บทที่ 682 ฆ่า

บทที่ 682 ฆ่า

"ผู้สืบทอดศิลปะการต่อสู้โบราณ? ไม่แตกต่างอะไรกันคนไร้ประโยชน์！”

เฉินเฟิงยืนแล้วก้าวเท้าออกไป สีหน้าเย็นยะเยือก ในมือถือมีดมังกรเอาไว้ เสียงของดังก้องไปทั่วสารทิศ

ฉู่เหอไม่ได้ตอบ เวลานี้เขานอนชักกระตุกอยู่บนพื้น เหมือนปลาที่อยู่ห่างจากน้ำ พยายามหายใจเฮือกใหญ่ แขนทั้งสองข้างของเขาฉีกขาด ไม่มีแรงในการต่อสู้ มองดูเฉินเฟิงก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าวๆ เขาทั้งกลัวและหวาดกลัว แต่เวลานี้เขาเหมือนเนื้อปลาที่อยู่บนเขียง ที่ต้องยอมจำนน

การต่อสู้จบลงเพียงเท่านั้น ทุกอย่างจบลงแล้ว ภาพนี้ทำให้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์พากันสูญเสียความสามารถในการคิดพิจารณา พวกเขาคิดไม่ถึงว่าฉู่เหอจะแพ้

เวลานี้แม้แต่อู่จื่อโจว ฟางเจิ้ง ชางโป๋และจีอู๋ฉางยอดฝีมือทั้งหลาย ล้วนตกตะลึงกับภาพตรงหน้า ฉู่เหอเป็นผู้สืบทอดศิลปะการต่อสู้โบราณ เป็นหั้วจิ้งชั้นกลาง ในมือถือมีดมังกร แต่สุดท้ายกลับแพ้ แพ้ให้กลับคนที่เขาดูถูกเฉินเฟิง

พวกเขาถึงขั้นรู้สึกว่าทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้ไม่ใช่ความจริง ฉู่เหอกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง?

พวกเขาคิดว่าแม้ว่าความสามารถของเฉินเฟิงจะไม่ธรรมดา แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะฉู่เหอที่อยู่ในระดับหั้วจิ้งชั้นกลางได้ ทว่าเสียงกรีดร้องของฉู่เหอในเวลานี้ คอยเตือนทุกคนอยู่ตลอดเวลา ทั้งหมดนี้เป็นความจริง

"ก่อนการต่อสู้ ผู้อาวุโสอู่ชมเฉินเฟิงไม่ขาดปาก ทั้งยังบอกว่าเย่หนานเทียนมีศิษย์น้องอย่างนี้ สามารถภาคภูมิใจได้แล้ว ตอนแรกฉันคิดว่าปรมาจารย์อู่พูดเกินจริง แต่ดูจากตอนนี้แล้ว เป็นการประเมินฝ่ายตรงข้ามต่ำเกินไป！”

ก่วนหนานเทียนลูบจับหนวดเครา แววตาของเขาเผยการครุ่นคิดพิจารณา อธิบายให้คนอื่นฟัง ในเวลาเดียวกันก็เป็นการให้เหตุผลตนเอง

"ถูกต้อง เฉินเฟิงคนนี้ไม่ว่าจะเป็นประสบการณ์การต่อสู้กับศัตรู หรือปฏิกิริยาตอบสนองในการต่อสู้ และการวิเคราะห์การต่อสู้แล้วทำการตอบสนอง ไม่ว่าจะมองจากมุมมองไหน ถือเป็นแบบอย่างที่ดีกับรุ่นรอง อย่าว่าแต่รุ่นน้อง แม้แต่พวกเรา ก็อยากที่จะทำได้ถึงขั้นนี้！”

จีอู๋ฉางพูดแสดงความเห็นด้วย เวลานี้เขามองดูเฉินเฟิง เขารู้สึกประทับใจกับคนรุ่นหลังคนนี้

