43 ร้ายก็รัก

ในเวลาต่อมาจึงตอบรับจูบดูดดื่มของคาเรนด้วยการดันเรียวลิ้นเข้าไปตวัดควานหาความหวานในโพรงปากหนาอย่างหนักหน่วง พร้อมกับยกมือขึ้นมาประคองใบหน้าคมคายไว้หลวมๆเพื่อไม่ให้คาเรนเบือนหน้าหนี ขณะที่เขาเองก็ยังเพลิดเพลินกับการดูดดึงเรียวลิ้นเล็ก สลับกับดูดกลืนน้ำลายของกันและกันอย่างไร้ความรังเกียจ ก่อนที่เธอจะเป็นฝ่ายถอนจูบออกในเวลาต่อมา เพราะรู้สึกว่าโดนช่วงชิงลมหายใจนานเกินไป

"เขินเหรอ?" อิงดาวอมยิ้มเชิงล้อเลียน พร้อมกับจิ้มแก้มสากเบาๆสองสามครั้ง ทว่าคาเรนกลับปัดมือออกอย่างไม่แรงนัก ทำราวกับไม่พอใจทั้งที่ใบหน้าและลำคอแดงก่ำไม่ต่างจากลูกตำลึงสุก เขาเสมองไปทางอื่นกลบเกลื่อนความเขินอาย แต่ใช่ว่าคนชอบแกล้งจะยอมหยุดง่ายๆ

"นายฝันว่าฉันบอกรักอย่างเดียวเองเหรอ ไม่ฝันถึงอย่างอื่นนอกจากนั้นเลยเหรอ"

"ทำไม เธอแอบลักหลับฉันรึไง" คาเรนขมวดคิ้วถาม แต่อิงดาวกลับยังคงอมยิ้ม แล้วเลื่อนใบหน้าเข้าไปจูบหนักๆกลางหน้าผาก จากนั้นจึงลากริมฝีปากลงมาหอมแก้มสากทั้งสองข้างฟอดใหญ่ ก่อนจะวกกลับไปจูบเบาๆบนปลายจมูกโด่งคม ทำเอาใบหน้าของคนโดนกระทำแดงซ่านมากกว่าเดิม ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำแบบนี้กับเขามาก่อนเลย นั่นคงเป็นเพราะเขาไม่เคยเปิดโอกาสให้ผู้หญิงเหล่านั้นได้ทำเหมือนอิงดาว

"ฉันทำแบบนี้ทุกวันเลยนะ" เธอจูบหนักๆบนริมฝีปากหนาได้รูปเป็นการปิดท้าย "แล้วก็ทำแบบนี้ด้วย" ว่าจบก็เลื่อนใบหน้าลงไปจูบเบาๆตรงตำแหน่งหัวใจของคาเรน

"ฉันรักนายนะ ถึงจะร้ายก็รัก"

"งั้นช่วยหามฉันเข้าห้องไอซียูอีกสักรอบได้ไหม" คาเรนพูดติดตลกพลางหอบหายใจ หัวใจของเขามันอ่อนไหวกับความน่ารักของเธอ "หัวใจจะวายเพราะโดนเธอแกล้งแล้วเนี่ย"

อิงดาวหัวเราะในลำคอเบาๆอย่างนึกขำ ก่อนจะซบหน้าลงตรงแผงอกแกร่งอีกครั้ง พร้อมกันนั้นก็กอดรัดเอวสอบไว้หลวมๆ ด้วยกลัวว่าหากกอดรัดแน่นเกินไปจะทำให้คาเรนอึดอัด

"นายรักฉันไหม"

"เคยบอกไปแล้วนิ"

"ตอนนั้นกับตอนนี้มันคนละเวลากันนิ"

"ฉันเคยบอกเธอแล้วไม่ใช่เหรอว่าฉันชอบแสดงออกมากกว่าพูด" เขาพลิกตัวเข้าหาอีกครั้ง พร้อมสบตากับหญิงสาวอย่างจริงจัง การที่เขาไม่ชอบพูดคำว่ารักมันไม่ได้หมายความว่าความรู้สึกดีๆที่เขามีต่อเธอมันลดน้อยลง

"บอกหน่อยนะ เดี๋ยวจะนอนให้ป้อนนมทั้งคืนเลย" คาเรนยิ้มกริ่มเมื่อได้ยินอย่างนั้น

"ไม่อยากเป็นคนป้อนแล้ว อยากโดนป้อนบ้าง"

"ของแบบนี้มันต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะ" อิงดาวยิ้มมุมปากอย่างเหนือกว่า แต่มีหรือที่คนอย่างคาเรนจะไม่รู้ทันความคิดเจ้าเล่ห์ของเธอ เขาค่อยๆเลื่อนใบหน้าเข้าไปจูบหนักๆบนริมฝีปากอวบอิ่มอีกครั้ง

"ฉันรักเธอ ถึงจะน้อยใจเก่งก็รัก"

"พูดอีกสิ ฉันอยากฟังบ่อยๆ"

"ไม่ให้จูบแล้ว" นิ้วชี้เรียวยาวราวกับผู้หญิงยกขึ้นมาแตะริมฝีปากของคนตัวเล็กเบาๆในตอนที่เธอตั้งท่าจะขยับใบหน้าเข้ามาขบเม้มริมฝีปาก ทำเอาอิงดาวยู่ปากเมื่อโดนขัดใจ

"ฉันไม่ชอบพูดอะไรแบบนั้นหลายๆครั้ง"

"ตลอดอะ"

"เดี๋ยวก็จับอัลตร้าซาวด์ซะหรอก"

"ได้ข่าวว่าเพิ่งฟื้นนะคะคุณพ่อ" อิงดาวเย้าแหย่คนรัก พร้อมกับยกขาขึ้นมาพาดบนท่อนขาแกร่ง ขณะที่มือบางลูบไล้เบาๆตรงลำคอหนา ทว่าบานประตูกลับถูกผลักเข้ามาเสียก่อนในตอนที่เธอกำลังจะเลื่อนใบหน้าเข้าหาอีกครั้ง ทำให้เธอกับคาเรนพร้อมใจกันหันมองไปยังบุคคลที่เพิ่งเปิดประตูเดินเข้ามาอย่างถือวิสาสะ