บทที่253 ผู้ฝึกวิทยายุทธ์

บทที่253 ผู้ฝึกวิทยายุทธ์

“นายอยากให้จัดการอะไร?” เฉินเฟิงเอ่ยปากนิ่งๆ

“มาเซราติของฉัน นำเข้ามาจากต่างประเทศ ราคาเดิมสี่ล้านกว่า เอามาแต่งอีกก็ใช้หนึ่งล้านกว่า ราคารวมเกือบหกล้าน!”

“แต่ฉันพึ่งซื้อมาได้ไม่ถึงครึ่งเดือน วันนี้ก็โดนแฟนของแกชนพังแล้ว แกว่าฉันอยากให้จัดการอะไร!” ชายวัยรุ่นผมทองถลึงตาใส่เฉินเฟิงอย่างเหี้ยมโหด

เฉินเฟิงพยักหน้าเบาๆ “อยากได้เงินสินะ?”

“ถูก ฉันต้องการเงิน!”

“หกล้าน ไม่ขาดสักแดงเดียว” ชายวัยรุ่นผมทองกัดฟันพูด

“ฉันไม่มีเงิน” เฉินเฟิงแบๆ มือ ตรงไปตรงมาอย่างคล่องแคล่ว

ชายวัยรุ่นผมทองกระหืดกระหอบ “นายปั่นหัวฉัน”

“อืม ฉันปั่นหัวนาย” เฉินเฟิงหัวเราะเล็กน้อย

“เชี้ย!”

ชายวัยรุ่นผมทองเกรี้ยวโกรธ กำหมัดแน่นต่อยเข้าไปทางด้านหน้าเฉินเฟิง

เฉินเฟิงหัวเราะเหยียดหยาม ยื่นมือข้างหนึ่งออกมาแบบสบายๆ บีบคอของชายวัยรุ่นผมทองไว้

เขาใช้แรงนิดหน่อย

ชายวัยรุ่นผมทองก็เท้าลอยขึ้นเหนือพื้นทันที ทั้งตัวค้างอยู่กลางอากาศ ลมหายใจของเขาเริ่มถี่ขึ้น สีหน้าเปลี่ยนมาเป็นซีดขาว

“แค่ก……แค่ก……ปล่อย……ปล่อยออก……”

ชายวัยรุ่นผมทองสีหน้าแดงขึ้น เกือบมีคำพูดหลายคำเบียดออกมาจากในลำคอได้

แต่เฉินเฟิงกลับหัวเราะเล็กน้อย ไม่เพียงไม่ได้ปล่อยมือ แต่ทว่ายังเพิ่มเรี่ยวแรงขึ้นอีก

ความรู้สึกวิงเวียนศีรษะรุนแรงสุดๆ ลอยมาจากในสมองลึกของชายวัยรุ่นผมทอง ความหวาดกลัวเต็มใบหน้าของชายวัยรุ่นผมทอง

ตอนที่เขารู้สึกว่าตนเองจะถูกเฉินเฟิงบีบจนตาย คอของเขาก็คลายออกทันใด จากนั้นทั้งตัวก็ลอยไปด้านหลังอย่างสูญเสียการควบคุม

เสียง “ปึงปัง”

ชายวัยรุ่นผมทองตกลงบนพื้นอย่างแรง ล้มกระแทกจนสับสน

เขาหายใจแรง ในสายตาที่มองทางเฉินเฟิงเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น

ตีเขาให้ตายเขาก็คาดไม่ถึงว่าเจ้าของเสียตรงหน้าที่ถูกเขาพูดประโยคเดียวก็ตกใจลงรถไปจะครอบครองเรี่ยวแรงมากขนาดนี้ ทั้งยังสามารถยกเขาขึ้นมาด้วยมือเดียวได้

หึ่ม~

ในเวลานี้ มีเสียงกระหึ่มของรถแข่งลอยค่อยๆ ลอยมาจากมุมถนน

แวบเดียว เสียงก้องจนหูแทบหนวกก็มาตาม

รถแข่งเปิดประทุนสารพัดสีและแบบห้าหกคันเรียงกันมาเป็นแถวยาว ใช้ท่วงท่าคำรามอย่างทันสมัยมากเข้ามา

จนกระทั่งถึงด้านข้างของเฉินเฟิงแล้ว รถแข่งหลายคันไม่ได้หยุดลงในวินาทีแรก แต่ว่าล้อมเฉินเฟิงไว้ตรงกลางอย่างโอหังมาก แล้วเริ่มหมุนวนรอบเฉินเฟิง

แสดงอำนาจ ยั่วยุ!

ชายวัยรุ่นผมทองแสยะยิ้ม ผู้ช่วยเหลือของเขามาแล้ว!

เอี๊ยด!

เสียงเบรกเสียดแก้วหูดังขึ้น รถแข่งหลายคันหยุดลงพร้อมกัน

ชายวัยรุ่นห้าหกคนที่ต่างหูและทรงผมหลากหลายลงมาจากรถด้วยหน้าตาก้าวร้าว

รูปร่างหน้าของชายวัยรุ่นเหล่านี้ไม่เหมือนกัน แต่หน้าตาคู่ควงที่พวกเขาพามาด้วยกลับเหมือนกันจนน่าประหลาด

ตาโต คางเรียว จมูกโด่ง

เห็นได้ชัดมากว่าเป็นผลงานสายพานการผลิตของโรงพยาบาลศัลยกรรมแห่งเดียวกัน

เวลานี้ ชายหญิงวัยรุ่นสิบกว่าคนยืนด้วยกัน พินิจพิเคราะห์เฉินเฟิงจากบนลงล่างด้วยสายตาต่างๆ นานา

“พี่ต้วน เจ้าหมอนี้ที่ชนรถของพี่พัง?”

ชายวัยรุ่นผมสกินเฮดที่เป็นหัวหน้าอวดดี มองเฉินเฟิงอย่างกำเริบมากเอ่ยปากขึ้น

“คนที่ชนรถฉันพังไม่ใช่เขา” ชายวัยรุ่นผมทองมองเฉินเฟิงอย่างเมินเฉย

“งั้นเป็นใคร?” ชายวัยรุ่นผมสกินเฮดตะลึง

“เป็นยัยโสเภณีคนนั้น!” ชายวัยรุ่นผมทองชี้ไปที่เย่ไห่ถัง