บทที่ 576 บุกฆ่าครอบครัวกงปุ่น

บทที่ 576 บุกฆ่าครอบครัวกงปุ่น

“รู้แล้วจะทำอะไรได้?”รู้แล้วเขาก็ยังต้องไปที่ท่าเรืออยู่ดี ไปที่ท่าเรือเป็นทางเดียวที่เขาจะรอด ถ้าเขายังดึงดันที่จะอยู่ในเมืองต่อ กลุ่มซานโข่วและสมาชิกพรรคขวัญนินจานับแสนคนจะช้าหรือเร็วก็ต้องหาเขาจนเจอ เมื่อคนเหล่านี้หาเขาเจอแล้ว แน่นอนว่าผู้ที่มีพลังแข็งแกร่งของญี่ปุ่นจะต้องลงมือ ถูกพวกเขาล้อมไว้ ถึงตอนนั้น แม้ว่าจะมีปีกก็ยากที่จะหลบหนีได้！”

เมื่อจอมยุทธ์หลายคนพูดคุยกันเรื่องเฉินเฟิงใช้วิธีใดในการหลบหนีจากญี่ปุ่น เฉินเฟิงได้เดินทางมาถึงเขตของครอบครัวกงปุ่นอย่างเงียบๆแล้ว

ก่อนหน้านี้ครึ่งชั่วโมง หูหลีได้ส่งข้อความมาหาเขา เนื้อหาในข้อความธรรมดามาก： “กงปุ่นป้านฉางไปสำนักสหพันธ์สงคราม เขาไม่ได้หยุดหลินหวั่นชีวแต่อย่างใด แต่ให้หลินหวั่นชีวขึ้นเฮลิคอปเตอร์กลับหวาเซี่ย

หลังจากที่ดูข้อความแล้ว เฉินเฟิงตัดสินใจมาที่ครอบครัวกงปุ่นโดยด่วน

เพราะว่า ครอบครัวกงปุ่นที่ไม่มีกงปุ่นป้านฉาง ก็เป็นแค่เม็ดทรายที่กระจัดกระจาย

ครอบครัวกงปุ่นคือตระกูลจอมยุทธ์ญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียง ยังเป็นหนึ่งในตระกูลที่เก่าแก่ที่สุด

ด้วยการพัฒนาเทคโนโลยีที่ทันสมัย ถึงแม้ว่าในประเทศญี่ปุ่นที่สนับสนุนบูชิโด แต่จำนวนของจอมยุทธ์ก็ยังน้อยกว่าช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์ของศิลปะการต่อสู้มาก

อย่างไรก็ตาม——

ครอบครัวกงปุ่นละทิ้งการต่อสู้มาทำธุรกิจที่ไม่เหมือนกับผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้หลายคน พวกเขาก็ยังคงอยู่บนเส้นทางการต่อสู้ แต่ธุรกิจเป็นเพียงตัวช่วยเท่านั้น

นี่ก็เป็นสาเหตุที่กงปุ่นป้านฉางมีชื่อเสียงอย่างมากในญี่ปุ่น

ก็ดึกมากแล้ว แต่ครอบครัวกงปุ่นที่อยู่อำเภอเชียนเย่แสงไฟกลับว่ายังสว่างไสวอยู่

ทุกอย่างนี้ เพราะว่าการตายของท่านจายเถิงเหย่สุง ในฐานะที่เป็นหนึ่งในนินจาชั้นสูงเพียงไม่กี่คนของครอบครัวกงปุ่น จายเถิงเหย่สุนตายได้น่าอนาถเกินไป

การตายของเขา ไม่เพียงแต่ทำให้โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ของญี่ปุ่นดังก้องกังวาน ยังทำให้ครอบครัวกงปุ่นได้ถูกโจมตีอย่างหนัก！

ในยามค่ำคืน คนของครอบครัวกงปุ่นรีบข้ามวันข้ามคืนกลับมาจากที่ต่างๆ ท่านจายเถิงเหย่สุงถูกบรรจุลงในโลงน้ำแข็ง ทำให้คนในครอบครัวทุกคนเห็นอย่างชัดเจน

เขตที่อยู่บรรพบุรุษของครอบครัวกงปุ่นเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าของสมาชิกครอบครัวกงปุ่นทุกคนเต็มไปด้วยความสยองขวัญ เฉินเฟิงฆ่านินจาชั้นสูงอย่างท่านจายเถิงเหย่สุง พลังของเขาตกลงถึงขั้นไหนกันแน่?

