บทที่ 409 ยุ่งยากซับซ้อน

บทที่ 409 ยุ่งยากซับซ้อน

สือโพ่จุนขมวดคิ้ว ดึงเฉินเฟิงมาอยู่ข้างๆ เอ่ยปากพูดเบาๆ： “เสี่ยวเฟิง คุณบอกว่านักฆ่าผู้นี้มีความเกี่ยวข้องกับหลิ่วเซิงอีงั้นเหรอ?”

เฉินเฟิงพยักหน้าเบาๆ: “ไม่ผิด เมื่อกี้ตอนที่เขาจู่โจมฉัน กระบวนท่าที่ใช้คือวิชาดาบซานหลิว วิชาดาบซานหลิวเป็นเทคนิคลับดั้งเดิมของหลิ่วเซิงอี ล้วนแล้วเป็นประเทศญี่ปุ่น นอกจากสาวกของพวกเขาแล้ว ก็คงไม่มีใครทำมันได้หรอก”

สือโพ่จุนพยักหน้าเล็กน้อย ทันทีที่สีหน้าของเขาดูจริงจังขึ้นมา ในฐานะที่เป็นรองผู้อำนวยการ สหพันธ์สงคราม เขาเองมีคุณสมบัติในการเข้าถึงข้อมูลของหลิ่วเซิงอี

ท่านนี้คือหนึ่งในหกมหาปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ในญี่ปุ่น ในเวลาเดียวกัน เขายังเป็นนักดาบมือหนึ่งในญี่ปุ่นอีกด้วย!

ที่ประเทศญี่ปุ่น ตำแหน่งของหลิ่วเซิงอี เป็นดั่งเทพเจ้าอย่างไม่ต้องสงสัย แม้แต่สามหัวหน้าเสินอิ่น เมื่อได้พบกับหลิ่วเซิงอี ต่างก็ต้องเรียกผู้อาวุโสด้วยความเคารพ

ตอนนี้ลูกศิษย์ของเขาปรากฏตัวในหวาเซี่ย และก็ยังมุ่งหน้ามาหาเฉินเฟิง

สิ่งนี้ทำให้สถานการณ์ที่ไม่ชัดเจนกลับมีความซับซ้อนอย่างทันที

“เสี่ยวเฟิง ทำไมศิษย์ของหลิ่วซืออีต้องลอบสังหารคุณ?” สือโพ่จุนอดไม่ได้ที่จะถามออกมา เฉินเฟิงและเสิ่นอิ่นเกลียดชังกัน เป็นเพราะบุญคุณและความแค้นมาจากรุ่นสู่รุ่น แต่กับลูกศิษย์ของหลิ่วเซิงอี.....

สือโพ่จุนคิดไม่ถึงเหตุผลที่ทำให้ทั้งสองบาดหมางกัน

เฉินเฟิงยิ้มเจื่อนๆพร้อมส่ายหัวเบาๆ: “พี่สือ ถ้าฉันบอกว่าฉันไม่รู้ล่ะ คุณจะเชื่อไหม?”

“คุณไม่รู้เหรอ?” สือโพ่จุนตะลึง

“อืม ฉันไม่รู้จริงๆ ฉันไม่เคยเห็นหลิ่วเซิงอีมาก่อน ปรมาจารย์ของฉันก็ไม่เคยเกลียดชังกับหลิ่วเซิงอีด้วย” เฉินเฟิงพูดตามความเป็นจริง ตอนนั้นแม้ว่าเซียวกั่วจงจะไปญี่ปุ่น แต่ครั้งนั้น เขาเพียงแค่ก้าวเข้าไปในสำนักเสิ่นหยิ่น ไม่ได้ไปที่อื่นๆของญี่ปุ่นเลย

ดังนั้นก็ไม่ถึงกับเรียกว่า มีความแค้นกับหลิ่วเซิงอี

เมื่อฟังที่เฉินเฟิงพูดจบแล้ว สือโพ่จุนขมวดคิ้วแน่น

สถานการณ์ในปัจจุบัน ยิ่งอยู่ก็ยิ่งสับสน

ภารกิจที่เสิ่นหยิ่นส่งออกไป ยังไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ในทางกลับกันศิษย์ของหลิ่วเซิงอี เริ่มลงมือกับเฉินเฟิงแล้ว

“พี่สืออย่าเพิ่งกังวลมากเกินไป แม้ว่านักฆ่าผู้นี้จะใช้วิชาดาบซานหลิวของหลิ่วเซิงอี แต่ไม่ได้หมายความว่า หลิ่วเซิงอีจะเป็นคนส่งเขามา....” เวลานี้ เฉินเฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้ม

“คุณบอกว่า.....” สือโพ่จุนหยุดไปชั่วครู่ “คนอื่นอาจจะส่งเขามางั้นหรือ?”

