บทที่ 47 ฉาวโฉ่

บทที่ 47 ฉาวโฉ่

“หลินหลันฉันไม่ได้จะมาปรึกษาหารือกับคุณหรอกนะ!” น้ำเสียงของซุนกุ้ยฟางเย็นลงและเห็นได้ชัดว่ามีการคุกคาม “ตอนนี้คุณไม่มีทางให้ถอยกลับแล้วและนี่คือวิธีการสุดท้ายของคุณ!”

“ถ้าคุณประมูลครั้งแรกของลูกสาวคุณได้สำเร็จ เมื่อถึงเวลาก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ คุณไม่ต้องออกแรง ไอ้ขยะเฉินเฟิงจะหย่ากับลูกสาวของคุณและออกไปจากตระกูลเสี้ย ในเวลาเดียวกัน คุณก็พบสามีที่ดีสำหรับลูกสาวของคุณด้วย เชื่อฉันเถอะ ผู้ชายที่ประมูลครั้งแรกของลูกสาวคุณได้จะไม่เลวร้ายไปกว่านั้นอย่างแน่นอน อย่างน้อยเขาก็แข็งแกร่งกว่าผู้ชายไร้ประโยชน์อย่างเฉินเฟิงร้อยเท่า!” ซุนกุ้ยฟางกล่าว

“แต่ถ้าเมื่อถึงตอนนั้นแล้วเมิ่งเหยาไม่มาล่ะทำอย่างไร?” ไม่พูดไม่ได้ คำพูดของซุนกุ้ยฟางมีเหตุผล การประมูลครั้งแรกของเสี้ยเมิ่งเหยา เหมือนกับการยิงนัดเดียวได้นกสองตัว แต่ปัญหาใหญ่ที่สุดคือหากเมิ่งเหยาไม่กลับมา นี่คือสิ่งที่หลินหลันกังวลมากที่สุด

“นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันบอกว่าคุณต้องเดิมพันว่าสถานะของคุณในความคิดของลูกสาวของคุณนั้นสำคัญกว่าไอ้ขยะเฉินเฟิงหรือไม่ หากว่าเมื่อถึงเวลาแล้วเธอไม่มาเธอก็จะต้องเฝ้าดูคุณใช้ชีวิตครึ่งหลังในคุก คุณคิดว่าลูกสาวของคุณจะอกตัญญูหรือเปล่า?”

“อีกด้านหนึ่งคือมารดาผู้ให้กำเนิด อีกด้านหนึ่งสามีที่ไร้ประโยชน์ หลินหลันคุณไม่มีแม้แต่ความมั่นใจเลยหรือ?” ซุนกุ้ยฟางถามด้วยความหยิ่งผยอง

หลินหลันกัดฟัน ร่องรอยแห่งความมุ่งมั่นฉายในดวงตาของเธอ

“โอเค ฉันพนัน!” เธอไม่เชื่อว่าเธอทำงานหนักมากเพื่อเลี้ยงดูลูกสาวมานานกว่า 20 ปี แล้วเธอจะทิ้งเธอไปเพื่อคนไร้ประโยชน์ที่รู้จักเธอมาไม่ถึงสามปี!

ซุนกุ้ยฟาง ยิ้ม ในดวงตาของเธอปรากฏความสุขเล็กๆ เฉินเฟิง บอกได้เลยว่าคุณเป็นถังขยะที่ทำให้ฉันเคือง ไม่คาดคิดว่าเธอจะประมูลครั้งแรกของภรรยาคุณ!

“คุณประกาศให้โลกภายนอกรู้เลยว่าไอขยะเฉินเฟิงได้ออกจากตระกูลเสี้ยแล้วและในตอนนี้ก็ไม่ได้เป็นเขยของตระกูลเสี้ยแล้ว”

“จากนั้นฉันจะให้ต้าจูนหาผู้ซื้อที่มีความสามารถในการประมูลครั้งแรกของเสี้ยเมิ่งเหยา ควรปกปิดเรื่องนี้ไว้อย่าให้เสี้ยเมิ่งเหยาและไอ้ขยะเฉินเฟิงนั้นรู้ ฉันกลัวว่าจะมีอะไรผิดพลาด หลังจากการประมูลสำเร็จคุณก็ค่อยส่งสัญญานั้นไปให้เสี้ยเมิ่งเหยา เมื่อถึงเวลาก็คอยดูกันว่าเธอจะมาหรือไม่!”

