บทที่ 45 คุณจะทำอะไรกับฉันได้บ้าง

บทที่ 45 คุณจะทำอะไรกับฉันได้บ้าง

“อะแฮ่ม เพื่อน จำผิดคนแล้ว” เฉินเฟิงกระแอมเล็กน้อย เขาพบว่าชายหนุ่มรูปหล่อคนนี้ค่อนข้างงี่เง่า หลังจากที่คุกเข่าอยู่นานแล้วเขาก็ยังไม่รู้สักทีว่าเขาเป็นผู้ชาย

หลังจากที่ได้ยินเสียงเฉินเฟิง ชายหนุ่มผู้หล่อเหลาก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติและการแสดงออกของเขาและสีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างมาก “คุณเป็นใคร?!”

“ฉันเป็นเพื่อนของเฟยหรง” เฉินเฟิงพูดตามความเป็นจริง

“โกหก! เฟยหรงเธอไม่เคยมีเพื่อนเป็นผู้ชายเลยที่นี่ คุณเป็นใครกันแน่?!” ชายหนุ่มที่หล่อเหลาโยนดอกกุหลาบลงบนพื้นและถามอย่างเหี้ยมโหด

เฉินเฟิงกล่าวอย่างหมดหนทาง “ฉันเป็นเพื่อนของเฟยหรงจริงๆ”

“ฉันไม่เชื่อ! ให้ฉันเข้าไป ฉันจะเข้าไปถามเฟยหรง” ในขณะที่ชายหนุ่มรูปหล่อพูดเขายื่นมือออกมาและเตรียมที่จะเฉินเฟิงออกไป

“ไม่ได้ ตอนนี้คุณเข้าไปไม่ได้” เฉินเฟิง ขมวดคิ้ว และหยุดอยู่ตรงหน้าชายหนุ่มสุดหล่อ แม้ว่าที่นี่จะเป็นบ้านของ เฟยหรงแต่ เสี้ยเมิ่งเหยากำลังอาบน้ำอยู่ เขาจะให้ผู้ชายคนอื่นเข้าไปแบบสุ่มสี่สุ่มห้าได้อย่างไร

“คุณเป็นบ้าอะไร ทำไมคุณไม่ปล่อยให้ฉันเข้าไป ฉันเป็นคู่หมั้นของเฟยหรง!” ชายหนุ่มที่หล่อเหลาโกรธเกรี้ยว เขาชูหมัดขึ้นไปในขณะที่เขาพูดเตรียมจะต่อยเฉินเฟิง

แต่ก่อนที่มือของเขาจะไปถึงใบหน้าของเฉินเฟิง ข้อมือของเขาก็ถูกมือใหญ่ของเฉินเฟิงมัดไว้แน่น

“ฉันจะพูดครั้งสุดท้าย ตอนนี้คุณเข้าไปไม่ได้!” น้ำเสียงของเฉินเฟิงเย็นชาเล็กน้อย ท้ายที่สุดนี่คือบ้านของ สวีเฟยหรงตอนนี้เขาอยู่ใต้รั้วของเธอ เขาไม่สามารถทำอะไรตามใจชอบได้ ถ้าหากเป็นก่อนหน้านี้นั้นชายหนุ่มรูปหล่อคนนี้จะนอนอยู่บนพื้นไปนานแล้ว

“ไอเย็*แม่ ปล่อย!”

ชายหนุ่มที่หล่อเหลาหน้าแดงและเขาพบว่าชายรูปร่างผอมบางตรงหน้าเขานั้นมีพลังกำลังไม่น้อยเลยทีเดียว เขารู้สึกว่าข้อมือของเขาดูเหมือนจะถูกยึดไว้ด้วยคีมเหล็กไม่สามารถสะบัดออกไปได้เลย

เฉินเฟิงยิ้มอย่างเย็นชาเขากำข้อมือแน่นขึ้นเล็กน้อย

“อ๊าก เจ็บ เจ็บ!”

ชายหนุ่มที่หล่อเหลาร้องอย่างน่าสังเวช เขาคุกเข่าลงบนพื้นและเจ็บจบน้ำตาไหลออกมา เขารู้สึกถึงการกดกระดูกจากกำลังของเฉินเฟิง

“ยังจะเข้าไปอีกไหม?” เฉินเฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

“ไม่เข้าแล้ว รีบปล่อยสิวะ!” ความเจ็บปวดที่เหมือนกับกระดูกจะหักทำให้ใบหน้าของชายหนุ่มรูปหล่อบิดเบี้ยวเล็กน้อย

“หึ” เฉินเฟิงตะคอกอย่างไม่แยแสและปล่อยข้อมือ

“ไอ้เวรเอ้ย!”

หลังจากที่เฉินเฟิงปล่อยแล้ว ชายหนุ่มผู้หล่อเหลาไม่รู้ว่าอะไรควรทำหรือไม่ควร เขาจึงยกกระถางดอกไม้ตรงประตูแล้วกระแทกลงบนหัวของเฉินเฟิง

ครั้งนี้เฉินเฟิงไม่สุภาพกับเขา เขาตบชายหนุ่มรูปงามด้วยแบ็คแฮนด์ ชายหนุ่มที่หล่อเหลาตัวปลิวไปจนกระแทกพื้นฟันและเลือดปรากฏในอากาศ

“เฉินเฟิง คุณกำลังทำอะไร?” สวีเฟยหรงค่อยๆเดินออกมา

เฉินเฟิงมองไปที่สวีเฟยหรงอย่างเย็นชา เขาพบว่าผู้หญิงคนนี้เสแสร้งเก่งเกินไป เธอรู้ดีว่าชายหนุ่มรูปงามคนนี้มาแต่กลับยืนอยู่ข้างๆมองการแสดงนี้ต่อไป เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังยืมมือเขาจัดการชายหนุ่มผู้นี้

“เฟยหรง ไอ้คนนี้เป็นใคร?!” ชายหนุ่มที่หล่อเหลาลุกขึ้นอย่างโซเซจากพื้นและเดินไปหาสวีเฟยหรงเขาถามอย่างโกรธๆ