บทที่ 476 ศิษย์พี่หวัง

บทที่ 476 ศิษย์พี่หวัง

“แหะๆ พี่ พี่พูดถูกแล้วครับ ต่อไปผมจะเอาใจพี่นะ” หวู่เหวินโป๋ยิ้มแหะๆ พี่สาวของเขานี่โง่ได้โล่เลย ตู้ไห่อิงพูดซ่อนความนัยชัดขนาดนี้ เธอกลับฟังไม่ออก

แต่ฟังไม่ออกก็ดี ถ้าฟังออกจริง เธอคงจะคิดทำเรื่องอะไรวุ่นๆออกมาแน่

“ค่อยยังชั่วหน่อย” หวู่เหวินเชี่ยนพยักหน้าอย่างพอใจ เธอทำท่าเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ และมองไปทางตู้ไห่อิง: “ลุงอิง ศิษย์พี่หวังมาพรุ่งนี้ล่ะสิ?”

“ใช่ครับ หวังเฉียนมาพรุ่งนี้” ตู้ไห่อิงผลกหัวเล็กน้อย

หวู่เหวินเชี่ยนกลอกตาไปมา จู่ๆก็พูดขึ้น: “ลุงอิง ลุงว่า ถ้าฉันให้ศิษย์พี่หวังไปจัดการหมอนั่น ศิษย์พี่หวังจะรับปากไหม?”

“คุณหนู ไม่ได้เด็ดขาดนะครับ!” พอเห็นหวู่เหวินเชี่ยนเบนเป้าหมายไปที่หวังเฉียน ตู้ไห่อิงร้อนรนขึ้นมาทันที

หวังเฉียนเป็นอัจฉริยาของมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่ที่ร้อยปีจะมีสักคน ตอนนี้เขาพึ่งอายุยี่สิบหกปี แต่แดนของเขากลับไปถึงระดับปลายอ้านจิ้งแล้ว ขาดอีกแค่ก้าวเดียวก็จะเข้าขั้นหั้วจิ้งกลายเป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้

ถ้าเขาสามารถเข้าขั้นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ก่อนอายุยี่สิบแปดปี เขาจะเป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ที่อายุน้อยที่สุดของวงการศิลปะการต่อสู้หวาเซี่ยเลยทีเดียว!

ไม่ต้องสงสัยเลย หวังเฉียนเป็นของล้ำค่าของมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่ที่ใหญ่ที่สุด!และเป็นยอดคนในหมู่อัจฉริยาของมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่ด้วย!

หวู่เหวินเชี่ยนคิดจะใช้หวังเฉียน เท่ากับจะหาเรื่องใส่ตัวชัดๆ

ถ้าให้ระดับสูงของมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่รู้เข้า อย่างน้อยหวู่เหวินเชี่ยนก็ต้องโดนกักบริเวณหลายเดือนล่ะ

“ลุงอิง ลุงกลัวอะไรล่ะ? หรือลุงคิดว่าศิษย์พี่ใหญ่จะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหมอนั่น?” หวู่เหวินเชี่ยนเบ้ปาก เธอไม่เข้าใจว่าทำไมตู้ไห่อิงบอกไม่ได้ หวังเฉียนเป็นอัจฉริยะเบอร์หนึ่งของมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่ ในวงการศิลปะการต่อสู้นี้อันดับของหวังเฉียนอยู่อันดับต้นๆ เขาจะจัดการเฉินเฟิงเท่ากับแค่เล่นๆเท่านั้นเอง

“คุณหนูครับ ไม่ใช่ว่าเป็นคู่ต่อสู้หมอนั่นไหม แต่ฐานะศิษย์พี่หวังของคุณพิเศษมากจริงๆ เขาเป็นยอดคนในหมู่อัจฉริยะมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่ และยังเป็นว่าที่เจ้าสำนักคนต่อไป คุณน่าจะรู้นะว่า ผู้อาวุโสของมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่ของเราฝากความหวังไว้ที่เขาแค่ไหน เขาจะเกิดปัญหาอะไรไม่ได้ทั้งนั้น”