“ถูกต้อง” เฉินเฟิงพยักหน้าเล็กน้อย：หลิ่วเซิงอีเป็นคนอย่างไร สือโพ่จุนน่าจะรู้ดี ถ้าเขาคิดอยากจะฆ่าฉัน จะไม่มีวันส่งพวกตัวประกอบอ้านจิ้งชั้นกลางมาแน่นอน

อ้านจิ้งชั้นกลาง ตัวประกอบงั้นเหรอ?

ปากของสือโพ่จุนกระตุกอย่างอดไม่ได้ เขาก็คืออ้านจิ้งชั้นกลาง อีกทั้งยังเป็นรองผู้อำนวยการสหพันธ์สงคราม

“ฉันรู้ คุณพูดต่อเถอะ” สือโพ่จุนยิ้มอย่างไม่ได้ตั้งใจ แล้วกล่าวต่อ หากคนอื่นบอกว่าจอมยุทธ์อ้านจิ้งชั้นกลางคือตัวประกอบ เขาคงคิดว่าคนอื่นหลงระเริงจนเกินไป แต่เฉินเฟิงบอกว่าจอมยุทธ์อ้านจิ้งชั้นกลางคือตัวประกอบ เขากลับรู้สึกว่าไม่มีปัญหาอะไรเลย เพราะเฉินเฟิงเป็นถึงปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ ในโลกศิลปะการต่อสู้ของหวาเซี่ย ปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ที่มีอายุน้อยที่สุด! เฉินเฟิงในตอนนี้ หากคิดจะฆ่าอ้านจิ้งชั้นกลางสักคนหนึ่ง ก็ง่ายดายเหมือนบี้มดให้ตาย

“กลับมาพูดประเด็นเมื่อสักครู่ ฉันคิดว่า หากหลิ่วเซิงอีอยากจะฆ่าฉันจริง จะต้องให้ลูกศิษย์เขาลงมือ แทนที่จะส่งอ้านจิ้งชั้นกลางมา” คำพูดของเฉินเฟิง จอมยุทธ์ที่สามารถเข้าถึงดินแดนมหาปรมาจารย์ได้ ทุกคนล้วนแล้วคือผู้ สุขุมรอบคอบและมีประสบการณ์ไม่น้อย ไม่มีใครเป็นคนโง่

ใช้พละกำลังทั้งหมดในการแก้ไขเรื่องเล็กๆ เหตุผลที่ใช้พลังทั้งหมด ไม่มีอะไรที่พวกเขาจะรู้ดีไปมากกว่านี้อีกแล้ว

หากไม่เคยมีการกำหนดกฎเกณฑ์สำหรับสองวงการศิลปะการต่อสู้มาก่อน ปรมาจารย์ทั้งสองประเทศไม่สามารถข้ามมาในอาณาเขตของอีกฝ่ายได้ เกรงว่าพวกเขาจะต้องบุกโจมตีเข้ามาแน่นอน เพื่อจัดการภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้นด้วยตัวเอง

“เป็นเหตุผลนี้เอง” สือโพ่จุนพยักหน้าเบาๆ เฉินเฟิงพูดเช่นนี้ออกมา ไม่ใช่ว่าจะพูดเรื่อยเปื่อยโดยไม่มีเป้าหมาย หลิ่วเซิงอีเป็นคนระดับเทพในประเทศญี่ปุ่น หากเขาคิดจะฆ่าเฉินเฟิง ลูกศิษย์ที่ถูกส่งมาครั้งล่าสุดอาจจะส่งจอมยุทธ์ระดับหั้วจิ้งออกไปด้วย

“ถ้าไม่ใช่หลิ่วเซิงอี จะเป็นใครไปได้อีกล่ะ?” สือโพ่จุนกล่าวอย่างครุ่นคิด

“จินเจี่ยจง”