บทที่ 68

"คุยอะไรกันอยู่คะ" พอเก็บของช่วยผู้ใหญ่เสร็จ ของขวัญและจ๊ะเอ๋ก็เดินมานั่งที่แคร่หน้าบ้านเป็นเพื่อนทั้งสอง

"เปล่าหรอกครับ" พระลักษณ์ไม่อยากให้เธอไม่สบายใจไปด้วย

"ถ้าคุณมีเรื่องอะไรคุยกับฉันได้เลยนะ" ทำไมของขวัญจะไม่รู้ว่าเขากำลังกังวลเรื่องอะไรอยู่ เพราะเธอก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วยตลอด

"ทุกอย่างมันต้องมีทางแก้สิ" มือหนาเอื้อมไปโอบเอวหญิงสาวให้เข้ามาซบอกตัวเอง

"..อืม" พระรามกำลังจะอ้าปาก แต่ถูกจ๊ะเอ๋ปิดปากไว้แล้วลากตัวออกมา "อะไรของเธอเนี่ย"

"ฉันรู้นะว่านายจะพูดอะไร"

"แหมรู้ดีนักนะเรา มานั่งอยู่ในหัวใจพี่หรือไงจ๊ะสาวน้อย"

"ถ้าฉันไม่ได้อยู่ในนั้นแล้วใครอยู่ล่ะ!"

"เปล่าครับมันก็เป็นของน้องจ๊ะทั้งสี่ห้องหัวใจนั่นแหละ" เกือบงานเข้าแล้วไหมล่ะ

ดึกๆ ของคืนเดียวกัน

"เดี๋ยวแม่ก็จับได้หรอกค่ะ"

"อีกสองวันก็ถึงงานแต่งแล้ว ท่านไม่ว่าอะไรหรอก" ริมฝีปากหนาพูดในขณะที่ไซร้ซอกคอระหงอยู่ วันนี้พระลักษณ์ลงทุนขอร้องพระราม ให้พาเมียขึ้นไปนอนชั้นบน ส่วนเขาใช้ห้องชั้นล่าง

"อื้อ" พอใบหน้าเขาขยับต่ำลงไป หญิงสาวก็เริ่มมีเสียงครางออกมา "ไม่ค่ะ" ของขวัญรู้ดีว่าเขาไม่ได้หยุดอยู่แค่สะดือแน่

"หลายวันแล้วนะไม่ได้กิน"

"คุณพระลักษณ์คะ อือ"

"ขอนิดเดียวเอง" เสียงทุ้มเปล่งออกมาในขณะที่ริมฝีปากหนาพรมจูบลงไปจนถึงเนินน้องสาว

จนของขวัญต้องยอมใจอ่อนเปิดทางให้

"น่ารักจัง" ว่าแล้วริมฝีปากหนาก็แนบจูบลงพร้อมด้วยส่งปลายลิ้นเข้าไป เพื่อสัมผัสสิ่งที่ไวต่อความรู้สึก ..สะโพกงามเด้งรับทุกสัมผัสที่เขากำลังมอบให้

"พะ พอแล้วค่ะ"

"ยังไม่อิ่มเลย"

"คุณ!" อายเป็นเหมือนกันนะเล่นดูดเข้าไปแล้วกลืนกินแบบนี้

"ขออีกนิดเดียว"

"ไม่ค่ะ" ถ้าอีกนิดเดียวเธอมีหวังสำเร็จไปก่อนเขาแน่ เล่นทั้งรัวลิ้นและก็ดูดขนาดนั้น

ชายหนุ่มไม่ได้บังคับต่อเพราะคิดว่าเธอคงต้องการมันแล้ว ร่างหนาก็เลยขยับเลื่อนขึ้นมาโดยการใช้ริมฝีปากสัมผัสเรือนร่างของเธอเพื่อไม่ให้ขาดตอน

"อื้อ" พอความใหญ่โตจมหายเข้ามาในร่างกาย ก็เริ่มสร้างความเสียวให้กับอีกฝ่าย

"อ่าา" สะโพกแกร่งขยับไปตามจังหวะที่ต้องการ แต่ว่าพระลักษณ์ก็ไม่ได้รีบเร่ง ยังไงวันนี้ก็มีเวลาอยู่กับเธอจนถึงเช้า "เสียวจัง" ชายหนุ่มเปลี่ยนท่าโดยการจับขาเรียวยกขึ้น เพื่อให้เข้าได้ลึกกว่าที่เป็นอยู่

"อ๊อย" คนตัวเล็กพยายามกัดปากกัดฟันไว้ ยิ่งเขาเอาขาของเธอทั้งสองข้างไปพาดไว้ที่ไหล่แล้วกระแทกมันก็ยิ่งทำให้จุก

"ผมใกล้แล้ว" ที่ต้องบอกเธอไว้ก่อน เพราะจังหวะนี้เขาจะเร่งความเร็ว "ซี๊ดด ด "

เช้าวันต่อมา..

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ชาวบ้านรีบมาช่วยจัดเตรียมงาน

"รถใคร" ชาวบ้านเห็นว่ารถคันนั้นไม่คุ้นตา แถมยังมาจอดด้อมๆ มองๆ

"ไหนคะ" ของขวัญได้ยินก็เลยมองออกไปดูนอกรั้วบ้าน "??"

"มีอะไร" พระลักษณ์เดินเข้ามาถาม เมื่อเห็นว่าเหมือนชาวบ้านมองอะไรสักอย่าง

"ขวัญคิดว่าต้องเป็นรถของ.."

"ปล่อยพวกเขาไปเถอะ" แค่นี้พระลักษณ์ก็รู้แล้วว่าคงเป็นรถนักข่าว ..ที่ไม่กล้าเข้ามาเพราะวันนั้นเขาบอกไปชัดแล้วว่าต้องการความเป็นส่วนตัว แต่ที่นักข่าวยังคงดื้อดึงอยากจะได้ข่าว เพราะงานนี้เป็นงานแต่งของลูกชายเจ้าของนักธุรกิจใหญ่โต แถมยังมีข่าววงในออกมาอีกว่าพ่อไม่ปลื้ม ก็เลยต้องเสี่ยงตายหาข่าวกันหน่อย

และเรื่องนี้ทำไมพระลักษณ์จะไม่รู้ สายตาคมมองหญิงคนที่กำลังจะเป็นเจ้าสาว ถ้าพรุ่งนี้พ่อไม่มาร่วมงานแต่ง ถึงแม้จะห้ามนักข่าวยังไงก็คงต้องเป็นข่าวแน่

แต่ก่อนพระรามไม่ชอบหน้าพระลักษณ์มาก แต่ครั้งนี้รู้สึกเห็นใจขึ้นมา