บทที่ 67

แอด.. แอด..

"บอกแล้วไงว่าให้เดินเบาๆ!" พระลักษณ์ กระซิบตะคอกน้องชาย เพราะลงแรงที่ปลายเท้าหนักเกินไป

"โทษๆ ที" ถ้าตะคอกเรื่องอื่นมีสวนแน่ แต่เรื่องนี้เข้ากันดียิ่งกว่าปี่กับขลุ่ย

ทั้งสองย่องเดินมาจนถึงหน้าห้องของสาวๆ

ป๊อก..ป๊อก.. เสียงเคาะส่งสัญญาณเบาๆ เพื่อให้คนด้านในรู้

"?" สองสาวกำลังนอนคุยกันอยู่พอดี ไม่ต้องถามก็รู้แล้วว่าเป็นเสียงใคร

แกร็ก.. ประตูบานนั้นค่อยๆ ถูกเปิดแง้มออก

"พวกคุณขึ้นมาทำไม" คนที่มาเปิดประตูก็คือจ๊ะเอ๋

"ก็ไอ้นี่น่ะสิมันเล่นนอนดิ้นไปดิ้นมา ใครจะไปนอนหลับ"

"เรื่องแค่นี้เองนะ" ว่าแล้วจ๊เอ๋ก็กำลังจะปิดประตูไว้

"โอ๊ย" แต่มือของใครไม่รู้แหย่เข้ามาจังหวะที่ประตูกำลังจะปิดสนิท

"คุณพระลักษณ์!?" จ๊ะเอ๋ตกใจที่ปิดประตูหนีบมือพระลักษณ์

"เป็นอะไรไหมคะ" ของขวัญรีบเข้ามาดู "คุณเล่นบ้าอะไรเนี่ย"

"คิดถึง นอนไม่หลับ" ถึงแม้ประโยคนี้พระลักษณ์จะพูดออกมาเพียงเบาๆ แต่เพื่อนที่อยู่ร่วมห้องก็ได้ยิน

"แหวะ" พระรามอดประชดไม่ได้ เพราะแต่ก่อนว่าให้เขาดีนัก เดี๋ยวนี้เป็นไงล่ะเจอกับตัว..หนักกว่าอีก

"เดี๋ยวพ่อกับแม่ก็ตื่นหรอกค่ะ พวกคุณลงไปนอนได้แล้ว"

"ขอเปลี่ยนคู่ได้ไหม"

"ไม่เอาแม่จัดให้แบบนี้แล้วค่ะ"

"ถ้างั้นก็นอนมันด้วยกันนี่แหละ "ว่าแล้วพระลักษณ์เดินไปทิ้งตัวลงนอนที่เตียงเบาๆ

"คุณพระ!! เอ่อคุณพระลักษณ์" กำลังจะตะคอกว่าให้สามีแต่ลืมไปว่าอีกคนก็พระเหมือนกัน

"สองคนนั้นลงไปนอนข้างล่างเลย เออ..แต่ไม่ดีกว่า เรานอนข้างล่างสิเพราะข้างบนเสียงดัง" ว่าแล้วพระลักษณ์ก็ลุกขึ้นเดินมาจูงมือของเธอ หวังจะพาลงไปนอนข้างล่างจริงๆ

แกร็ก~ กำลังจะออกจากห้องแต่ได้ยินเสียงประตูห้อง ข้างๆ เปิดออกมา ทั้งสี่ก็เลยต้องได้เงียบไว้ก่อน

"ก็ไม่เห็นมีอะไรนี่คะ" มันคือเสียงแก้วกานดาที่คุยกับสามี ที่จริงนางก็รู้แล้วแหละ แต่ไม่อยากให้สามีคิดมากก็เลยเปิดออกมาดู

"เห็นไหมคุณพ่อกับคุณแม่ตื่นเลย"

"เอาไงดีล่ะทีนี้"

"จะเอาไงล่ะคะ เราก็ต้องรอให้พวกท่านหลับก่อนสิ"

"ถ้าจะรอผมขอนอนก่อนแล้วกัน ขับรถมาเหนื่อยๆ" ได้ยินของขวัญคุยกับพระลักษณ์ ..พระรามที่ยืนอยู่ก็เดินไปนอนลงเตียง ซึ่งเตียงนี้ไม่ได้มีไว้สำหรับสี่คน แต่ถ้านอนเบียดกันหน่อยก็คงจะได้ "คุณยืนอยู่ทำไมมานอนสิครับที่รัก" นอนลงหัวถึงหมอนก็ไม่เห็นว่าจ๊ะเอ๋จะตามมา

"แต่..." ถ้าห้องนี้มีแค่ของขวัญ จ๊ะเอ๋คงไม่เกรงใจแบบนี้..แต่นี่ยังมีผู้จัดการ

"ปล่อยพวกเขายืนอยู่นั่นแหละถ้าไม่ปวดขา"

"เอ้าไอ้นี่ ห้องใครกันแน่วะ" พระลักษณ์ก็เลยพาของขวัญไปนอนลง อีกฝั่งหนึ่งของเตียงนั้น ซึ่งผู้ชายนอนริมนอก

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป..

"อือ" เสียงนี้ดังออกจากลำคอของพระลักษณ์เพราะถูกหยิกมือ "ขอนิดเดียว" เขากระซิบเบาๆ ใกล้หูของเธอ

แปะ! พอหยิกแล้วมือเขาไม่อยู่นิ่งก็เลยได้ตีจนมีเสียงดัง

"ห้องนี้ยุงคงเยอะ" พระรามที่นอนกอดเมียอยู่อีกฝั่งได้เอ่ยพูดขึ้น