บทที่ 823 รายงาน

เจ้าอ้วนเดินอยู่ข้างๆเฉินเฟิงด้วยความระมัดระวัง เพราะว่าระหว่างที่มาก็เจอกับเจ้าอ้วนพอดี เฉินเฟิงจึงให้เขาตามมาด้วยกัน

“หลายวันมานี้เป็นยังไงบ้าง อยู่กับฉันพอไหวไหม? ถ้าเกิดมีปัญหาอะไร แกก็บอกฉันตรงๆ ฉันไม่ปล่อยให้คนของตัวเองต้องลำบากหรอก”

เฉินเฟิงพูดกับเจ้าอ้วนด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตร

“คุณชายเฉิน ขอบคุณที่คุณเป็นห่วง ผมอยู่ที่นี่ไม่มีปัญหาอะไร” เจ้าอ้วนพูดด้วยรอยยิ้ม

“จริงเหรอ? แกไม่ต้องกลัว ที่นี่เป็นถิ่นของฉัน พวกเขาคงไม่กล้าทำอะไรแกหรอก” เฉินเฟิงพูดย้ำอีกครั้ง

เจ้าอ้วนเงียบไปพักนึง ดูเหมือนมีเรื่องที่อยากจะพูดอยู่จริงๆ

“พูดเถอะ！ฉันรู้ว่าแกต้องมีเรื่องที่อยากจะพูดแน่ แต่ไม่ต้องเป็นห่วง ในเมื่อฉันให้แกพูด งั้นฉันก็จะปกป้องแกอย่างแน่นอน”

เจ้าอ้วนถูกเฉินเฟิงเรียกให้มาอยู่ข้างๆ เฉินเฟิงเองก็ไม่ได้ทำอะไรเขา เมื่อก่อนเขาทำอะไร ตอนนี้ก็ยังทำเหมือนเดิม แต่ไม่มีค่าตอบแทนพวกนั้นแล้ว สำหรับเจ้าอ้วนแล้ว การที่ต้องสูญเสียการดึงดูดสายตาของผู้อื่น แต่การใช้ชีวิตก็ไม่ได้แย่อะไร

แถมบางครั้ง สำหรับเจ้าอ้วนแล้ว เขายังรู้สึกสงบสุขขึ้นเยอะ

เขามองไปยังเฉินเฟิง คิดไปคิดพูดออกไปคงดีกว่า

“คุณชายเฉิน มีเรื่องบางเรื่องผมไม่รู้ว่าตัวเองควรพูดดีไหม แต่ผมเห็นว่าคุณชายเฉินดูเหมือนจะยังไม่รู้เรื่อง ผมรู้สึกว่าบอกให้คุณรู้คงจะดีกว่า”

เฉินเฟิงรู้สึกสนใจ จึงถามไปว่า

“อ่อ เป็นเรื่องอะไรเหรอ?”

“คุณชายเฉิน คุณยังจำพี่น้องตระกูลเน่ได้ไหม?”

เฉินเฟิงกลับส่ายหน้า วันที่ต่อสู้กับพี่น้องตระกูลเน่ ตั้งแต่เริ่มจนจบพวกเขาก็ไม่เคยแนะนำตัวเอง ส่วนเฉินเฟิงหลังจากนั้นก็ไม่มีเวลาไปตรวจสอบพวกเขา เขาจะไปรู้ได้ยังไง เพราะงั้นจึงพูดปฏิเสธกับเจ้าอ้วน

“คุณชายเฉินไม่รู้งั้นเหรอ?”

“อืม ไม่เคยได้ยินมาก่อน พวกเขาเป็นคนที่สำคัญมากเหรอ? หรือเป็นคนที่แข็งแกร่งมาก”

เจ้าอ้วนมองหน้าเฉินเฟิงก็ไม่เหมือนกำลังโกหกอยู่ เขาพูดออกไปด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

“แต่ว่าทำไมตอนนี้ข้างนอกถึงได้มีข่าวลือว่าคุณชายเฉินเป็นคนฆ่าพี่น้องตระกูลเน่ล่ะ ตอนนี้ดูเหมือนว่ามหาปรมาจารย์ของตระกูลเน่กำลังจะมาเรื่องท่านเพราะเรื่องของเด็กสองคนนั้น”

เฉินเฟิงเองก็ตกใจ มหาปรมาจารย์มาหาเรื่องเขา เขาเคยเจอกับมหาปรมาจารย์มาก่อนแล้ว ชิงจือก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่เขายังจำได้ดีว่าตอนนั้นชิงจือจัดการเขาได้อย่างง่ายดาย โดยที่ไม่เปลืองแรงแม้แต่น้อย

“เป็นไปได้ไง? ฉันไม่รู้จักสองพี่น้องตระกูลเน่ด้วยซ้ำ เขากลับมาหาเรื่องฉัน มันก็ควรต้องมีเหตุผลมากกว่านี้หน่อยสิ”

“คุณชายเฉิน เรื่องนี้เกิดขึ้นได้ยังไงผมเองก็ไม่แน่ใจ แต่ว่าข่าวที่ได้ยินมาจากตะวันตกเฉียงเหนือเป็นอย่างนี้ มหาปรมาจารย์ของสำนักเทียนซานบางทีอีกไม่ช้าก็คงเดินทางมาจากตะวันออกเฉียงเหนือ ถ้าเกิดคุณชายเฉินไม่รู้เรื่อง ไปหลบซ่อนตัวสักพักคงจะดีกว่า”

เฉินเฟิงมองเจ้าอ้วน สงสัยเล็กน้อยว่าเขากำลังหลอกตัวเองอยู่รึเปล่า ไม่ว่าจะยังไงไม่นานมานี้เขาก็เคยให้เจ้าอ้วนเป็นยามอยู่พักนึง

“แกคงไม่ได้กำลังหลอกฉันอยู่ใช่ไหม?”

แต่เจ้าอ้วนกลับพูดด้วยสีหน้าที่จริงจังว่า

“คุณชายเฉิน เรื่องนี้ผมไม่ได้โกหกคุณจริงๆ คุณสามารถไปสืบดูได้ ตอนนี้ต่างก็พูดถึงแต่เรื่องนี้ บางทีเพราะคุณเองก็เพิ่งกลับมา เพราะงั้นพวกเขาถึงยังไม่ได้บอกอะไรคุณ แต่เรื่องมหาปรมาจารย์คนนั้นเป็นเรื่องจริง แต่ว่าคุณบอกว่าคุณไม่รู้จักสองพี่น้องตระกูลเน่ เรื่องนี้ผมเองก็ไม่รู้ บางทีอาจจะมีใครต้องการใส่ร้ายคุณก็ได้”