บทที่ 580 การสังหารหมู่

บทที่ 580 การสังหารหมู่

หลังจากไม่กี่นาทีต่อมา จิ่งเถียนซ่านเอ้อเข้ามาที่ฟาร์ม เดินตรงเข้าไปในบ้านไม้ทางทิศตะวันตกของฟาร์ม——ทางลับเข้าฐานทัพอยู่ในบ้านไม้นั่น！

เข้าไปในบ้านไม้ จิ่งเถียนซ่านเอ้อยืนอยู่หน้ากำแพงที่มีลักษณะพิเศษ ผนังเป็นสีแดงส่องแสง กำลังสแกนดวงตาของเขา

“ติ๊ด——”

ไม่นาน เสียงก็ดังตามขึ้นมา กำแพงค่อยๆเปิดออก ปรากฏทางลับเส้นหนึ่ง

จิ่งเถียนซ่านเอ้อก้าวเข้าไปในห้องเล็กๆตรงประตูลับ ยืนนิ่งอยู่กับที่ ถูกแสงสีแดงสแกนอีกครั้ง

“แกร๊ก——”

หลังจากสแกนและยืนยันตัวตน พื้นห้องจมลงช้าๆ แสดงแสงที่สว่างไสวปรากฏขึ้น

เห็นอุโมงค์ใต้ดินเปิดอยู่ จิ่งเถียนซ่านเอ้อกำลังเข้าไปในอุโมงค์นี้

ในขณะนี้.......

มีเงาหนึ่ง เหมือนกับวิญญาณค่อยๆปรากฏอยู่ด้านหลังของจิ่งเถียนซ่านเอ้อ

ก็คือเฉินเฟิง！

เฉินเฟิงดูเหมือนจะค่อยๆโผล่ขึ้นมาจากอากาศ จากนั้นก็ไม่รอให้จิ่งเถียนซ่านเอ้อสังเกตเห็นความผิดปกติ ก็ได้จับหัวของจิ่งเถียนซ่านเอ้อ บิดเบาๆ ได้ยินแค่เสียง “แกระ”ได้บิดคอของจิ่งเถียนซ่านเอ้อหักแล้ว จากนั้นหายตัวเข้าไปในอุโมงค์

“ตึง——”เมื่อเฉินเฟิงเข้ามาในอุโมงค์ ประตูทางเข้าใต้ดินที่หนาและทึบปิดลงอย่างช้าๆ

“เฉิน....เฉินเฟิงมาแล้ว！！”

ในเวลาเดียวกัน ในห้องควบคุมกล้องวงจรปิดของสำนักขวัญนินจา นักฆ่าที่ดูแลห้องควบคุมกล้องวงจรปิดเห็นเงาของเฉินเฟิง ก็ตกใจก่อน จากนั้นนำเครื่องวิทยุสื่อสารออกมาทันที ร้องออกมาด้วยความสยอง！！

สำหรับสำนักนินจาแล้ว ได้สร้างประตูลับที่หนาแน่น เป็นการป้องกันไม่ให้บุคคลภายนอกเข้าไปในสำนักใหญ่ และติดตั้งกล้องวงจรปิด ก็เพื่อสอดแนมนักฆ่าในสำนัก

เพราะว่านักฆ่ามักมีนิสัยแหกกฎและป่าเถื่อน นักฆ่าในสำนักขวัญนินจาไม่ได้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ก็จะมีการขัดแย้งกันบ้าง อีกทั้งยังลงมือหนัก ตลอดจนยังมีตัวอย่างนักฆ่าคนหนึ่งตายในเนื้อมือของนักฆ่าอีกคนหนึ่ง

นอกจากจะป้องกันไม่ให้ฆ่ากันเอง ประโยชน์ของกล้องวงจรปิดก็คือเข้าใจลักษณะนิสัยของนักฆ่า รวมถึงการออกไปด้านนอก การฝึกอบรมและอื่น ๆ

เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ตอนแรกเมื่อผู้รับผิดชอบอาวุธได้ติดตั้งกล้องวงจรปิด ไม่เคยคิดเกี่ยวกับการใช้เพื่อเฝ้าระวังบุคคลภายนอกเลย!

คนนอกบุกเข้าไปในสำนักใหญ่ขวัญนินจา นี่เป็นเสมือนหญิงสาวขึ้นเกี๊ยวเจ้าสาว——ครั้งแรกเลย！

เพราะว่าทั้งหมดนี้ หลังจากนักฆ่าที่ปฏิบัติหน้าที่ในห้องควบคุมกล้องวงจรปิดเห็นเฉินเฟิงเข้าไปในสำนักใหญ่ขวัญนินจา อึ้งไปสองสามวินาที ถึงได้หายจากอาการช็อก จากนั้นใช้วิทยุสื่อสารรายงานต่อจงเถียนอิงจู้อย่างตื่นตระหนก

“นาย.....นายพูดอะไรนะ?”

จงเถียนอิงจู้ยืนขึ้นจากโซฟาด้วยความตกใจ ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

“ท่าน....ท่านจงเถียน เฉินเฟิงมาแล้ว！ เขาเข้ามาทางอุโมงค์ของฐานทัพ！！”ในห้องควบคุมกล้องวงจรปิด

นักฆ่าจ้องไปที่หน้าจออย่างจริงจัง เสียงสั่นรายงานอีกครั้ง

ฮะ！

ได้ยินรายงานจากผู้ใต้บังคับบัญชาอีกครั้ง สีหน้าของจงเถียนอิงจู้ก็ได้เปลี่ยนไป！

เพราะว่าหัวหน้าซานปุ่นถาวชี่หลังของสำนักขวัญนินจาเป็นกังวลอย่างมากอีกทั้งยังได้ออกคำสั่งมา หลังจากประชุมเสร็จจงเถียนอิงจู้ก็ได้โทรหาจิ่งเถียนซ่านเอ้อทันที

หลังจากที่รู้ว่าจิ่งเถียนซ่านเอ้อกำลังจะกลับฐานทัพ ก็วางใจขึ้นมา

แต่เวลานี้ ใบหน้าของเขาไม่เพียงแต่เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง ทันใดนั้นหัวใจก็เต้นมาถึงลำคอ！

“เร็ว ส่งเสียงกริ๊งเตือนทันที！！”

หลังจากงุนงงไม่นาน จงเถียนอิงจู้เหมือนแมวโดนเหยียบหาง ขนฟูขึ้นโดยปริยาย เขาได้ทำการตะโกนออกมาอย่างรีบร้อน

“ใช่....ใช่ ท่านจงเถียน！”

ในกล้องวงจร นักฆ่าตอบโดยไม่รู้ตัว จากนั้นไปส่งเสียงเตือน

สำหรับสำนักนินจาแล้ว การแจ้งเตือนที่สำนักใหญ่ไม่ได้ตั้งไว้เพื่อป้องกันการโจมตีของศัตรู แต่จะสามารถเรียกนักฆ่าทั้งหมดออกมาได้ในครั้งเดียว——เพียงแค่สัญญาณเตือนดัง นักฆ่าทุกคนสามารถได้ยินทันที นอกจากนี้ยังหยิบวิทยุสื่อสารที่พกติดตัวออกมา ตามด้วยออกคำสั่ง