ตอนที่111 ไร้ยางอาย

ตอนที่111 ไร้ยางอาย

ดูเหมือนเขาจะมองออกว่าทุกคนกำลังคิดอะไรอยู่ หลี่เสว่ยิ้มและพูดขึ้น : “ไม่ต้องเป็นกังวล ในสายตาของพวกเรา เงินเป็นแสนแม้ว่าจะดูมหาศาล แต่สำหรับสวีตงเหลียงนั้น เงินนับแสนไม่ถือว่ามากมายอะไร โรงงานเสื้อผ้าของเขาทำเม็ดเงินเท่านี้ได้ภายในไม่กี่วัน”

คำพูดของหลี่เสว่ทำให้พวกหญิงสาวรู้สึกหวาดระแวงและร้อนใจ และในขณะเดียวกันก็ทำให้พวกหล่อนตื่นเต้นดีใจเช่นกัน ที่นั่นเป็นถึงคฤหาสน์หัวฉีเชียวนะ หากได้ไปทานข้าวที่นั่นสักมื้อ ฉันจะโพสต์ลงไทม์ไลน์อวดเพื่อนเลย

หวังเจียเมิงก็รู้สึกตื่นเต้นดีใจเช่นกัน ครั้งนี้เธอต้องคว้าโอกาสไว้ให้ได้ ไม่ว่าอย่างไร ก็ต้องคิดวิธีเอาชนะใจของสวีตงเหลียงให้ได้ แม้ว่าจะต้องเป็นมือที่สามก็ยอม

แม้ว่าสามปีที่ผ่านมานี้ หล่อนใช้ชีวิตไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่นัก แต่หล่อนรักษารูปร่างและภาพลักษณ์ได้ดีมาโดยตลอด โดยเฉพาะรูปร่าง สมัยมหาวิทยาลัย หล่อนเป็นถึงหญิงสาวที่โด่งดังเรื่องหน้าอกและสะโพกอันมีเสน่ห์ ผู้ชายมากมายในชั้นเรียน มักจะจินตนาการวาดฝันของเธอ จนกระทั่งแอบนำรูปของเธอไปช่วยตัวเอง รูปร่างอันเย้ายวนเป็นสง่าถือเป็นต้นทุนที่ดีมากสำหรับตัวเธอ

“จริงสิ เสี้ยเมิ่งเหยาสาวเจ้าเล่ห์นั้นจะมาด้วยรึเปล่านะ?” ทันใดนั้น มีคนนึกถึงเสี้ยเมิ่งเหยาขึ้นมา

“คงไม่มาหรอก งานเลี้ยงรุ่นเมื่อสองปีที่แล้ว หล่อนยังไม่มาร่วมงานเลย” มีคนพูดเรื่องเสี้ยเมิ่งเหยาสมัยเรียนมหาวิทยาลัย ซึ่งแทบจะเป็นศัตรูของผู้หญิงทุกคน เสมือนเป็นภูเขาลูกใหญ่กดทับผู้หญิงทุกคนไว้

อีกอย่าง เป็นเพราะสวีตงเหลียงเคยจีบเสี้ยเมิ่งเหยาอย่างบ้าคลั่งมาก่อน ถ้าครั้งนี้เสี้ยเมิ่งเหยามาด้วย สวีตงเหลียงเกรงว่าสาวๆเหล่านั้นจะไม่กล้าทำอะไรกับเขา ถึงตอนนั้น หากพวกหล่อนอยากมาสานสัมพันธ์กับสวีตงเหลียง คงยากมาก

“ครั้งนี้หล่อนจะมา” หวังเจียเมิงพูดขึ้นด้วยสีหน้าลำบากใจ ถ้าสวีตงเหลียงไม่มา หล่อนจะรู้สึกยินดีมากถ้าเสี้ยเมิ่งเหยามาร่วมด้วย หล่อนจะได้ให้เพื่อนคนอื่นๆเห็นว่า ดาวมหาลัยในตอนนั้น ตอนนี้ย่ำแย่แค่ไหน แต่เมื่อสวีตงเหลียงมาร่วมงานครั้งนี้ด้วย หล่อนกลับไม่อยากให้เสี้ยเมิ่งเหยามาที่นี่ เพราะกลัวว่าเสี้ยเมิ่งเหยาจะแย่งความสนใจไปจากหล่อน และจะทำให้หล่อนสนิทกับสวีตงเหลียงได้ยากขึ้นมากกว่าเดิม

