35 เผลอใจรัก

"โทรกลับหาพ่อเถอะ เผื่อท่านมีธุระด่วนจะคุยกับเธอ" อิงดาวผละตัวออกห่างอย่างรวดเร็ว เธอส่ายหน้าพัลวันด้วยสีหน้าเป็นกังวล นั่นไม่ใช่ความคิดที่ดีแน่ เพราะเธอรู้จักนิสัยของพ่อตัวเองดีว่าเป็นยังไง ยิ่งเงียบเท่าไรก็ยิ่งน่ากลัวเท่านั้น

"เมื่อกี้พ่อไม่พูดอะไรกับนายเลยเหรอ"

"เขาบอกว่าให้เธอโทรกลับด้วย แล้วก็วางสายไปเลย คงรีบไปเตรียมอาวุธสงครามมาถล่มฉันล่ะมั้ง" คาเรนพูดติดตลกเพราะไม่อยากเห็นสีหน้าเป็นกังวลของคนตัวเล็ก เขาชอบที่จะเห็นรอยยิ้มของเธอมากกว่า แต่นอกจากอิงดาวจะไม่หัวเราะไปกับคำพูดติดตลกของเขาแล้ว เธอยังทำสีหน้าตึงเครียดมากกว่าเดิม นาทีต่อมาจึงถอนหายใจพรืดใหญ่ แล้วกระชากตัวลุกขึ้น

"ทำเป็นเล่นไปเถอะ ระวังจะโดนพ่อฉันขนอาวุธสงครามมาถล่มนายจริงๆ"

"ทำไม พ่อเธอเป็นคนผลิตอาวุธสงครามรึไง"

"ไม่ได้ผลิต แต่รวยพอที่จะซื้อมายิงถล่มกะโหลกน้อยๆของนายก็แล้วกัน" คาเรนยักไหล่ไม่สนใจ แล้วดึงตัวหญิงสาวเข้ามาสวมกอด ใบหน้าคมคายซบลงคลอเคลียหน้าท้องแบนราบจนคนโดนออดอ้อนกัดปากเบาๆระงับอารมณ์ เธอหอบหายใจหนักๆเมื่อคาเรนลากริมฝีปากลงไปจูบเบาๆบนเนินสามเหลี่ยมโหนกนูน

"ฉันไม่กลัวพ่อเธอหรอก เพราะฉันมีเธอกับลูกเป็นตัวประกัน พ่อตาไม่กล้าทำอะไรฉันแน่" อิงดาวลอบเบ้ปากกับความเจ้าเล่ห์ของมาเฟียหนุ่ม แต่หัวใจดวงน้อยมันกลับพองโตเพราะถ้อยคำถัดมาของเขา

"ฉันไม่กลัวพ่อตาหรอก ก็รักลูกสาวของเขาไปแล้วนิ" ระ..รักงั้นเหรอ? นี่คาเรนกำลังบอกรักเธอจริงๆหรือเธอหูฟาดกันแน่ถึงได้ยินคำว่ารักจากปากของเขา เธอไม่เคยคาดหวังที่จะได้ยินคำว่ารักจากปากของผู้ชายดิบห่ามอย่างคาเรน มันเกินความคาดหวังจนเธอแทบทำอะไรไม่ถูก

"เมื่อกี้นาย...บะ..บอกรักฉันเหรอ"

"ฉันบอกรักเธอเหรอ ไม่รู้ตัวเลยนะเนี่ย" คาเรนเงยหน้าขึ้นมายิ้มกริ่ม น่าเหลือเชื่อที่เขากล้าพูดคำว่ารักต่อหน้าเธอ เพราะมันเป็นคำพูดเดียวที่เขาเคยคิดว่าจะไม่พูดมันออกมาต่อหน้าผู้หญิงคนไหน อิงดาวทำให้ความคิดนั้นหายไป เธอเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่างของเขาแม้กระทั่งความรู้สึกที่ไม่เคยคิดจะรักใคร

"อย่ามาล้อเล่นกับฉันนะ ฉันไม่ตลก"

"รีบไปอาบน้ำต่อเถอะ ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทนจับเธออัลตร้าซาวด์อีกรอบ"

"ช่วยพูดประโยคเมื่อกี้อีกสักรอบได้ไหม นะๆ ฉันอยากมั่นใจว่าได้ยินไม่ผิด แล้วก็ไม่ได้หูฝาด" อิงดาวดื้อดึงไม่ยอมทำตามคำสั่งของมาเฟียหนุ่มง่ายๆ เธอขยับตัวขึ้นมานั่งคร่อมบนหน้าตักแกร่ง

"ไม่ ฉันพูดได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้นแหละ"

"ถ้านายยอมพูดคำนั้นอีกครั้ง ฉันจะบอกพ่อว่านายเป็นเพื่อนสนิทของฉัน แล้วเมื่อกี้นายก็แค่แกล้งพ่อเล่น เพราะคิดว่าพ่อเป็นแฟนฉัน"

"ต่อให้ฉันพูดหรือไม่พูดอีกครั้ง เธอก็จะใช้เหตุผลนั้นอ้างกับพ่อของเธออยู่ดี" มาเฟียหนุ่มกระตุกยิ้มอย่างรู้ทัน ทำเอาอิงดาวทำหน้าเซ็ง

"เมื่อกี้ฉันเกือบจะเขินตัวบิดอยู่แล้วเชียว ชิส์! นายทำให้ฉันอารมณ์เสีย" เธอกระชากตัวลุกขึ้น แล้วเดินกระทืบเท้าปึงปังกลับเข้าไปในห้องน้ำ ท่าทางกระฟัดกระเฟียดราวกับเด็กน้อยโดนขัดใจของเธอเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากคาเรนได้ไม่ยาก เขานั่งมองเธออย่างชั่งใจ ไม่กี่วินาทีต่อมาจึงรวบรวมความกล้าพูดคำสั้นๆที่เธออยากฟังอีกครั้ง