บทที่ 52 นายน้อย

บทที่ 52 นายน้อย

ในที่สุดงานประมูลนี้ ก็จบลง

เมื่อคนเริ่มแยกย้ายกันออกไป ซุนกุ้ยฟางก็ทนไม่ไหวแล้ว ก่อนจะขาอ่อนร่วงลงไปกับพื้น

“จบแล้ว มันจบแล้ว……” ซุนกุ้ยฟางพูดอย่างสติหลุด

“พี่สะใภ้ เงินร้อยล้านก็มาอยู่ในมือแล้วไม่ใช่เหรอ？ทำไมมันจบแล้วล่ะ？” หลินหลันกลับไม่ได้คิดเยอะขนาดนั้น แววตาของเธอในตอนนี้ตื่นเต้นเหลือเกิน

แต่นี่มันหนึ่งร้อยล้านเลยนะ ชีวิตเธอทั้งชีวิตก็ไม่เคยเห็นเงินเยอะขนาดนั้นเลย

ให้ตายอย่างไรเธอก็คิดไม่ถึง ว่าลูกของเธอจะมีค่ามากขนาดนี้

“ถ้าเกิดว่าไม่มีคนอย่างเฉินเฟิง เมิ่งเหยาต้องแต่งงานเข้าบ้านรวยๆ ไปนานแล้ว สามปีนี้ ฉันไม่ได้อยู่ในที่ใหญ่ๆ แบบนั้น วันๆ เอาแต่ขึ้นลิฟต์ เหนื่อยจนสายตัวแทบขาด” หลินหลันบ่นพึมพำ ก่อนจะมองการ์ดที่อยู่ในมือ พลางมีใบหน้ายิ้มแย้ม

“ตอนนี้โอเคแล้วล่ะ วันลำบากๆ มันได้ผ่านไปแล้ว พี่สะใภ้ เงินร้อยล้านนี้ ฉันจะแบ่งให้คุณสิบล้านก็แล้วกัน” ครั้งนี้หลินหลันใจกว้างมาก เธอรู้ ว่าถ้าเกิดไม่มีซุนกุ้ยฟาง การประมูลครั้งนี้ ไม่ต้องพูดถึงร้อยล้าน แค่สิบล้านก็น่าจะมากแล้ว

“เพี๊ยะ”

ใครจะไปรู้ว่าซุนกุ้ยฟางจะตบหน้าหลินหลัน จนทำให้หน้าเป็นรอยนิ้วมือ

“คุณมันคนโง่！คุณรู้ไหมว่าความตายมาเยือนแล้ว！” ซุนกุ้ยฟางโกรธจนทนแทบไม่ไหว เธอคิดว่าตัวเองรวยมากพอแล้ว แต่คนโง่อย่างหลินหลัน กลับรวยกว่าเธอ หรือว่าเธอไม่เข้าใจเลย ว่าเงินร้อยล้านของเสิ่นจุนเหวิน มันไม่ควรจะรับเอาไว้อยู่แล้วเหรอ？

“พี่สะใภ้ ทำไมคุณต้องมาตบฉัน？ความตายมาเยือนอะไร？” หลินหลันจับหน้าตัวเอง พลางถามด้วยสีหน้าสงสัย “คุณชายเสิ่นเขาก็จ่ายเงินมาแล้วไม่ใช่เหรอ？คุณกำลังเป็นห่วงอะไรเหรอ？”

“เงินของเสิ่นจุนเหวิน คุณกล้ารับเหรอ？” ซุนกุ้ยฟางกัดฟันถาม

“มีอะไรที่ต้องไม่กล้าด้วย” หลินหลันเบะปาก “แต่ว่าฉันเป็นภรรยาในอนาคตของเขานะ เขาไม่กล้าทำอะไรฉันหรอก”

“ถ้าเกิดเป็นฉัน ฉันเองก็เปิดโลกกว้างแล้ว เมื่อเห็นว่าฉันถูกเฉินเฟิงทำร้ายมาถึงสามปี ก็คงจะมีความสุขน่าดู ดังนั้นการเอาคนรวยอันดับต้นๆ อย่างเสิ่นจุนเหวินมา”

“รอให้เมิ่งเหยาแต่งงานเข้าบ้านตระกูลเสิ่นก่อน ฉันก็จะกลายเป็นภรรยาที่รวยที่สุดในชางโจว ฮ่าๆ คิดไม่ถึงเลยว่าหลินหลันอย่างฉันก็จะได้เจิดจรัสขึ้นสักวัน พี่สะใภ้ เดี๋ยวคุณรอดูแสงที่จะสาดส่องฉันเถอะ” หลินหลันตกอยู่ในความเพ้อฝันต่อชีวิตที่หรูหราในอนาคตแล้ว โดยที่ไม่รู้เลย ว่าซุนกุ้ยฟางที่อยู่ข้างๆ กำลังมีแววตาผิดหวัง

ช่วยไม่ได้ คนโง่แบบนี้ไร้ทางช่วยแล้วจริงๆ

ถ้าเกิดว่าเป็นเงินสิบยี่สิบล้านก็ยังพอว่า ไม่แน่ว่าเสิ่นจุนเหวินอาจจะใจดี แล้วให้เงินกับหลินหลันจริงๆ

แต่นี่มันร้อยล้าน！

อีกอย่างถ้าเกิดว่าเสิ่นจุนเหวินใจแคบกว่านี้ ก็คงจะคิดว่าทั้งสามคน รวมหัวกับจางตงเฉินเพื่อหลอกเงินของเขา

ดังนั้นเขาจะต้องแก้แค้นแน่นอน เบื้องหลังของจางตงเฉินยังมีตระกูลจาง แต่พวกเธอล่ะ มีเบื้องหลังเป็นใคร？

เสี้ยหยุนเสิ้งเหรอ？กลัวว่าอีกไม่นานจะเคลียร์กับพวกเธอไม่ทันเสียด้วยซ้ำ

ซุนกุ้ยฟางรู้สึกแย่ที่ครั้งนี้มันคือการหาเรื่องใส่ตัวเองแท้ๆ ในตอนแรกเธออยากจะพาแกะเข้ามามากกว่า แต่สุดท้ายกลับเป็นหมาป่าแทน

ตอนนี้หมาป่าตัวนี้มันจะกินคนแล้ว เลยไม่มีใครช่วยเธอได้