ตอนที่ 358
บทที่ 358 ศีลธรรมราคาเท่าไหร่
October 21, 2026
บทที่ 358 ศีลธรรมราคาเท่าไหร่
“เซียวรั่ว ฉันรู้ว่าเธอโกรธมาก แต่ฉันหวังดีกับหวั่นชีวนะ” หวังหย่าหนานถอนหายใจบอก ถึงจะโดนเซียวรั่วด่า แต่เธอกลับไม่รู้สึกโกรธเลย กลับทำท่าประมาณว่าหวังดีจริงๆออกมา
“หวังดีกับหวั่นชีว?! หวังหย่าหนาน เธอหน้าด้านหน้าทนขนาดไหนถึงพูดแบบนี้ออกมาได้หะ?!” เซียวรั่วโกรธแทบตับระเบิด เธอพึ่งได้ยินคนพูดอะไรน่าอายออกมาได้หน้าตาเฉยแบบนี้เป็นครั้งแรก
หวังหย่าหนานยิ้มเศร้า: “เซียวรั่ว ฉันว่าแล้วเธอต้องพูดแบบนี้”
“ฉันยอมรับว่า วิธีการของฉันมันน่าอาย”
“แต่ฉันหวังดีกับหวั่นชีวจริงๆนะ”
“เธอเองก็รู้ดีนี่ หญิงสาวที่มาจากเมืองเล็กๆ ไม่มีฐานะอะไร แต่กลับสวยราวเทพธิดาอย่างหวั่นชีว จุดจบจะเป็นยังไง”
เซียวรั่วสายตาหม่นหมองลง หวังหย่าหนานพูดถูก สำหรับสาวน้อยที่หน้าตาสะสวยแต่ไม่มีฐานะอะไรแบบหลินหวั่นชีว ไม่ค่อยมีจุดจบที่ดีนัก
ถ้าไม่กลายเป็นของเล่นของพวกลูกคุณชาย ก็กลายเป็นคู่ขาของพวกมีอำนาจไป สรุปคือหนีไม่พ้นชีวิตที่ต้องถูกคนอื่นควบคุมอยู่ดี
พอเห็นเซียวรั่วทำท่าคล้อยตาม หวังหย่าหนานตื่นเต้นขึ้นมา:
“ถ้าให้คนพวกนั้น สู้หวั่นชีวมอบร่างให้พี่คุนกับพี่อู่ดีกว่านะ”
“ฐานะของพี่คุนกับพี่อู่น่ะ เธอก็รู้ดีนี่ ถ้าหวั่นชีวทำให้พวกเขาพอใจได้ สิ่งที่พวกเขาจะตอบแทนหวั่นชีว หวั่นชีวหาเองเป็นสิบชาติยังหาไม่ได้เลยนะ”
“พอได้แล้ว!” เซียวรั่วรู้สึกรำคาญ สายตาเย็นเฉียบของเธอสาดใส่ผู้หญิงชุดกี่เพ้าตรงหน้า: “หวังหย่าหนาน อย่าคิดว่าคนอื่นเขาจะแพศยาเหมือนตัวเองสิ!”
“ใช่ เธอพูดถูก หวั่นชีวแค่ยอมนอนเป็นเพื่อนหลิวคุนกับอู่จื้อเคอคืนเดียว ชาตินี้ทั้งชาติก็ไม่ต้องดิ้นรนหาอะไรแล้ว สบายไปทั้งชาติเลย”
“แต่ว่า ก่อนที่เธอจะทำเรื่องพวกนี้ เคยถามความสมัครใจของหวั่นชีว?!”
“เธอเคยถามไหมว่าหวั่นชีวคิดยังไง?!”
“เธอเคยถามหวั่นชีวว่ายอมขายตัวเพื่อแลกความสุขสบายไหม!”
“เธอไม่เคย!”
“เธอไม่เคยถาม!”
“เธอแค่ยัดเยียดความคิดตัวเองให้หวั่นชีว แล้วยังหน้าด้านบอกว่าหวังดีกับหวั่นชีว?!”
“หน้าด้านหน้าทนไม่มีใครเทียมจริงๆ!”
หวังหย่าหนานสะอึก สีหน้าแดงสลับเขียว คำพูดของเซียวรั่วเท่ากับตบหน้าเธอฉาดใหญ่ แถมดังดังเพี๊ยะเพี๊ยะอีกด้วย
หลังจากโกรธเสร็จ หวังหย่าหนานยิ้มเย็นบอกว่า:
“ใช่ ฉันไม่เคยถามหวั่นชีว แต่เธอจะรู้ได้ไงล่ะว่าหวั่นชีวคิดยังไง?”
“ไม่แน่หวั่นชีวคิดเหมือนกับฉันเลยก็ได้!”
“เป็นไปไม่ได้! หวั่นชีวไม่ใช่คนแบบนี้!” เซียวรั่วปฏิเสธเสียงเย็น
“ไม่ใช่คนแบบนี้? เธอรู้ได้ไงว่าเขาไม่ใช่คนแบบนี้?” หวังหย่าหนานหลุดหัวเราะ
“เซียวรั่ว ฉันจะบอกเธอให้นะ ผู้หญิงน่ะยังไงก็ต้องเป็นของผู้ชาย ผู้หญิงที่มีของดี สามารถนอนหาเงินได้ไม่น่าอายหรอก มีแต่พวกผู้หญิงที่ไม่มีของดี ต้องตากหน้าหางานทำพิสูจน์ตัวเองอยู่นั่นแหละ”