บทที่ 601 พลิกกลับมานำ

บทที่ 601 พลิกกลับมานำ

“ก็ได้”

เฉินเฟิงถอนหายใจเบาๆ เขามองออกว่าหวู่เหวินโป๋พูดจากใจจริง เลยไม่ห้ามปรามอีก กลับเตือนว่า:

“ตอนแข่งต้องใจเย็นนะ ห้ามลุกลนหรือเลือดร้อนเด็ดขาด ความปลอดภัยสำคัญที่สุด!”

“อืม” หวู่เหวินโป๋พยักหน้าอย่างหนักแน่น

“คุณชายโป๋ สู้ๆนะ!”

“คุณชายโป๋ ชนะให้ได้นะ!”

“คุณชายโป๋ สั่งสอนพวกกาวลี่ให้คุกเข่าขอโทษเราเลยนะ!”

ในเวลาเดียวกัน นักแข่งรถหวาเซี่ยรอบด้านพากันให้กำลังใจหวู่เหวินโป๋ไปตามๆกัน

“เจ้าพวกโง่เอ๊ย! คืนนี้วงการนักแข่งรถหวาเซี่ยของพวกแกต้องโดนพวกเราหยามหยัน กลายเป็นตลกเรื่องหนึ่งไปเลย!”

หลี่ตงชิงพูดอย่างหยามหยัน จากนั้นก้าวเท้ายาวไปหาผูชางจวู้น พูดเอาใจว่า: “ขอโทษนะครับ อาจารย์ เดิมผมคิดจะให้เขาฆ่าตัวตายล้างอายให้อาจารย์ แต่ไม่สำเร็จ จะพนันขาเขาก็ไม่กล้า เลยได้แต่ให้เขาคุกเข่าตบหน้าตัวเองเป็นการลงโทษเท่านั้นเอง”

“ต้องชนะเท่านั้น จะแพ้ไม่ได้นะ!” ผูชางจวู้นพูดเสียงต่ำ

“อาจารย์วางใจได้เลยครับ ผมชนะเขาได้ง่ายเหมือนชนะเด็กสามขวบเลย!” หลี่ตงชิงพูดอย่างมั่นใจ จากนั้นปรายตามองหวู่เหวินโป๋อย่างเย็นชา และก้าวเท้ายาวเดินไปไปที่รถKoenigsellของเขา

กรอด!

หูแว่วได้ยินเสียงหลี่ตงชิงพูดอย่างเหิมเกริม และเห็นท่าทีไม่ยี่หระของเขา หวู่เหวินโป๋โกรธจนกำหมัดแน่นทั้งสองมือ จากนั้นก็เดินไปที่รถแอสตันมาร์ตินที่ถูกเจ้าหน้าที่เอาไปขับอุ่นเครื่องมารออยู่นานแล้วด้วยท่าทีเหมือนสิงโตที่หัวฟูเพราะความโกรธ

ในเวลาเดียวกัน หลี่ตงชิงมุดเข้ารถKoenigsell จ้องเฉินเฟิงผ่านทางกระจกรถอย่างเย็นชา ความโกรธแค้นเต็มสองตา

ในสายตาเขา ถ้าไม่ใช่เพราะเฉินเฟิงคอยขัดคอห้ามปราม อย่างน้อยเขาต้องชนะได้ขาหวู่เหวินโป๋ข้างหนึ่ง!”

“เหวินโป๋ จำที่พี่พูดไว้นะ”

เฉินเฟิงเอ่ยปากเตือนหวู่เหวินโป๋อีกครั้งอย่างไม่สนใจสายตามาดร้ายของหลี่ตงชิง

“ครับ พี่เฟิง!” หวู่เหวินโป๋พยักหน้า จากนั้นมุดเข้าแอสตันมาร์ติน

“หมาตัวหนึ่งทำไมพูดมากจัง?” ไม่แค่หลี่ตงชิงที่ไม่พอใจเฉินเฟิง ผูชางจวู้นเองก็แค่นเสียงเย็นชาออกมาเมื่อได้เห็นเฉินเฟิงเอ่ยปากเตือนอีกครั้ง

ชิ้ง!

เฉินเฟิงไม่ตอบอะไร เขาหรี่ตามองไปทางผูชางจวู้น

แววตานี้สั้นมาก

แต่กลับตัดสินโทษตายให้กับผูชางจวู้นแล้ว!

หาเรื่องตาย!

พอได้ยินผูชางจวู้นพูดอย่างไม่กลัวตาย และเห็นสายตานั้นของเฉินเฟิง พวกจี้หงแล่นคำนี้พรวดขึ้นมาในใจทันที ถึงแม้ว่าจนถึงตอนนี้พวกเขายังไม่รู้ฐานะของเฉินเฟิงเลย แต่สามารถทำให้หวู่เหวินโป๋เคารพนอบน้อมด้วยได้ถึงขนาดนี้ ต้องไม่ใช่คนธรรมดาง่ายๆแน่ ผูชางจวู้นกล้าหาเรื่องคนระดับนี้ ไม่ใช่หาเรื่องตายเรียกว่าอะไรล่ะ?

ในเวลาเดียวที่สรุปได้แบบนี้ นักแข่งรถหวาเซี่ยโดยมีจี้หงเป็นแกนนำก็เริ่มกังวล

พวกเขากังวลว่า เฉินเฟิงจะเข้าไปสั่งสอนผูชางจวู้น

ถ้าเป็นจริง ได้ระบายความโกรธแน่ แต่ก็จะโดนหาความต่อแน่

ใช้คำพูดก่อนหน้านี้ของหลี่ตงชิงมาพูดคือ พอเรื่องแพร่ออกไป วงการนักแข่งรถต่างชาติจะดูถูกวงการแข่งรถหวาเซี่ย หาว่าพวกเขาแพ้ไม่เป็น

ดังนั้น ในตอนที่พวกจี้หงกำลังทั้งรอคอยและสับสน เฉินเฟิงไม่ได้ลงมือ และไม่ได้สนใจผูชางจวู้นอีก เขากลับหันไปมองที่จุดสตาร์ทของลู่แข่ง

ที่เวทีหน้าจุดสตาร์ทของลู่แข่ง เจ้าหน้าที่สาวหุ่นเซ็กซี่เอามือเดียวกันไว้หน้าหน้าอกและถอดบิกินี่ออกเหมือนรอบก่อนหน้านี้

“บรื้น-“

“บรื้น-“