“ถ้าให้ผู้อาวุโสในสำนักรู้ว่าคุณยุยงให้ศิษย์พี่หวังคุณไปลงมือกับหมอนั่น ผู้อาวุโสในสำนักจะต้องลงโทษคุณแน่ ต้องกักบริเวณคุณสามเดือนเป็นอย่างน้อย” ตู้ไห่อิงพูดอย่างจริงจัง

หวู่เหวินเชี่ยนไม่รู้เลยจริงๆว่า สำหรับมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่แล้วหวังเฉียนหมายถึงอะไร

ศิษย์มหาปรมาจารย์ด้านกระบี่คนอื่นออกมาปฏิบัติหน้าที่ จะพาผู้คุ้มครองมาแค่คนเดียว และผู้คุ้มครองที่มาจะไม่ได้เก่งกว่าตัวอัจฉริยะมากนัก

แต่สำหรับหวังเฉียน ทุกครั้งที่ออกปฏิบัติหน้าที่ จะต้องมีผู้คุ้มครองอย่างน้อยสามคน และในสามคนนั้นต้องมีหนึ่งคนเป็นอย่างน้อยที่เป็นระดับหั้วจิ้ง นั่นก็คือปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้!

ครั้งนี้หวังเฉียนออกมาปฏิบัติหน้าที่ที่จงไห่ และจะเข้าร่วมการประลองในฐานะตัวแทนสมาคมการค้าจงไห่ มหาปรมาจารย์ด้านกระบี่เลยจัดการส่งรองเจ้าสำนักที่เป็นระดับปลายหั้วจิ้งออกมาติดตามซะเลย

เรียกได้เลยว่า มหาปรมาจารย์ด้านกระบี่ให้ความสำคัญกับหวังเฉียนแค่ไหน

หวู่เหวินเชี่ยนกล้าคิดจะใช้หวังเฉียน เท่ากับหาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ

พอได้ยินตู้ไห่อิงบอกว่าต้องโดนกักบริเวณ หวู่เหวินเชี่ยนหดคอทันที ถึงเธออยากจัดการเฉินเฟิง แต่ถ้าผลตอบแทนของการจัดการเฉินเฟิงคือการโดนกักบริเวณ งั้นเธอไม่หาเรื่องดีกว่า

“พรุ่งนี้หวังเฉียนจะมาถึงจงไห่ หลายวันนี้คุณหนูพยายามไม่ไปรบกวนเขานะครับ เขาต้องเตรียมตัวสำหรับการประลองระหว่างสมาคมการค้าจงไห่และสมาคมการค้าเชียสุ่ย จะวอกแว่กไม่ได้” ตู้ไห่อิงกำชับเข้าให้อีกดอก

“ประลองกับสมาคมการค้าเชียสุ่ย? ต้องเตรียมตัวอะไรล่ะ ฝีมืออย่างศิษย์พี่หวัง ต่อให้ใช้แค่มือเดียวก็เอาชนะได้ทั้งหมดสมาคมการค้าเชียสุ่ยนั่นแหละ” หวู่เหวินเชี่ยนเบ้ปาก เธอมั่นใจในฝีมือหวังเฉียนมาก อัจฉริยะของคนหนุ่มสาวในมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่มีแค่สองพวก พวกแรกคือหวังเฉียน อีกพวกคือทุกคนยกเว้นหวังเฉียน

รู้ได้เลยว่า หวังเฉียนแก่งแค่ไหน

“อย่าพูดแบบนี้ สมาคมการค้าเชียสุ่ยใช่ย่อยนะ” ตู้ไห่อิงพูดซีเรียส การประลองกับสมาคมการค้าเชียสุ่ยครั้งนี้จะจัดศิษย์ของสำนักเสิ่นหยิ่นและนักบุญมีดลงประลองมันไม่ใช่ความลับอะไร

และเพราะเป็นแบบนี้ ทางสมาคมการค้าจงไห่ถึงได้จำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่

เดิมตู้ไห่อิงคิดว่า มหาปรมาจารย์ด้านกระบี่คงจะจัดหาศิษย์อัจฉริยะคนอื่นที่ไหนก็ได้มาลงประลองเป็นตัวแทนสมาคมการค้าจงไห่ แต่ไม่คิดว่า ทางมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่จะส่งหวังเฉียนซึ่งเป็นไพ่ไม้ตายออกมา