บทที่ 383 หลิวหยวนชี่ง

บทที่ 383 หลิวหยวนชี่ง

หลิวเส้าฝู้จะคิดยังไง เฉินเฟิงไม่รู้

ตอนนี้เฉินเฟิงกลับไปที่บริษัทคางเหม่ยกรุ๊ปแล้ว

พึ่งถึงหน้าบริษัท เฉินเฟิงก็เห็นรถ Mercedes-Benz S600 ที่มีป้ายทะเบียนเซี่ยงไฮ้จอดอยู่เจ็ดแปดคัน

ที่หน้าบริษัทยังมีคุณลุงใส่หูฟังสวมชุดสูทสีดำยี่สิบกว่าคน กำลังตรวจสอบรอบทิศพลางคุยวิทยุสื่อสารกัน

เฉินเฟิงหรี่ตามอง ตาส่อประกายอย่างหนึ่งวาบขึ้นมา

ไม่ต้องถามเลย คนพวกนี้หลิวหยวนชี่งพ่อของหลิวเส้าฝู้ส่งมาแน่

ต้องยอมรับเลยว่า ปฏิกิริยาของหลิวหยวนชี่งไวมาก นับจากที่หลิวเส้าฝู้หายตัวไปจนถึงตอนนี้ ก็แค่ชม.กว่า หลิวหยวนชี่งก็ส่งคนจำนวนมากขนาดนี้ออกมาตามหาแล้ว

“พี่เฟิง ตอน...ตอนนี้เอาไงดีล่ะ?” น้ำเสียงหลี่เล่อสั่นเทาเล็กน้อย เขารู้สึกสมองตัวเองว่างเปล่า เขาโตจนป่านนี้ พึ่งเคยเจอสถานการณ์แบบนี้เป็นครั้งแรก Mercedes-Benz S600 วิทยุสื่อสาร การ์ดสูทสีดำ...เหมือนกำลังถ่ายหนังกันอยู่เลย

“กลับบริษัท” เฉินเฟิงบอกเสียงเรียบ

“กลับบริษัท?!” หลี่เล่อเบิกตากว้าง มองเฉินเฟิงอย่างไม่แน่ใจว่า: “พี่เฟิง คนพวกนี้มาหาพวกเราแน่ๆนะ พวกเรากลับบริษัทตอนนี้ไม่เท่ากับเนื้อเข้าปากเสือหรือไง?”

“งั้นนายคิดว่า?” เฉินเฟิงมองหลี่เล่อยิ้มๆ

“พี่เฟิง เราหนีกันเถอะ” หลี่เล่อกลืนน้ำลายดังเอื๊อก หนทางเดียวที่เขาคิดออกคือหนี เพราะอีกฝ่ายเป็นหลินหยวนชิ่ง หลิวหยวนชี่งที่รวยมหาศาล!

คนรวยอภิมหาศาลที่ติดอันดับบอร์ดFobesในประเทศ!

เฉินเฟิงส่ายหัวว่า: “จะหนีไปไหนได้ล่ะ? ประเทศเราก็ใหญ่แค่นี้ หลิวหยวนชี่งจะหาใครสักคนง่ายจะตายไป”

“อีกอย่าง นายไม่หนียังพอว่า ถ้าหนีจริง หลิวหยวนชี่งสงสัยในตัวนายแน่”

หลี่เล่อทำหน้าเศร้า เฉินเฟิงพูดถูก จริง อาศัยอำนาจของหลิวหยวนชี่งแล้ว จะหาใครสักคนง่ายจะตายไป แถมตอนนี้การหนีเท่ากับว่าเป็นการยอมรับไปในตัวเลย

“กลับบริษัทเถอะ ไม่ว่าพวกเขาจะถามอะไรนาย ก็ตอบไปแค่ว่า ไม่รู้” เฉินเฟิงยิ้มตบไหล่หลี่เล่อ ที่จริงเขาไม่กังวลเลยสักนิดว่า บ้านหลิวจะสืบค้นมาถึงตัวเขากับหลี่เล่อได้

คนที่เห็นหน้าของเขาแค่คนเดียวคือหลิวเส้าฝู้

ฟางหย่าไม่มีแม้แต่โอกาสจะหันมามองเขา ก็โดนเขาตบท้ายทอยสลบไป ส่วนกล้องวงจรปิด...

จอมยุทธ์หั้วจิ้งอย่างเขาอยากทำลายหรือแม้กระทั่งหลบหลีกกล้องวงจรปิดแค่นี้จะยากหรอ?

เป็นไปตามที่เฉินเฟิงคิด ผู้เชี่ยวชาญยี่สิบกว่าคนที่หลิวหยวนชี่งส่งมาตอนนี้ยังจับต้นชนปลายไม่ถูกเลย ได้แต่คลำหาเบาะแส เหมือนมดในชามอ่างที่ร้อนรนวนหาทางออก แต่ก็หาไม่เจอ

ฟางหย่าคนเดียวที่มีโอกาสเจอหลิวเส้าฝู้ พอเข้าลิฟท์ก็สลบไปเลย กล้องวงจรปิดในลิฟท์โดนทำลายย่อยยับ ไม่ได้อัดภาพอะไรไว้เลย ส่วนที่อื่นยิ่งไม่เห็นร่องรอยหลิวเส้าฝู้เลย เหมือนหลิวเส้าฝู้หายตัวไปดื้อๆ

ตอนเฉินเฟิงกับหลี่เล่อเข้าบริษัท มีการ์ดสูทสีดำสองคนออกมาสอบปากคำพวกเขา มีเฉินเฟิงเป็นหลักประกันให้ หลี่เล่อกลับใจเย็นอย่างน่าประหลาด ให้ความร่วมมือตอบคำถามไหลลื่น

สุดท้าย ทั้งคู่ก็เข้าบริษัทได้อย่างราบรื่น

“พี่จ้าว ประธานหลิวโทรมาอีกแล้ว ถามว่าพวกเราได้เบาะแสอะไรบ้างไหม จะตอบยังไงดีล่ะ?” ชายหนุ่มท่าทางเรียบร้อยใส่แว่นตาคนหนึ่งหยิบมือถือถาม คนที่ยืนข้างหน้าเขาเป็นผู้ชายวัยกลางคนหน้าเหลี่ยมที่ใส่สูทสีดำคนหนึ่ง

ผู้ชายกลางคนหน้าเหลี่ยมคนนั้นถอนหายใจยาว มองชายหนุ่มเรียบร้อยตรงหน้าอย่างหน่ายใจ: “บอกประธานหลิวนะ เคสนี้พวกเราจัดการได้ไม่ดี คนที่ลักพาตัวคุณชายหลิวฝีมือร้ายกาจมาก ไม่มีร่องรอยอะไรให้เห็นเลยสักนิด ผมสงสัยว่า...”