บทที่ 37 ป้าที่น่ารำคาญที่สุด

บทที่ 37 ป้าที่น่ารำคาญที่สุด

เฉินเฟิงขยับปาก เดิมทีอยากจะปฏิเสธ อย่างไรก็ตามในโรงจอดรถของคฤหาสน์หลังนั้นของเขาที่อยู่ยู่ฉวนซาน ยังมีรถเคอนิกเส็กก์ที่มีมูลค่า 20 กว่าล้านจอดไว้อยู่คันหนึ่ง แต่หลังจากมองเห็นสายตาคาดหวังของเสี้ยเมิ่งเหยาแล้ว เฉินเฟิงก็ไม่อาจจะปฏิเสธได้อีก

เขาคาดการณ์ได้ว่า เสี้ยเมิ่งเหยาซื้อรถให้เขา คือเพื่อรักษาหน้าของเขาไว้

“อืม ”สุดท้าย เฉินเฟิงก็รับปากออกมาแล้ว

เพียงแค่หลังจากรับปากแล้วมีความรู้สึกแปลกประหลาดเล็กน้อย การกระทำเช่นนี้ของตัวเขาเองตอนนี้ น่าจะนับว่าเป็น...เกาะเมียกินล่ะ?

“นั่นพรุ่งนี้พวกเราไปดูรถดีหรือไม่?” เสี้ยเมิ่งเหยายิ้มหวานพูด

“โอเค” คำตอบของเฉินเฟิงสั้นๆเรียบง่าย

เช้าวันที่สอง ทั้งสองคนก็มาถึงร้าน 4 ร้านหนึ่งแต่เช้า จากดูรถจนถึงออกรถ ทั้งสองคนใช้เวลาเพียงแค่หนึ่งชั่วโมง

ตอนเวลาที่เฉินเฟิงขับออดี้ 6 อย่างใหม่เอี่ยมคันหนึ่งออกจากร้าน 4 เสี้ยเมิ่งเหยานั่งอยู่ที่ข้างๆ ใบหน้างดงามปรากฏสีหน้าแจ่มใสอย่างไม่รู้สาเหตุ

มุมปากของเฉินเฟิงงอขึ้น ราคาของออดี้ 6 คันนี้ แม้ว่าเทียบหลักหน่วยของเคอนิกเส็กก์ก็ไม่ได้ แต่นั่งอยู่บนรถ เฉินเฟิงกลับมีความรู้สึกที่สุขสบายแบบหนึ่งที่ไม่เคยมีมาก่อน

“เฉินเฟิงคุณชอบเด็กผู้ชายหรือเด็กผู้หญิงล่ะ?”เสี้ยเมิ่งเหยาเอียงหัวถาม

เฉินเฟิงอึ้งไป ไม่รู้ว่าเสี้ยเมิ่งเหยาจู่ๆทำไมถามคำถามนี้ออกมา

“เด็กผู้ชายหรือเด็กผู้หญิงก็ได้ล่ะ เพียงแค่เป็นคุณคลอดเองผมก็ล้วนชอบ” เฉินเฟิงพูดตามตรง

ใบหน้างดงามของเสี้ยเมิ่งเหยาแดงระเรื่อ “นั่นพวกเราคลอด ..........”

“ปั้ง ”

คำพูดของเสี้ยเมิ่งเหยายังพูดไม่จบ ก็เห็นเงา เงาหนึ่งพุ่งออกมาจากข้างๆ จากนั้นล้มลงไปอยู่หน้ารถแล้ว

มิจฉาชีพวิ่งให้รถชนหวังเรียกเงินค่าเสียหายหรือ?

