ตอนที่ 4 ตักเตือน

Episode [04] ตักเตือน

"ที่ไม่ออกมาซักที..มาอยู่กับผู้ชายเองหรอ?"

"อาภาม.." พอปรากฎร่างของคนมาไหม่ทำให้หญิงสาวต้องรีบวิ่งออกมาจากร่างกายกำยำอย่างรวดเร็วก่อนที่เธอจะรีบวิ่งไปหาผู้เป็นอาที่ยืนคํ้าอกพิงประตูมองเธออยู่ทางเข้าห้องนํ้า

"เรามีเรื่องต้องคุยกัน" ชายหนุ่มเดินมาจับมือเล็กแล้วถือกระเป๋าให้ก่อนจะมองไปที่หนุ่มนักศึกษาที่มองร่างเด็กสาวด้วยสายตาเสียดายแล้วลากคนตัวเล็กออกมาจากห้องนํ้าอย่างรวดเร็ว

ตลอดการเดินใบหน้าหล่อเหลาไม่แม้แต่จะหันมามองเธอเลยซักนิดสองขายาวแข็งแกร่งรีบเดินไปที่รถอย่างรวดเร็วก่อนที่มือหนาจะเอื้อมไปเปิดประตูรถและยัดร่างของเธอเข้าไปและปิดประตูเสียงดังจนคนที่นั้งอยู่ในรถสะดุ้ง..

"อาภามคะคือ..

"ไม่ต้องพูดอะไร" เด็กสาวก้มหน้าก้มตาไม่พูดอะไรเพราะยิ่งเธอยิ่งพูดคนข้างกายก็ไม่ยอมฟังเธอ อธิบายไปก็เปล่าประโยช์นเธอเลือกที่จะนิ่งเงียบกอดกระเป๋าแน่นด้วยความกลัว..

"อาภามคะ..หนูกลัวขับช้าๆได้ไหมคะ"

"..." ดวงตาใสๆกลมโตเหมือนลูกแมวน้อยขี้กลัวหันไปมองคนข้างกายที่นิ่งเงียบไม่ตอบอะไร ยิ่งเธอเอ่ยปากพูดความเร็วของรถก็เพิ่มขึ่นเรื่อยๆ

เธอเลือกที่จะหลับตาแน่นแล้วซุกหน้าลงกระเป๋าที่กอดไว้จนเวลาผ่านไปเธอรู้สึกถึงความนิ่งของรถที่จอดจึงค่อยๆเงยหน้าขึ่นกวาดสายตามองไปรอบๆ

"ลงมา"

"หนูรอบนรถก็ได้ค่ะ" คิ้วได้รูปบนใบหน้าหล่อเหลาขมวดเข้าหากันอย่างไม่พอใจสร้างความตื่นตระหนกให้คนขี้กลัวเธอจึงค่อยๆวางกระเป๋าไว้บนเบาะแล้วตวัดขาเรียวเล็กลงจากรถBMW สุดหรูพร้อมกับเดินตามร่างหน้าหลงใหลที่เดินคีบบุหรี่พ้นควันนำเธอไปเพื่อมุ้งหน้าเข้าไปยังสถานบันเทิง

"น้องครับเด็กตํ่ากว่าอายุ18 เข้าไม่ได้" คนตัวเล็กหยุดชะงักเมื่อการ์ดร่างยักษ์เดินมาขวางทางเธอไว้ทำให้เธอถอยหลังกรูดอย่างรวดเร็ว

"ขอโทษค่ะ..อาภามคะหนูรอข้างนอกนะ" เธอโก่งคอเรียกคนที่เดินเข้าไปสุดเสียงก่อนที่ร่างของผู้เป็นอาจะหันกลับมามองเธอ แล้วมองการ์ดพวกนั้นอย่างขัดใจ