้าสามหวง เขาใส่พลังปราณเข้าไปจริงๆ แต่พลังแบบนั้นคนธรรมดารับรู้ไม่ได้ แต่เจียงหยู่ถิงกลับอาศัยเส้นเรื่องแค่นี้ปะติดปะต่อออกมาได้
“ใช่ไง” เจียงหยู่ถิงพยักหน้าอย่างได้ใจ “ยังไง ฉันฉลาดมากใช่ไหม?” เธอยิ้มแหะๆ ออกแนวได้ใจ
“ฉลาดอยู่” เฉินเฟิงชื่นชมเธอจากใจ ทักษะการสังเกตของเจียงหยู่ถิงใม่ใช่อะไรที่คนธรรมดาจะทำได้จริงๆ