บทที่ 676 วางแผนจัดการ

บทที่ 676 วางแผนจัดการ

"ฮ่า！”

ร่างที่ถอยไปด้านหลังของเฉินเฟิง จู่ๆ ก็หยุดชะงัก หัวเราะเสียงดัง เสียงของเขาทำให้ตกใจราวกับฟ้าผ่า ดังก้องไปทั่วบริเวณ ร่างกายของเขาหายใจอย่างแรง แขนขวาพุ่งไปตรงหน้าอู่จื่อโจว

ตัดน้ำ กระบวนท่าที่สอง

คร่าชีวิต！

เฉินเฟิงไม่ลงมือสู้ไม่น่ากลัวเท่าไหร่ พอลงมือสู้แล้วกลายเป็นนักฆ่าที่แข็งแกร่งที่สุด ที่เขาทำไปไม่ได้ทำเพื่ออะไร แต่ทำเพื่อเกียรติของศิษย์พี่

บอกว่าเวลาช้าเวลากลับเร็ว ตอนที่อู่จื่อโจวคว้าหัวไหล่ของเฉินเฟิง กำลังเตรียมจะสั่งสอนเขา ให้เขารู้ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า แต่ในเวลานี้เองเฉินเฟิงก็ได้ต่อสู้กลับด้วยวิชาซานเหอ พูดได้ว่าทุกกระบวนท่าการต่อสู้ตั้งแต่แรกนั้น ก็เตรียมเพื่อนักฆ่า

"ไม่ดี！”

เสียงของเฉินเฟิงดังสนั่น อู่จื่อโจวลอบพูดในใจว่าไม่ดี ชะงักไปพักหนึ่ง ตอนที่เขาดึงสติกลับมานั้น หมัดของเฉินเฟิงขยับเข้ามาใกล้แล้ว

"ผวัะ！ผวัะ！ผวัะ！"

เฉินเฟิงต่อยสามหมัดติดต่อกัน เสียงหมัดดังก้อง ส่งเสียงทำลายล้าง หมัดที่หนักเป็นอย่างมาก เต็มไปด้วยพลังภายใน อย่างรวดเร็ว แม้แต่อากาศก็ยังระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ

ภาพนี้ปรมาจารย์ฟางเจิ้ง ชางโป๋ จีอู่ฉางต่างเห็น ม่านตาหดเล็ก

พวกเขาล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งในศิลปะการต่อสู้ ระดับปรมาจารย์ ความสามารถของพวกเขาไม่จำเป็นต้องพูด พวกเขามองแค่พริบตาเดียวก็มองออก หมัดของเฉินเฟิงไม่ใช่หมัดธรรมดาทั่วไป

เวลานี้แม้แต่สีหน้าของหวังอีเตาก็เปลี่ยนไป เขาคิดไม่ถึงว่าเฉินเฟิงจะแข็งแกร่งขนาดนี้

เวลานี้แม้แต่เย่หยานเทียนศิษย์พี่ของเฉินเฟิงก็ตกใจ

แม้ว่าเขาจะเคยเห็นเฉินเฟิงแสดงท่าไม้ตายให้ดูมาก่อน แต่แสดงก็เป็นแค่การแสดง ไม่เหมือนกับการต่อสู้จริงๆ

เวลานี้ไม่ว่าจะเป็นเทียนอิง หรือว่าศีลสาม หรือแม้แต่อาจารย์และศิษย์ที่เต็มไปด้วยความเกลียดแค้นเฉินเฟิง เวลานี้ต่างตกตะลึง

เสี้ยวเวลานี้ ทุกคนถูกดึงดูดด้วยหมัดของเฉินเฟิง

ทว่าบนพื้นว่าง อู่จื่อโจวมีใจคิดแต่จะจับตัวเฉินเฟิง ดังนั้นเขาจึงไม่ทันได้ป้องกันตัวจากหมัดของเฉินเฟิง เมื่อเห็นเฉินเฟิงพุ่งมาด้วยรุนแรง อู่จื่อโจวรีบยกมือขึ้น เอามือขวางไว้ตรงหน้า

อีกทั้งอู่จื่อโจวรู้ดีถึงความสามารถของเฉินเฟิง เวลานี้เขาเองก็ไม่ได้ประมาท พลังภายในประสานเข้ามาตรงฝ่ามือ เตรียมที่จะป้องกันหมัดนี้

ผวัะดังนั้น หมัดของเฉินเฟิงต่อยไปที่ฝ่ามือของอู่จื่อโจว เสียงหมัดดังสะนั่นหวั่นไหว ทำให้เกิดพายุ

ตอนที่หมัดและฝ่ามือกระทบกันนั้น เฉินเฟิงดีดตัวออกทันที แขนของเขาเต็มไปด้วยความเมื่อยและชา กระดูกบริเวณนิ้วมือมีรอยแตกหัก เลือดไหลออกมา ทั้งตัวถอยหลังอย่างรุนแรง พลังภายในใจของอู่จื่อโจวพุ่งเข้ามาในตัว โชคดีที่เฉินเฟิงรีบปรับปราณเพื่อปกป้องอวัยวะในร่างกาย ทำให้ไม่ได้ส่งผลกระทบรุนแรง

ทางด้านอู่จือโจวยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับ ทว่าเท้าทั้งสองข้างของเขาจมเข้าไปในโคลนลึกแล้ว ฝ่ามือของเขารู้สึกได้ถึงความร้อนราวกับไฟเผา แขนเสื้อถูกพลังภายในทำให้ฉีกขาด เนื้อตัวเปรอะเปื้อนไปด้วยดินโคลน ดูน่าอนาถมาก

ภาพนี้ทำให้ทุกคนหยุดชะงัก ต้องรู้ก่อนว่าท่ากระบี่ตัดภูเขาของเทียนอิง ทำให้อู่จื่อโจวเคลื่อนย้ายฝีเท้าเท่านั้น

เวลานี้เฉินเฟิงไม่เพียงบีบให้อู่จื่อโจวลงมือ อีกทั้งยังทำให้ขณะที่เฉินเฟิงโจมตี อู่จื่อโจวจำเป็นต้องโจมตีกลับ

ความหมายในนี้ ไม่เหมือนกันเท่าไหร่

อู่จื่อโจวเป็นถึงผู้อาวุโสของสหพันธ์บูโด เป็นผู้แข็งแกร่งหัวจิ้งชั้นสุด ขาข้างหนึ่งก้าวไปอยู่ในระดับมหาปรมาจารย์ ถึงขั้นว่าแม้แต่มหาปรมาจารย์ที่แท้จริง อู่จื่อโจวก็สามารถทำให้เทียบเท่าได้

"ปึก！”

เสียงเฉินเฟิงล้มลงกับพื้น

"เฉินเฟิง นายเป็นยังไงบ้าง?"