เฉินเฟิงกะพริบตา เขากลับนึกไม่ถึง เพิ่งซื้อรถใหม่ ยังขับไม่ถึงกี่เมตร ก็พบเจอมิจฉาชีพวิ่งให้รถชนหวังเรียกเงินค่าเสียหาย อีกทั้งมองเห็นระดับความเชี่ยวชาญในการกระทำของหญิงนางนี้ที่นอนอยู่หน้ารถ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ทำครั้งนี้เป็นครั้งแรก

มิจฉาชีพมืออาชีพหรือ? มุมปากของเฉินเฟิงยิ้มเย็นชาขึ้นมานิดหนึ่ง จากนั้นเหยียบคันเร่งอย่างรุนแรง ออดี้สีดำเหมือนดั่งเสือโหดร้ายตัวหนึ่งที่ออกจากกรง พุ่งออกไปทางหญิงนางนั้นที่นอนอยู่บนพื้นอย่างไม่ถือสาแม้แต่นิด

มองลักษณะเฉินเฟิงแบบนี้ ก็คือตั้งใจจะเหยียบหญิงนางนั้นที่อยู่บนพื้นจนตายโดยตรงแน่!

“เฉินเฟิง! คุณจะทำอะไร!”

เสี้ยเมิ่งเหยาตื่นตกใจจนปากเล็กๆของเขาอ้ากว้าง

เฉินเฟิงไร้สีหน้า ไม่สนใจอะไรมีแต่เหยียบคันเร่งพุ่งไปทางหญิงนางนั้นที่นอนอยู่บนพื้น

“อ่า !จะฆ่าคนแล้ว ! ”

ตาเห็นออดี้สีดำเหยียบมาทางตัวเอง ไม่มีเจตนาที่จะหยุดแม้แต่นิด ในทันทีนั้นหญิงนางนั้นที่อายุปานกลางนอนอยู่บนพื้นก็ตกใจจนวิญญาณพุ่งออกมา ร้องกรี๊ดเสียงหนึ่ง รีบคลานขึ้นมาจากพื้นโดยตรง

“เอี้ยด”

สุดท้ายเฉินเฟิงเขาก็เหยียบเบรก ล้อรถเสียดสีกับทาง มีเสียงที่เสียดสีกับพื้นแสบหูออกมา

หัวรถสีดำถูกหยุดอย่างบังคับ ระยะห่างกับหญิงนางนั้นที่อายุปานกลางเพียงแค่หนึ่งเมตร ถ้าหากว่าเมื่อกี้เฉินเฟิงเหยียบเบรกรถช้ากว่าครึ่งวินาที หญิงนางนั้นที่อายุปานกลางในเวลานี้ เกรงว่าน่าจะปลิวออกไปแล้ว

เรื่องเป็นอย่างนี้ หญิงนางนั้นที่อายุปานกลางก็ตกใจจนเหงื่อที่หนาวเย็นเต็มหัว ขาสั่นโดยตลอด

เธอจะไม่เข้าใจได้ยังไง ครั้งนี้เจอนักเลงที่โหดร้ายแล้วจริงๆ ถ้าหากว่าเธอเมื่อกี้นอนอยู่บนพื้นไม่ลุกขึ้นมาล่ะก็ ออดี้คันนี้ จะเหยียบผ่านตัวเธอจริงๆ!

“ป้าเหรอ?” ตางดงามของเสี้ยเมิ่งเหยาเปิดกว้าง หลุดพูดออกจากปาก

เฉินเฟิงขมวดคิ้วขึ้นมา หลังจากรถจอดแล้วเขาจึงพบเห็นว่า มิจฉาชีพมืออาชีพคนนี้ แท้จริงแล้วคือซุนกุ้ยฟางป้าของเสี้ยเมิ่งเหยาสองปีก่อน ซุนกุ้ยฟางยังเคยพาลูกชายของเธอมาตระกูลเสี้ยครั้งหนึ่ง ตอนนั้นซุนกุ้ยฟางมา เอ่ยปากก็จะหาหลินหลันเพื่อยืมเงินห้าแสนทันที พูดว่าจะใช้เพื่องานแต่งงานให้กับลูกชายเธอ