บทที่ 473 การเปลี่ยนแปลงของหวู่เหวินโป๋

บทที่ 473 การเปลี่ยนแปลงของหวู่เหวินโป๋

จัมโบ้เก๋อ!

ชื่อร้านเขียนตวัดอย่างสวยงามบนแผ่นป้ายสีทองดูอลังการ

ต่อให้คนที่ไม่รู้เรื่องการเขียนพู่กันก็ดูออกได้ไม่ยากว่า คนที่เขียนตัวหนังสือสามตัวนี้ออกมาจะต้องเป็นอาจารย์มีชื่อแน่

จัมโบ้เก๋อร้านนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นร้านขายของเก่าที่ดูมีระดับที่สุดในถนนสายนี้

ต่อให้ยืนดูจากข้างนอก เฉินเฟิงยังรู้สึกได้ถึงออร่าและนัยอันลึกซึ้งของมัน

หวังว่าในจัมโบ้เก๋อจะมีของที่ตัวเองอยากได้ซะทีนะ เฉินเฟิงหรี่ตามอง ก่อนเดินก้าวเท้าไปที่จัมโบ้เก๋อ

แต่พอเขาเดินถึงหน้าประตู กลับโดนมือใหญ่มือหนึ่งกันไว้

“กรุณาหยุดก่อนครับ”

ชายหนุ่มวัยกลางคนสีหน้าเย็นชาตัวแข็งทื่อใส่ชุดรัดแน่นสีดำยืนขวางหน้าประตู เขามองเฉินเฟิงด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

เฉินเฟิงคิ้วกระตุกเล็กน้อย บนตัวผู้ชายวัยกลางคนคนนี้...มีรังสีของจอมยุทธ์อยู่?

แถม... ระดับดูไม่น้อยเลย

“ทำไมห้ามเข้าไปล่ะครับ?” เฉินเฟิงหรี่ตาถาม ผู้ชายวัยกลางคนคนนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนของจัมโบ้เก๋อ เขาเหมือนเป็นการ์ดของคุณชายตระกูลสูงมากกว่า

“เพราะคุณหนูและคุณชายบ้านผมอยู่ด้านใน พวกเขาออกมาก่อน คุณถึงจะเข้าไปได้ครับ” ผู้ชายวัยกลางคนพูดเสียงเรียบ แต่ในน้ำเสียงเรียบนั้นกลับแฝงคำสั่งให้ปฏิบัติตามอย่างไม่มีเงื่อนไขไว้

“ถ้าผมจะเข้าไปให้ได้ล่ะ?” เฉินเฟิงถามเสียงเรียบ

ผู้ชายวัยกลางคนมีสีหน้าเย็นชาทันที: “คุณจะลองดูก็ได้!”

“เหอะเหอะ”

เฉินเฟิงยิ้มเหอะๆ ตั้งท่าจะเดินเข้าไป

พอเห็นเฉินเฟิงทำท่าจะพุ่งเข้าไปจริงๆ สีหน้าจอมยุทธ์วัยกลางคนเย็นฉับพลัน เขาแค่นเสียงหึ มือใหญ่ที่ยื่นมาเบื้องหน้าเบี่ยงข้างเป็นเชิงขวาง เตรียมฟันลงไปที่หน้าอกเฉินเฟิง

ฝ่ามือนี้เขาใช้แรงไม่ถึงหนึ่งในสิบ

แต่ถึงจะเป็นแรงไม่ถึงหนึ่งใส่สิบ แต่ถ้าฟันลงไปที่ตัวคนธรรมดา อย่างน้อยก็ทำคนๆนั้นกระดูกหน้าอกหักได้

จอมยุทธ์วัยกลางคนยิ้มมุมปากอย่างเย็นชา ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เขาฟันฝ่ามือนี้ลงไป อย่างน้อยก็ทำเฉินเฟิงกระอักเลือดกระเด็นออกไปแน่

ความคิดยังไม่ทันจบ ฝ่ามือก็ฟาดลงไปที่หน้าอกเฉินเฟิง

แต่กลับไม่มีภาพที่คาดว่าจะเห็นเฉินเฟิงกระอักเลือดลอยกระเด็นไปให้เห็น เขากลับเห็นแค่เฉินเฟิงเดินช้าๆเข้าไปในจัมโบ้เก๋ออย่างสบายๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

นี่มันเรื่องอะไรกัน?

ยิ้มเย็นมุมปากของจอมยุทธ์วัยกลางคนแข็งค้าง แววตาฉายแววเหลือเชื่อออกมา

เขารู้สึกได้ว่า ในตอนที่ฝ่ามือเขาฟาดลงไปที่ตัวเฉินเฟิง มันเหมือนไปทำให้เฉินเฟิงคันยุบยิบ และไม่ได้สร้างปัญหาอย่างอื่นให้เฉินเฟิงเลย

นี่มัน...

ในตอนที่จอมยุทธ์วัยกลางคนกำลังครุ่นคิดว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น เฉินเฟิงก็ก้าวเท้าเข้าไปในจัมโบ๋เก๋อแล้ว

ตอนนี้ในจัมโบ้เก๋อที่ใหญ่โตมีคนไม่เท่าไหร่ นอกจากพนักงานไม่กี่คนแล้ว ก็ไม่มีแขกคนอื่นอีก

พนักงานมองเฉินเฟิงอย่างฉงน ไม่เข้าใจว่าเฉินเฟิงฝ่าด่านจอมยุทธ์วัยกลางคนเข้ามาได้ยังไง

“คุณผู้ชายครับ สนใจสินค้าอะไรหรอครับ?”

มีพนักงานเข้ามาทัก

“ผมขอดูก่อนละกัน”