ซุนกุ้ยฟางจัดเรียงทุกอย่างไว้อย่างละเอียด เมื่อการประมูลของหลินหลันสำเร็จและผู้ซื้อชำระเงินแล้วทุกคนจะต้องดำเนินการเป็นขั้นตอนไป

ในเวลานั้น เสี้ยเมิ่งเหยาจะให้ครั้งแรกของเธอกับผู้ซื้อหรือเธอจะเฝ้าดู หลินหลันถูกส่งเข้าคุกจากนั้นเธอจะต้องแบกรับความอกตัญญูไว้ตลอดชีวิต ในมุมมองของซุนกุ้ยฟางเสี้ยเมิ่งเหยามีโอกาสสูงที่จะเลือกอย่างแรก!

การแลกครั้งแรกของตัวเองไม่เพียงแต่ช่วยแม่เท่านั้น แต่คุณยังสามารถแต่งงานกับครอบครัวที่ร่ำรวยได้อีกด้วย!

ซุนกุ้ยฟางได้วางแผนไว้ ให้หลินต้าจูนหาคนซื้อประมูลครั้งแรกของเสี้ยเมิ่งเหยาและต้องแต่งกับเธอ

เมื่อเสี้ยเมิ่งเหยาได้เข้าสู่ครอบครัวที่ร่ำรวย หลินหลันจะกลายเป็นบ่อเงินบ่อทองของซุนกุ้ยฟาง มีให้ได้แบบไม่จำกัด!

หลินหลันได้ทำการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว บ่ายวันนั้นมีข่าวว่าเฉินเฟิงถูกขับออกจากตระกูลเสี้ยและข่าวนี้ว่อนไปทั่วเมืองชางโจวภายในเวลาอันรวดเร็ว

ทันใดนั้นถนนและตรอกซอกซอยของชางโจว ก็มีชีวิตชีวาและดูไม่ธรรมดา ข่าวเดลี่ชางโจวเขียนหัวข้อพิเศษสำหรับเรื่องนี้และตั้งชื่อหัวข้อว่า 《ชีวิตของลูกเขยจน！》

เขียนรายละเอียดเกี่ยวกับภูมิหลังของตระกูลเสี้ย ตลอดจนสถานะปัจจุบันของเสี้ยเมิ่งเหยา นอกจากนี้ยังมีรูปถ่ายของเสี้ยเมิ่งเหยาอีกหลายรูป เฉินเฟิงครอบครองหน้ากระดาษขนาดใหญ่ แต่สำหรับเฉินเฟิงแล้วข่าวเดลี่ชางโจวนั้นกลับเขียนถึงความดูถูกดูแคลนเขา

รูปถ่ายส่วนใหญ่ของเฉินเฟิงถ่ายตอนที่เขาไปส่งอาหาร การสวมเสื้อผ้าซอมซ่อและรูปร่างซูบโทรม เมื่อพิจารณาจากภาพถ่ายเฉินเฟิงไม่ได้แตกต่างอะไรกับแรงงานข้ามชาติเลย

อย่างไรก็ตามภาพถ่ายของเสี้ยเมิ่งเหยาแสดงให้เห็นถึงความสวยงามของเสี้ยเมิ่งเหยาอย่างเต็มที่ ทำให้คนมองแวบแรกก็รู้สึกถึงความตื่นตาตื่นใจ แม้ว่าจะเทียบกับดาราหญิงยอดนิยมในประเทศเธอเองก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าใครเลย

คนหนึ่งเป็นเด็กยากจนที่ส่งอาหาร ส่วนอีกคนเป็นเทพธิดารูปงามในครอบครัวที่ร่ำรวย อย่างที่จินตนาการการรวมกันของทั้งสองสามารถดึงดูดความสนใจของหลายคนได้