บทที่ 831 ความทรมาน

ตอนนี้ชิงจือไม่สามารถนึกขึ้นมาได้ว่าอีกฝ่ายเป็นใครเพียงเพราะคำพูดไม่กี่คำ แต่เธอยังคงยืนยันกับเฉินเฟิง

“ถ้าฉันได้เห็นหน้าของเขา ฉันจะต้องจำได้แน่นอน”

ในความคิดของเฉินเฟิง บางทีอาจจะเป็นไปได้ ทว่าเขาไม่คิดว่าเรื่องราวจะแก้ไขได้ง่ายดายขนาดนั้น เพราะตอนนี้พวกเขากำลังตกอยู่ในอันตราย

จนสุดท้ายกระทั่งเซวี่ยผิงนึกถึงเรื่องของพวกเขาได้ คนในความลับคนนั้นก็ไม่ได้กลับมาที่นี่อีกเลย

บางทีเขาคงจะขโมยยาถอนพิษไม่ได้ ดังนั้นจึงรู้ตัวว่าต่อให้เขามาก็คงจะพาตัวชิงจือพวกเขาสองคนออกไปไม่ได้อยู่ดี

เฉินเฟิงคนแบกขึ้นไป ในขณะที่เขาคิดเรื่องนี้อยู่

เมื่อเข้ามาพบเซวี่ยผิงที่ตอนนี้กำลังอยู่บนขั้นบันได

“วันนั้นผมไปคิดมาแล้ว บางทีที่คุณพูดอาจจะถูกก็ได้ ถ้าหากว่ารอให้เธอตายก่อนแล้วค่อยเป็นมหาปรมาจารย์ สำหรับผมแล้วก็คงจะเกิดปัญหายุ่งยากตามมาแน่นอน”

เมื่อเห็นเฉินเฟิงถูกพาตัวเข้ามาเขาก็พูดกับเฉินเฟิงทันที

“ถ้าหากผมฆ่าเธอ คนที่อยู่เบื้องหลังก็ต้องมาตามล่าผมในสักวัน ซึ่งแน่นอนว่าผมไม่มีทางที่จะเอาชนะพวกเขาได้แน่นอน และวันนั้นก็คงจะเป็นวันตายของผม ซึ่งนี่เป็นสิ่งที่ผมไม่ต้องการ วันๆ ได้กินอาหารอย่างเต็มอิ่มดื่มเหล้าอย่างอิ่มเอมก็ดีกว่าตั้งเยอะ ดังนั้นผมจะต้องทำให้การเดิมพันนี้เปลี่ยนให้มีโอกาสชนะมากยิ่งขึ้น” เขาพูดไปพลางหัวเราะออกมา

เฉินเฟิงไม่เข้าใจว่าเขาต้องการทำอะไรกันแน่เพื่อที่จะทำให้เขามีโอกาสชนะมากกว่าเดิม และนั่นมันน่าสงสัยอย่างมาก

ในขณะที่เซวี่ยผิงกำลังหัวเราะ เฉินเฟิงก็สังเกตเห็นชายท่าทางพิลึกยืนอยู่ข้างๆ ของเขา

เขาเป็นคนรูปร่างผอมสูง ตัวเขาสวมเศษผ้าที่ปกคลุมตัวเพียงน้อยนิด ราวกับเป็นชายยาจกไร้ความพิถีพิถัน

ซึ่งในตอนที่เฉินเฟิงจ้องมองเขา เขาเองก็ตวาดสายตาสังเกตเห็นเฉินเฟิงพอดี

แต่เพียงไม่นานเขาก็หันไปสนใจในตัวของชิงจือแทน

“ถ้าหากสามารถกลั่นเลือดของเธอมา จะต้องทำให้คุณแข็งแกร่งมากขึ้นแน่นอน” ชายร่างผอมสูงกล่าวกับเซวี่ยผิง

เฉินเฟิงถึงกับรู้สึกขยะขะแยง เพียงเพื่อพละกำลังพวกเขาถึงกับยอมทำเรื่องแบบนี้ เพียงแค่มีความคิดแบบนี้ก็ไร้ซึ่งความเป็นคนไปแล้ว

ตอนนี้เฉินเฟิงที่เข้าใจความหมายของการเพิ่มโอกาสชนะของเซวี่ยผิง หันไปพูดกับเซวี่ยผิงด้วยความหงุดหงิดขึ้นมา

“คุณต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ถึงได้ยอมเชื่อคำพูดไร้สาระพวกนี้”

แต่เซี่ยผิงกลับไม่ได้สนใจอะไรทั้งสิ้น

“แล้วมันจะเป็นอะไรไปเล่า ยังไงเธอก็ต้องตาย อย่างนั้นก่อนที่เธอจะตายฉันแค่อยากได้เลือดของเธอก็เท่านั้น ถ้าหากไม่มีประโยชน์อะไร ผมก็ไม่ได้มีส่วนเสียอะไรนี่”

นี่มันปีศาจ จะต้องเป็นความคิดของปีศาจแน่ๆ

“จริงด้วย พวกเราเอาแต่พูดคุยเรื่องของเธอ ผมว่าสำหรับคุณแล้วพวกเรายังต้องมาพิจารณากันเสียหน่อยแล้ว”

แม้แต่ตัวเฉินเฟิงก็ยังลืมปัญหาเล็กๆ น้อยๆ นี้ไปซะแล้ว นับตั้งแต่เริ่มเขาเองเป็นเชลยที่ถูกจับมาด้วยเหมือนกัน

“หึ นี่พวกคุณก็คิดที่จะดื่มเลือดของผมด้วยงั้นสิ ？” เฉินเฟิงถามอย่างไม่สบอารมณ์

ชายร่าผอมสูงคนนั้นเดินมาตรงหน้าเขา แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม

“คุณให้ค่าตัวเองมากเกินไปแล้ว”

เฉินเฟิงคิดไม่ถึงเลยว่าจะมีวันนี้ที่หั้วจิ้งชั้นสูงสุดอย่างเขาจะถูกหัวเราะเยาะแบบนี้