บทที่208 แพ้ไม่ลง

บทที่208 แพ้ไม่ลง

ในฝูงชน มีเพียงโยว่หลิง เวลานี้ตื่นตระหนกจนแม้แต่คำพูดยังพูดไม่ออก

คาดไม่ถึงว่าเป็นเฉินเฟิงจริง!

เมื่อสักครู่ตอนที่มองเห็นเฟอร์รารี่แคลิฟอร์เนียข้ามผ่านเส้นชัย หล่อนรู้ถึงความไม่ปกติ รู้สึกว่าคนในรถเหมือนเฉินเฟิงมาก

เดินมามองใกล้ๆ ชั่วขณะนั่นในใจลึกๆ ของหล่อนผุดคลื่นยักษ์ขึ้น

เป็นเฉินเฟิงจริง!

หล่อนไม่ได้มองผิด!

เวลานี้ความตะลึงภายในใจของโยว่หลิง ไม่มีทางใช้คำพูดมาอธิบายได้

สำหรับเฉินเฟิง หล่อนทั้วผวาทั้งกลัว ครั้งก่อนตอนอยู่ที่โรงแรม เฉินเฟิงสั่งสอนหล่อนไปดีๆ ครั้งหนึ่งแล้ว ทำให้หล่อนรู้ว่าอะไรเรียกว่าเหนือคนยังมีคน เหนือฟ้ายังมีฟ้า

ครั้งนี้เฉินเฟิงมาการแข่งรถอีก ถึงแม้ไม่ใช่พุ่งมาที่หล่อน แต่หล่อนก็สงสัยมาก เฉินเฟิงทำแผนการอะไรออกมากันแน่

เห็นได้ชัดมากว่าภายในสนามนอกจากหล่อนแล้ว ไม่มีใครรู้สถานะของเฉินเฟิง แม้กระทั่งทุกคนต่างคิดว่าเฉินเฟิงเป็นคนที่มาจากตระกูลเล็กไม่มีชื่อเสียงที่ไหน

แต่โยว่หลิงกลับรู้ดี เดิมทีเป็นไปไม่ได้!

ถึงแม้หล่อนจะไม่รู้เช่นกันว่าสถานะแท้จริงของเฉินเฟิงคืออะไร แต่สามารถทำให้กู้ตงเชินและหานหลงก้มหัวให้พร้อมกันได้ ย่อมไม่ใช่ผู้สืบทอดตระกูลเล็กอะไรอย่างเด็ดขาด

อย่างมากที่สุดคือระดับเดียวกับเติ้งซื่อชี!

โยว่หลิงอยากรู้อยากเห็นมาก มังกรแกร่งอย่างเติ้งซื่อชีนี้ จะสามารถกดงูท้องถิ่นอย่างตัวนี้ไว้ได้หรือไม่

“จูกว่างฉวน ไว้หน้าฉันสักหน่อย เป็นยังไง?” เติ้งซื่อชีย้ายสายตาไปทางจูกว่างฉวนยิ้มเอ่ยปาก

“คุณชายเติ้ง ท่านพูดแบบนี้……หมายความว่าอะไร?” จูกว่างฉวนฝืนยิ้มเอ่ยปากถาม ความจริงเขาชัดเจนมาก ความหมายในคำพูดนี้ของเติ้งซื่อชี

คืออยากออกหน้าแทนซูนแช่ ไม่ให้ซูนแช่ขายขี้หน้า!

การที่เติ้งซื่อชีไม่ได้ถามเฉินเฟิง แต่ถามเขา เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะเติ้งซื่อชีไม่มีความมั่นใจจะทำให้เฉินเฟิงก้มหัวให้ได้

แต่สำหรับเขา เติ้งซื่อชีกลับมีความมั่นใจ!

“ความหมายของฉัน นายน่าจะเข้าใจ” เติ้งซื่อชีมองจูกว่างฉวนทีหนึ่งอย่างลึกซึ้ง ก่อนจะบอกไป เขาประเมินตำแหน่งของเฉินเฟิงในใจของจูกว่างฉวนต่ำเกินไป เดิมคิดว่าหลังจากเขาบอกให้ไว้หน้าเขาหน่อย จูกว่างฉวนน่าจะรีบรับปากอย่างใจฝ่อมาก

แต่จูกว่างฉวนอยู่ที่นี่ กลับสอดแทรกบทตลกกับเขา มุ่งหมายให้ผ่านไปอย่างหลอกลวง

เห็นได้ชัดมาก จูกว่างฉวนกลัวจะทำลายศักดิ์ศรีของเฉินเฟิง โดยเฉพาะสัญญาเป็นเฉินเฟิงกับซูนแช่ที่พนันกันไว้ ถ้าเขารับปากแทนเฉินเฟิงโดยตรง นั่นคือไม่ได้เห็นเฉินเฟิงอยู่ในสายตา

“คุณชายเติ้ง เรื่องนี้ยังต้องดูความเห็นของเพื่อนเฉินเฟิง!” จูกว่างฉวนกัดฟันแล้วบอกไป เขาเข้าใจดี คำพูดนี้พูดออกมา ไม่ต่างกับผิดใจเติ้งซื่อชีแล้ว แต่เขาไม่มีวิธีอื่น เทียบกับเติ้งซื่อชี เขายังให้ความสำคัญกับเฉินเฟิงยิ่งกว่า

ถึงแม้จะรู้จักกับเฉินเฟิงเพียงแค่ไม่ถึงหนึ่งวัน แต่ในใจในสายตาของจูกว่างฉวน ยังเห็นเฉินเฟิงเป็นเพื่อน จะให้เขาหักหน้าของเฉินเฟิงท่ามกลางผู้คน เขาทำไม่ได้!

“นายแน่ใจ?” เสียงของเติ้งซื่อชีเย็นลงระดับหนึ่ง จูกว่างฉวนทำแบบนี้ หลีกเลี่ยงการไม่รู้จักให้เกียรติเท่าไร

“แน่ใจ!” จูกว่างฉวนพูดอย่างเฉียบขาด

จูเจียเหยียนที่อยู่ด้านข้างถอนหายใจอย่างรู้สึกไม่ดีเท่าไรทีหนึ่ง พี่ชายช่างไม่ฉลาดเอาเสียเลย เพื่อคนที่พึ่งรู้จักกันไม่ถึงวันคนหนึ่ง กลับผิดใจเติ้งซื่อชีเข้า

เวลานี้ตระกูลจูอยากไม่ล้มละลายก็คงยากแล้ว

“ดีมาก” เติ้งซื่อชียิ้มเล็กน้อย และฟื้นกลับไปยังท่าทางสง่างามแบบก่อนหน้า

แต่ทว่าคนฉลาดต่างดูกันออก ครั้งนี้เติ้งซื่อชีโมโหจริง แต่การอบรมที่ดีของเขา ทำให้เขาไม่ได้แสดงออกมา