ตอนที่ 177 คุณคู่ควรหรือ

ตอนที่ 177 คุณคู่ควรหรือ

“ ไอ้ขยะ คุณเอารถดีๆแบบนี้มาจากไหน?” หลังจากดึงสติกลับมา หลินหลันก็ถามอย่างรีบร้อน แม้ว่าเธอจะไม่รู้เรื่องยังไง แต่เธอก็รู้ว่าราคาของรถหรูตรงหน้าเธอเริ่มต้นที่ห้าหรือหกล้าน อย่างเฉินเฟิง จะไปมีปัญญาซื้อได้ยังไง

"เช่ามา" เฉินเฟิงพูดจางๆ

เมื่อได้ยินสิ่งที่เฉินเฟิงพูด หวางเหมยที่อยู่ข้างๆก็คลายความตกตะลึงไปบ้าง เดิมทีเธอยังสงสัย เฉินเฟิงเป็นขยะไร้ประโยชน์ที่เป็นที่รู้จักไปทั่วทุกหัวระแหงไม่ใช่เหรอ เขาจะไปขับรถหรูระดับนี้ได้อย่างไร ให้สงสัยอยู่ตั้งนาน ที่แท้ก็เช่ามานี่เอง

“ เช่าเหรอ?” หลินหลันมองเฉินเฟิงด้วยความรังเกียจและถาม“ คุณเป็นแค่คนส่งอาหาร จะเช่ารถหรูแบบนี้มาทำอะไร?คุณคิดว่าคุณขับรถหรูๆ กลิ่นเหม็นที่ติดตัวคุณก็จะหายเหรอ?”

ใบหน้าของเฉินเฟิงเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที"หลินหลัน ผมจะขับรถอะไร เกี่ยวอะไรกับคุณ?"

“หลินหลัน?ตอนนี้คุณกล้าเรียกฉันว่าหลินหลัน?” น้ำเสียงของหลินหลันแหลมขึ้น“ ใครให้ความกล้าคุณเรียกแบบนี้?ในสายตาคุณยังมีแม่ยายคนนี้ไหม?!”

จู่ๆหลินหลันก็โมโหจนจะระเบิด เฉินเฟิงในอดีต ไม่ว่ายังไง ก็ยังจะเรียกเธอว่าแม่ แต่ตอนนี้ กลับเรียกชื่อเธอโดยตรง

“ แม่ยาย?” เฉินเฟิงหัวเราะอย่างเย็นชา“ หลินหลัน คุณคิดว่าตัวเองคู่ควรหรือ!”

“ ฉันไม่คู่ควร?!” หลินหลันโกรธจนจะลุกเป็นไฟ“ ไอ้ขยะ ฉันไม่คู่ควรตรงไหน!”

“ สามปีที่แล้ว ถ้าไม่ให้แม่เฒ่าอย่างฉันรับเลี้ยงดูคุณ คนไร้ประโยชน์อย่างคุณจะมีชีวิตอยู่ถึงทุกวันนี้เหรอ?!”

“ ฉันรับคุณมาอยู่ที่บ้าน ให้คุณอาศัยอยู่ในตระกูลเสี้ย ตลอดสามปีที่ผ่านมา คุณได้กินอาหารของตระกูลเสี้ย ใช้ของของตระกูลเสี้ย ไม่รู้ว่าใช้เงินของตระกูลเสี้ยไปเท่าไหร่ แต่ตอนนี้คุณกลับบอกว่าฉันไม่คู่ควร ไอ้ขยะ ใครให้หน้าคุณพูดแบบนี้?”

หลินหลันพูดอย่างมีเหตุมีผล ด้วยน้ำเสียงที่รุนแรง แต่เฉินเฟิงกลับหัวเราะเยาะและไม่รู้สึกเช่นนั้น

เมื่อสามปีก่อน ในตระกูลเสี้ย มีเพียงหลินหลันคนเดียวที่ต่อต้านการช่วยชีวิตเขาจะปล่อยให้เขาตายไปเอง

ถ้าไม่ใช่เพราะเสี้ยเมิ่งเหยาเป็นคนขัดขวาง เขาคงจะถูกโยนออกไปข้างนอกจริงๆ

แต่เมื่อเรื่องมันถึงหลินหลันที่ไร้ยางอาย เธอก็กลายเป็นผู้ช่วยชีวิตของเฉินเฟิง

สำหรับเรื่องที่ใช้เงินของตระกูลเสี้ยนั้น สามปีมานี้ เฉินเฟิงได้ทำการส่งอาหาร แม้จำนวนเงินจะไม่มาก แต่ก็ไม่ได้น้อยแน่นอน！

เขาให้การสนับสนุนตระกูลเสี้ยมาโดยตลอด แต่ไม่ใช่ตระกูลเสี้ยที่อุดหนุนเขา

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่หลินหลันชอบทำที่สุดก็คือ การบิดเบือนข้อเท็จจริง เฉินเฟิงเคยชินกับมันอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงขี้เกียจไปเถียงกับหลินหลัน

ความเป็นธรรมอยู่ในใจมนุษย์!

หลินหลันเธออยากพูดก็ให้เธอพูดเถอะ ยังไงเนื้อของเขาก็ไม่ได้ขาดไปหนึ่งชิ้น

"ในเมื่อคุณเป็นขยะ ไม่เห็นแม่ยายคนนี้อยู่ในสายตาของคุณหรอก ดังนั้นคุณและ เมิ่งเหยาจึงไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันแล้ว เดี๋ยวถ้าเมิ่งมา พวกคุณก็ไปอำเภอดำเนินขั้นตอนการหย่าร้างได้เลย "หลินหลันสงบลงและกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่งการด้วยความเย็นชาลงในทันใด

เฉินเฟิงขมวดคิ้ว ทำไมหลินหลานถึงพูดถึงเรื่องนี้อีกครั้ง?

"ทำไม คุณยังไม่อยากหย่าเหรอ?" หลินหลันหัวเราะและพูดว่า "เอาตรงๆนะ ตอนนี้เมิ่งเหยามีแฟนแล้วและยังเป็นมหาเศรษฐีที่อาศัยอยู่ในบริเวณวิลล่าด้วย"

“แฟน?อาศัยอยู่ในบริเวณวิลล่า?เฉินเฟิงชะงักไปชั่วขณะ จากนั้นมุมปากของเขาก็เริ่มกระตุก คนที่หลินหลันไอ้น่าโง่พูดถึงจะเป็นเขาหรือเปล่า อืม " คนใหญ่คนโต"ที่อาศัยอยู่ในบริเวณวิลล่า ก็มีเพียงเขาเท่านั้น

หลินหลันไม่ได้ตระหนักว่าการแสดงออกสีหน้าของเฉินเฟิงนั้นผิดปกติ เธอยังคงพูดไม่หยุด"เฉินเฟิง ถ้าคนขี้ขลาดอย่างคุณรู้ตัว คุณก็ควรไปหย่ากับเมิ่งเหยา แฟนของเมิ่งเหยา เราผิดใจกับเขาไม่ได้ แค่คุณทำให้เขาไม่พอใจ พวกเขาสามารถทำให้คุณหายไปจากโลกนี้ได้ด้วยคำเดียว! "