บทที่ 563 เซียนปืน

บทที่ 563 เซียนปืน

“ฟู่! ฟู่! ฟู่! ฟู่!”

กระสุนปืนได้ผ่าทะลุศีรษะของพวกเขาทั้งสี่คน เลือดสดๆ พุ่งออกมาเต็มเสื้อสีขาว และเปื้อนทั้งที่นั่ง

หลังจากนั้น ร่างของพวกเขาก็ล้มลงไป และมีหนึ่งคนในนั้นที่ร่างร่วงลงมาที่พื้น

เรื่องทั้งหมดนี้ ดูแล้วซับซ้อนมาก เพราะทุกอย่างเกิดพึ่งเพียงชั่วพริบตา ไม่ว่าจะเป็นนินจาสิบคนที่เฝ้าชิงช้าสวรรค์ตรงนั้น หรือว่าคนอื่นที่แบ่งกันสอดส่องตามจุด รวมถึงจายเถิงเหย่สุงและเชียนเย่จี๋เจิ้งที่อยู่บนชั้นสาม ทุกคนต่างไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นและยังไม่มีสติ!

ในตอนนี้ พวกเขาทั้งหลายต่างมีสีหน้าตกใจกันหมด!

ราวกับว่า จนถึงตอนนี้พวกเขาก็ยังไม่รู้ว่าเฉินเฟิงนั้นเข้ามาในประเทศญี่ปุ่นได้ยังไง และยังสามารถหาที่นี่เจอ พลันลงมือจัดการทุกอย่าง!

และคนที่ยังอึ้งอยู่นั้นก็ไม่ใช่แค่พวกเขา หลินหวั่นชีวเองก็ยังงงอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้น

หลินหวั่นชีวถูกมัดอยู่ด้านบนของชิงช้าสวรรค์ ปากก็ถูกเอาผ้าอุดไว้ จึงไม่สามารถพูดอะไรได้ แต่นางสามารถได้ยินเสียงจากด้านนอกได้ชัดเจน และก็สามารถมองเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้น

นางได้ยินเสียงปืนที่ดังสนั่น และก็มองเห็นนักฆ่าทั้งสี่คนที่โดนยิงเข้าที่ศีรษะ จนนอนจมกองเลือด

“เป็นพี่เฉินเฟิงใช่มั้ย？”

และเป็นเพียงแวบนึง ที่ทำให้นางนั้นนึกถึงชื่อของเฉินเฟิงขึ้นมาทันที

นอกจากเฉินเฟิงแล้ว ก็ไม่มีใครที่จะมาช่วยนางที่นี่อีกแล้ว

เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ ทำให้นางใจสั่นมาก นางเกือบจะลุกขึ้นดู แต่เพราะว่าถูกมัดด้วยเชือก จึงไม่สามารถขยับตัวได้เลย

และในตอนนี้ นางก็พยายามใช้แรงที่มีอยู่ดิ้นให้หลุดจากเชือก แต่กลับทำอะไรไม่ได้เลย และในเวลาเดียวกันนางก็พยายามใช้ลิ้นดันผ้าให้หลุดออกจากปาก แต่ทว่าสุดท้ายก็เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

นางอยากจะพูดเตือนเขา แต่พูดได้เพียง “อือ อือ”

“พี่เฉินเฟิง ขอให้ท่านอย่าเป็นอะไรนะ！”

หลินหวั่นชีวเริ่มตาแดงขึ้นด้วยความกังวล ดวงตาก็เริ่มมีพร่ามัวเพราะน้ำตาที่กำลังหลั่งออกมา แต่นางก็ทำได้แค่ขอให้เขาปลอดภัย

นางเองก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงถูกมัดอยู่ที่นี่ แต่ว่านางรู้อยู่อย่างหนึ่ง ก็คือสถานที่แห่งนี้มีนักฆ่าเกือบร้อยๆ คน

และคนพวกนั้น ตอนนี้ก็กำลังยืนปะทะกันกับเฉินเฟิง!

“เฉินเฟิงปรากฏตัวที่หวาเซี่ยแล้ว....”

และในตอนนี้ นินจาที่อยู่รอบชิงช้าสวรรค์ก็พากันได้สติ เพราะมีเสียงคนพูดขึ้นในวิทยุสื่อสาร และเป็นเสียงที่ไม่สามารถกลบเกลื่อนได้เลยว่าหวาดกลัวอย่างมาก

สำหรับคนที่อยู่ในสำนักนินจานั้น พวกเขาต่างรู้ดี ว่าครอบครัวกงปุ่นได้ติดต่อกับทุกสนามบินแล้ว เกี่ยวกับข้อมูลของคนที่เข้ามาในประเทศ แต่ว่ายังไม่ทันจะมีรายงานมาเฉินเฟิงมาเลย แล้วอยู่ดีๆ ก็มาปรากฏตัวขึ้น และเพียงชั่วพริบตาเฉินเฟิงก็สามารถจัดการกับนักฆ่าทั้งสี่คนได้อย่างง่าย

แล้ว.....แบบนี้จะไม่ให้พวกเขากลัวกันได้อย่างไร?

“ป้าง!”

ต่อมา เฉินเฟิงก็ไม่รอให้เขาได้พูดจบ พลันมีเสียงปืนดังขึ้นอีกรอบ

ในยามค่ำคืนเช่นนี้ เฉินเฟิงมีความสามารถในการฟังอย่างมาก แล้วสามารถรู้ตำแหน่งที่หลบของนินจาคนนั้นได้อย่างแม่นยำ แล้วเล็งไปที่นั่นทันที หลังจากนั้นก็ลั่นไกปืน พลันยิงออกไปและก็ยิงไปโดนศีรษะของนินจาผู้นั้นอย่างจัง

นัดเดียวโดนศีรษะเต็มๆ!

เหมือนกับสี่คนที่โดนยิงก่อนหน้านี้อย่างไงอย่างงั้น และเขาก็ใช้กระสุนเพียงนัดเดียวก็จัดการได้แล้ว

เหตุการณ์นี้ ทำให้นินจาที่หลบอยู่อีกเก้าคนต่างพากันตะลึงอย่างมาก ไม่กล้าขยุกขยิกเลย และก็ไม่กล้าแม้แต่ส่งเสียงออกมา เพราะกลัวว่าจะมีจุดจบแบบคนก่อนหน้านี้

“นี่........นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”

และในเวลาเดียวกัน ก็มีเสียงของจายเถิงเหย่สุงดังขึ้นในวิทยุสื่อสาร ตอนนี้เขาดึงสติกลับมาได้แล้ว แล้วก็รู้ว่าตอนนี้เฉินเฟิงได้ปรากฏตัวขึ้นแล้ว จึงถามขึ้น