บทที่ 69

พระที่ลุงบุญกับจ้อยไปรับกำลังทยอยลงจากรถ สายตาคนเป็นเจ้าบ่าว มองทอดออกไป ซึ่งไม่ได้สนใจพระที่กำลังเดินเข้ามาเลย แต่เขามองหาใครบางคน ที่สามารถจะช่วยให้งานแต่งวันนี้ สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี

ในขณะนั้นมือเรียวของหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ได้ยื่นไปกุมมือของเขาไว้

"ไม่ว่าท่านจะมาหรือไม่มา ยังไงงานแต่งของเราก็...?" สายตาเธอมองออกไปจังหวะที่พระเดินเข้ามาครบแล้ว ก็เห็นว่ามีใครอีกคนที่เดินตามหลังมา "..ท่าน"

พระลักษณ์มองตามสายตาของเธอไป ก็เห็นว่าคนที่เขากำลังเฝ้ารอเดินตามเข้ามาด้วย "พ่อ"

"สวัสดีค่ะ เชิญเข้าไปข้างในก่อนเลยค่ะ" คนที่ยืนรอต้อนรับก็คือแก้วกานดา

"สวัสดีครับ วันนี้คุณสวยมากเลย" พระนายอดที่จะชมแม่ของฝ่ายหญิงไม่ได้ เพราะวันนี้นางแต่งตัวสวยจริงๆ

"แอ๊ะแอ้ม" เสียงกระไอแอมนี้ดังขึ้น เมื่อกำนันไข่ที่ยืนอยู่ไม่ไกลได้ยินคำชมนั้น

"อ้าวคุณกำนัน สวัสดีครับ"

"สวัสดีครับ" ทั้งสองต่างก็กล่าวคำสวัสดีกัน

พระนายเดินเข้ามาส่งยิ้มให้กับคู่บ่าวสาว พระลักษณ์และของขวัญยกมือไหว้ โดยสายตาลูกชายไม่ได้ละไปจากแววตาและรอยยิ้มนั้นของพ่อเลย เพราะมันดูจริงใจไม่เหมือนปั้นหน้า

"แล้วน้องล่ะ" เข้ามาถึงก็เห็นแต่คู่บ่าวสาวที่นั่งอยู่พื้นรอให้ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายไปนั่งตรงเก้าอี้

"อยู่นี่ครับ" คนที่พระนายถามหาก็โอบภรรยาเดินเข้ามานั่งลงข้างๆ คู่บ่าวสาว

"คู่นี้ก็ยังไม่ได้จัดงานแต่งกัน" พระนายหันไปพูดกับกำนันไข่และภรรยาที่นั่งอยู่ข้างๆ "ถ้าจัดงานแต่งที่นี่เสร็จ ผมถือโอกาสเชิญพวกคุณไปร่วมงานแต่งของทั้งสองคู่ ที่บ้านฝ่ายชายเลยแล้วกันนะครับ"

"????" ทั้งสี่ที่นั่งพื้นอยู่ต่างก็มองหน้ากันเมื่อได้ยินพ่อพูด

"ได้เลยค่ะ" แก้วกานดาคิดไว้อยู่แล้วว่าคนมีหน้ามีตาขนาดนี้ คงไม่จัดงานแต่งให้ลูกจบแค่ที่นี่แน่ นางหันมองไปดูหน้าสามีก็เริ่มเห็นรอยยิ้มนั้นเจือจางออกมา คงดีใจที่ฝ่ายชายไม่ได้ละเลย

"เรื่องจดทะเบียนสมรส ผมคงต้องให้ลูกชายทั้งสองไปจดที่โน่น เพราะทนายยังจัดการเรื่องสินทรัพย์รับขวัญลูกสะใภ้ไม่เสร็จเลย"

"ขอบคุณมากครับพ่อ"

"???" ประโยคนี้ออกมาจากปากพระรามยิ่งทำให้ทั้งสามตกใจยิ่งกว่าที่พระนายยอมมางานแต่ง ทั้งสามที่พูดถึงคือพระลักษณ์ ของขวัญและจ๊ะเอ๋ เพราะทุกคนรู้ดีว่าพระรามเป็นไม้เบื่อไม้เมากับพ่อแค่ไหน

และที่ทุกคนยังไม่รู้อีก นั่นก็คือ พระนายผู้เป็นพ่อกำลังชั่งใจอยู่ว่าจะมาร่วมงานแต่งไหม ในขณะนั้น โทรศัพท์ก็ได้ดังขึ้น..

{"ฮัลโหล"}

{"พ่อครับ"}

??..ได้ยินประโยคนี้พระนายเอาโทรศัพท์ที่แนบหูอยู่ออกมาดูเบอร์โทรใหม่อีกครั้ง ว่าเป็นลูกชายคนเล็กที่โทรมาจริงไหม

"งานแต่งพี่จะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้แล้ว พ่อช่วยมาแต่เช้าหน่อยนะ พวกเราสองคนพี่น้อง มีแค่พ่อเท่านั้นที่เป็นผู้ใหญ่ฝ่ายชายให้ได้" พอพูดจบเขาก็รีบตัดสายไป เพราะไม่เคยพูดอะไรแบบนี้ก็เลยนึกอาย แต่พระรามก็ลุ้นอยู่เหมือนกัน ว่าคนที่รักแต่ตัวเองแบบพ่อจะยอมมาไหม