“เจียเมิง เธอรู้ได้ยังไงว่าแม่สาวเจ้าเล่ห์จะมาด้วย? หล่อนไม่ได้รู้สึกอับอายขายหน้า เพราะต้องช่วยสามีส่งข้าวแล้วเหรอ?” หลี่เสว่พูดด้วยความสงสัย

“ฉันเจอหล่อนเมื่อวานซืนที่โรงพยาบาล...” หวังเจียเมิงไม่ปิดบังอะไร เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นตอนเจอกับเสี้ยเมิ่งเหยาที่โรงพยาบาลให้ทุกคนฟัง แต่ทว่าเหตุผลที่เสี้ยเมิ่งเหยาโดนทำร้าย หล่อนกลับพูดอย่างคลุมเครือ ไม่ได้บอกทุกคนทั้งหมด เป้าหมายของหล่อนง่ายมาก เพียงหวังจะให้พวกหลี่เสว่คิดไปในทิศทางที่ไม่ดี

“ถูกคนตบบ้องหู? ฮ่าๆๆ ฟ้ามีตาจริงๆ” หวังเจียเมิงเพิ่งจะพูดจบ หลายคนก็หัวเราะขึ้นทันที

“หรือแม่สาวเจ้าเล่ห์นั่นไปพัวพันกับสามีคนอื่น? ไม่เช่นนั้นใครจะกล้าทำร้ายผู้หญิงล่ะ?” คำพูดของหวังเจียเมิงชี้ทางไปในทิศทางที่ได้ผล ผู้หญิงเหมือนกัน โดยเฉพาะผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว มักจะอ่อนไหวกับเรื่องแบบนี้ได้ง่าย

“ต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ สามีของหล่อนเป็นถึงคนขี้แพ้อันโด่งดัง หล่อนรับไม่ได้ จึงหนีไปคบกับสามีคนอื่น เป็นเมียน้อยคนอื่นถือเป็นเรื่องปกติทั่วไป”

“นั่นสิ อย่าคิดเชียวว่า ตอนอยู่มหาวิทยาลัยหล่อนแสร้งเป็นคนเย่อหยิ่งจองหอง แต่ถ้าหล่อนคลั่งขึ้นมาจริงๆ ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ทำได้ทั้งนั้น”

“เฮ้อ ไร้ยางอาย ยังทำให้มหาวิทยาลัยพวกเราพลอยเสียชื่อเสียงไปด้วย”

“ไม่รู้เหมือนกันว่าผู้ชายพวกนั้นชอบหล่อนตรงไหนกันแน่ ผู้หญิง**แบบนี้ ยังกล้าให้แต่งเข้าบ้าน ทั้งยังต้องถูกสวมเขาอีกด้วย”

“สามีเหลวไหลของหล่อน คงถูกสวมเขาจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วมั้ง”

เมื่อเห็นว่าพวกผู้หญิงเริ่มคาดเดาเรื่องของหล่อนไปในทิศทางเดียวกัน หวังเจียเมิงยิ้มเย้ยขึ้นมาทันที เป้าหมายของหล่อนสำเร็จแล้วครึ่งหนึ่ง เรื่องข่าวลือแบบนี้ ยิ่งคนรู้มากเท่าไหร่ ก็จะกลับกลายเป็นความจริงเมื่อนั้น

หลายคนต่างพากันพูดว่าเสี้ยเมิ่งเหยาเป็นเมียน้อย ถึงตอนนั้นเรื่องนี้ต้องไปถึงหูของสวีตงเหลียงแน่นอน หล่อนไม่เชื่อว่า สวีตงเหลียงจะสนใจคนที่เป็นเมียน้อยและยังแต่งงานแล้วอีกด้วย

“ครั้งนี้สามีของหล่อนก็มาด้วยเช่นกัน” หวังเจียเมิงพูดเหน็บถึงเฉินเฟิงด้วย

“สามีของหล่อน? คนส่งของ จะมาทำไมกัน! ไม่กลัวขายหน้าบ้างเหรอ?”