นอกจากความกระวนกระวายแล้ว คนของครอบครัวกงปุ่นยังมีความรู้สึกโกรธแค้น！

ความโกรธแค้นบนใบหน้าของพวกเขาท่วมท้น อยากที่จะสับเฉินเฟิงเป็นหมื่นๆชิ้น เพื่อแก้แค้นให้กับจายเถิงเหย่สุงที่ตายไป

เมื่อตอนตีสาม ตอนคนของครอบครัวกงปุ่นยอมรับความจริงได้ว่าจายเถิงเหย่สุงได้ตายไปแล้ว หลังจากที่ดึงสติจากความหวาดกลัวกลับมาได้ เหล่าสมาชิกคนสำคัญในครอบครัวได้รวมตัวกัน ปรึกษาหารือกันด้วยความโกรธแค้น

“ท่านเหย่สุงได้ตายอย่างอนาถเกินไปแล้ว แม้แต่ศพที่สมบูรณ์ก็เก็บไว้ไม่ได้ ไอ้เฉินเฟิงของหวาเชี่ยคนนั้นควรถูกมีดเฉือนจนตาย！”

“แกนนำของเสินอิ่นได้แสดงท่าทีออกมา จะพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะฆ่าไอ้หมอนั่นในญี่ปุ่น！”

“พวกเราควรยื่นคำร้องกับเสินอิ่น หลังจากที่ไอ้หมอนั่นถูกฆ่าแล้ว ตัดหัวของเขามาเซ่นไหว้วิญญาณของท่านเหย่สุง！”

“ไม่ใช่เพียงแค่นั้น หลังจากที่พวกเรารอให้เฉินเฟิงของหวาเซี่ยตายแล้ว ก็ควรดำเนินการแก้แค้น！”

ครั้งนี้ ที่เอ่ยปากพูดก็คือลูกชายของกงปุ่นสองอี เขาคือแดนนินจาขั้นกลาง

ในวงการศิลปะการต่อสู้ทั่วโลก เขาไม่ได้นับว่ามีพรสวรรค์ แต่วงการศิลปะการต่อสู้ในญี่ปุ่น เขากลับมีชื่อเสียงไม่เบา

เพราะว่า เขาฆ่าอย่างโหดเหี้ยม จำนวนจอมยุทธ์ที่ถูกฆ่าเป็นที่น่าตกใจมีจำนวนถึงเลขสองหลัก ตลอดจนยังเคยฆ่าคนธรรมดา！

“จะแก้แค้นยังไง?”

กงปุ่นสองอีขมวดคิ้วแล้วถามประโยคหนึ่ง หลังจากกงปุ่นป้านฉางไปทำธุระที่สหพันธ์สงคราม เรื่องทุกอย่างของครอบครัวกงปุ่นมีเขาเป็นผู้ดูแลชั่วคราว

“ฆ่าคนที่อยู่ใกล้ชิดเขา！ใครก็ตามที่อยู่ใกล้เขา ฆ่าตายให้หมด！มีเพียงวิธีนี้ จึงจะถือได้ว่าได้แก้แค้นให้กับท่านเหย่สุง！！”

กงปุ่นโห่อู่มีเจตนาที่น่าสะพรึงกลัว นั้นรู้สึกว่าทนไม่ไหวอยากที่จะพกดาบซามูไรไปฆ่าที่หวาเซี่ย

“ฉันเห็นด้วยกับโห่อู่”