"เขาไม่เพียงแต่มีความคิดละเอียดอ่อนรอบคอบ ความสามารถก็ไม่น้อย ไม่อย่างนั้นก็คงไม่สามารถทำได้ถึงระดับนี้ เมื่อครู่ฉู่เหอได้ใช้ท่าไม้ตายที่ฝึกฝนมาอย่างยาวนาน ทว่าเฉินเฟิงกลับตอบรับท่ามกลางสถานการณ์เร่งรีบ แม้จะเป็นแบบนี้ ก็ยังคงรับเอาไว้ เห็นได้ชัดว่าไม่ธรรมดาจริงๆ！ความสามารถระดับนี้ ลูกศิษย์ของพวกเราไม่อาจเทียบชั้นได้！”

เวลานี้ฟางเจิ้งเองก็พูดขึ้นมา เขาวิเคราะห์การต่อสู้ในครั้งนี้

ได้ยินคำพูดวิเคราะห์ของปรมาจารย์ฟางเจิ้ง คนอื่นๆก็พากันพยักหน้า เป็นจริงตามนั้น ความสามารถของเฉินเฟิงแม้ว่าจะไม่สามารถเทียบเท่าฉู่เหอ แต่ก็ไม่ได้แตกต่างกันมาก เมื่อเป็นแบบนี้ ลูกศิษย์ของพวกเขา ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฉินเฟิง"

"เป็นไปได้ยังไง！ กลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง? ทำไมความสามารถของเขาถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?"

จียุ่นได้ยินคำวิเคราะห์ของผู้อาวุโส ส่วนลึกในใจไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ถึงแม้คำถามนี้ขึ้นมา

ก่อนจะมีการคัดเลือกในครั้งนี้ ตอนที่เขาเพิ่งลาศีล เขาคิดมาตลอดว่าตนเองคือหั้วจิ้งชั้นกลางคนแรก เก่งที่สุดในบรรดารุ่นน้อง พูดได้ว่ามีความมั่นใจมาก

ทว่าคิดไม่ถึง การปรากฏตัวของเทียนอิง ทำให้ภายในใจของเขาชะงัก รู้สึกว่าเขาเป็นคนเปิดความรู้สึกอันตรายภายในใจของตน ทว่าในตอนหลัง เฉินเฟิงมาแทนที่เทียนอิง กลายเป็นศัตรูที่แข็งแกร่งภายในใจของเขา

จากนั้น ฉู่เหอและเฉินเฟิงต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย ดึงดูดความสนใจของทุกคน ฉู่เหอมีความสามารถระดับหั้วจิ้งชั้นกลาง แม้จะเป็นแบบนี้ ฉู่เหอก็ยังคงพ่ายแพ้ แพ้ด้วยน้ำมือของเฉินเฟิง

มองดูสีหน้าเย็นยะเยือกมีรังสีสังหารแผ่ออกมาจากตัวของเฉินเฟิง จียุ่นรู้ว่าพวกเขาไม่ใช่คนระดับเดียวกันแล้ว

"เฮ้อ ยากที่จะเชื่อจริงๆ！”

เวลานี้เทียนอิงยอมรับความจริงได้แล้ว เขาถอนหายใจแล้วพูด:“พวกเราไม่สามารถเทียบกับเขาได้ พวกเราเป็นผู้สืบทอดของตระกูลหรือไม่ก็เป็นผู้สืบทอดของสำนัก ฝึกฝนวรยุทธ์ตั้งแต่เล็ก ได้ใช้ยาที่ดีที่สุด มีผู้อาวุโสในตระกูลคอยชี้แนะ ทำให้พวกเราไม่ต้องเดินทางผิดไปจำนวนไม่น้อย เส้นทางศิลปะการต่อสู้ราบรื่นยิ่งกว่า แต่เฉินเฟิงไม่มีทรัพยากรเหล่านั้น ความสามารถของเขาในวันนี้ล้วนพึ่งตัวเขาเอง เมื่อพูดแบบนี้แล้ว ทำให้อดไม่ได้ที่จะรู้สึกนับถือ！”