บทที่ 571 ฆ่า

บทที่ 571 ฆ่า

“พวกเราไปกันเถอะ!”

หลังจากได้คำตอบ ซงเสี้ยจื้อจิ่วก็ไม่คิดจะอยู่ต่อ รีบพูดกับจวั่นฉีโย่เอ้อทันที

“ครับ ท่านซงเสี้ย!”

จวั่นฉีโย่เอ้อรับคำสั่งอย่างรวดเร็ว จากนั้นใช้ช่องทางการสื่อสารเฉพาะของสำนักนินจาเพื่อแจ้งนินจาที่เหลือให้ถอยกลับ

ทันใดนั้นกลุ่มคนที่องอาจบริเวณเหล่านั้นก็รวมตัวกัน หมอบลงอยู่บนพื้นหญ้า มองไปทุกทิศทางเพื่อมองหา ร่างของเฉินเฟิง

โดยมีนินจาทั้งเก้าจากสำนักนินจาซึ่งนำโดยจวั่นฉีโย่เอ้อกำลังคอยปกป้องซงเสี้ยจื้อจิ่ว ใช้ต้นไม้และหญ้าเป็นที่อำพรางและหนีไปอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม

จนกระทั่งซงเสี้ยจื้อจิ่วหนีไปที่จากสวนสนุก ก็ไม่ได้ยินเสียงปืนอีกเลยซึ่งทำให้ นินจา สิ่งนี้ทำให้ซงเสี้ยจื้อจิ่วและจวั่นฉีโย่เอ้อรู้สึกแปลกมาก

“ท่านซงเสี้ย ฉันรู้สึกมีบางอย่างไม่ถูกต้อง เฉินเฟิงคนนั้นกลับมาเพื่อฆ่า เห็นได้ชัดว่ามันต้องการจะฆ่าพวกเราทั้งหมด แต่ผ่านไปนานขนาดนี้มันยังไม่ยอมชักปืนหรือพวกมันจะเดาได้ว่าพวกเราจะหนี?” จวั่นฉีโย่เอ้อหยุดเท้ากะทันหันและพูดเสียงต่ำ

“ข้างหน้า...ข้างหน้ามีคน!”

ไม่ทันที่ซงเสี้ยจื้อจิ่วจะตอบกลับ นินจาคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆก็อุทานออกมา

อ่าาาาาาา...................

ตามเสียงของนินจาที่ดังออกมา นินจาแปดคนรวมทั้งซงเสี้ยจื้อจิ่วและจวั่นฉีโย่เอ้อ ก็หันไปมองข้างหน้าอย่างพร้อมเพรียงและเห็นเฉินเฟิง ยืนถือปืนด้วยมือเดียวรอพวกเขาอยู่อย่างภาคภูมิใจ

จ้อง!

เมื่อเจอแบบนี้ก็ทำให้ซงเสี้ยจื้อจิ่วและคนอื่น ๆ รู้สึกหนาว!

ในเวลาต่อมา เขาไม่รอให้พวกเขาหายจากอาการตกใจ เฉินเฟิงก็เริ่มลงมือ

พึบ!

ภายใต้เวลากลางคืนร่างของเขาเปล่งประกายราวกับผีพุ่งเข้าหาซงเสี้ยจื้อจิ่วด้วยความเร็วสูงรวมถึงคนอีกสิบคนที่เข้ามา จนแม้แต่จวั่นฉีโย่เอ้อที่แข็งแกร่งที่สุดก็ไม่สามารถมองเห็นร่างของเฉินเฟิงได้

“แยกกันหนี!”

จวั่นฉีโย่เอ้อตะโกนเสียงดังขึ้นมา จากนั้นก็จับซงเสี้ยจื้อจิ่วและพาหนี

“อย่าเพิ่งคิดอะไรรีบหนี!”

คำพูดออกไปพร้อมร่างที่ปรากฏขึ้น

ราวกับใช้เวทมนตร์เฉินเฟิงปรากฏตัวต่อหน้านินจาคนหนึ่ง หันฝ่ามือขวาของเขาและฟาดลงไป

“ปัง!”

เสียงดังออกมา นินจาคนนั้นยังไม่เริ่มขยับใดใด ก็ถูกเฉินเฟิงใช้มือทุบไปที่ศีรษะ ศีรษะร้าวราวกับแตงโมที่แตกออกและล้มลงไปบนพื้น

“ปังปังปัง...”

ฝีมือร้ายกาจ เฉินเฟิงไม่มีหยุดการกระทำราวกับไทแรนโนซอรัสในคราบมนุษย์ โจมตีนินจาที่ตื่นตระหนกอยู่อย่างบ้าคลั่ง หลังจากเสียงที่ดังจะต้องมีนินจาล้มลงนอนจมกองเลือด

ฆ่าคนเพียงพริบตา!

ในฐานะเป็นนินจาของสำนักนินจา แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเฉินเฟิง พวกเขาราวกับลูกไก่ไร้เรี่ยวแรงทั่วไปถูกฆ่าตายในไม่กี่วินาที

ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที นอกจากจวั่นฉีโย่เอ้อและซงเสี้ยจื้อจิ่ว นินจาที่เหลือทั้งหมดแปดคนถูกฆ่าตายไม่มีใครรอด

หมดกัน!

จวั่นฉีโย่เอ้อคว้าซงเสี้ยจื้อจิ่วและรีบวิ่งไป หลังจากกลับมองย้อนไปที่ลูกน้องที่ตายอย่างน่าเศร้า มีเพียงคำสองคำนี้ที่ออกมาจากใจเขา

ความเร็วของเฉินเฟิงเขาเทียบไม่ได้ เขาไม่สามารถพาซงเสี้ยจื้อจิ่วหนีรอดไปได้!

ราวกับจะยืนยันการตัดสินของจวั่นฉีโย่เอ้อ เมื่อเขาหันกลับไปและเตรียมที่จะใช้กำลังทั้งหมดเพื่อวิ่งต่อไปอย่างดุเดือดทันใดนั้นเขาก็เห็นเฉินเฟิงยืนอยู่ข้างหน้าขวางทางพวกเขา

“ขอรับ!”