Chapter 10 ค่าตอบแทนสูงลิ่ว

หลังจากที่นั่งทำใจอยู่สักพัก นางก็ขยับตัวลุกออกไป

“แม่จะไปไหนครับ”

“ก็ไปจัดการปัญหาที่พี่ชายของแกก่อไว้น่ะสิ”

“แต่ผมว่าปัญหามันมาจากแม่มากกว่านะครับ แม่ก็รู้ว่าพี่กรินไม่ชอบให้ใครบีบบังคับ ยิ่งครั้งนี้เข้าขั้นหลอกมาด้วยแล้ว”

“แกไม่ต้องมาสอนฉัน ถ้าพี่ชายของแกทำเรื่องนี้พัง แกนั่นแหละที่จะต้องรับผิดชอบแต่งงานกับหนูศยามลแทน”

“ไม่เอาด้วยหรอก ผมมีปัญญาหาเมียเอง”

“ถ้าแกไม่อยากต้องแต่งงานแทนพี่ชายหัวแข็งของแก แกก็ต้องช่วยฉัน”

“แต่ผมไม่อยากยุ่ง”

“แกมีทางเลือกด้วยหรือ” คุณอิงดาวบอกทิ้งท้ายก่อนที่จะเดินออกไป ถ้าไม่ได้กริชลูกชายคนเล็กให้ความร่วมมือ งานของนางก็ยากขึ้นไปอีก

บ้านกนกนาราย

ศยามลนั่งหน้าบอกบุญไม่รับให้ช่างแต่งหน้า แต่เหตุผลของมารดาก็ทำให้เธอปฏิเสธไม่ได้ ถ้าปล่อยให้บ้านกลวงโบ๋หลังนี้ต้องเข้าธนาคาร เธอคงไม่มีหน้าเดินในสังคม

“ทำหน้าให้มันดีๆ กว่านี้หน่อยได้ไหม” หม่อมหลวงสราลีเหน็บลูกสาว ไม่ใช่เพราะแกใช้เงินมือเติบไม่รู้จักคิดหรอกหรือ สภาพครอบครัวถึงได้เป็นอย่างนี้

“แม่จะให้หนูฝืนยิ้มอย่างไร ในเมื่อผู้ชายที่หนูต้องหมั้นด้วยเป็นไอ้บ้านนอกอยู่ในไร่ในสวน แถมมีลูกติดมาด้วยอีกคน สภาพหนังหน้าของไอ้หมอนั่นคงจะดูไม่ได้ ไม่อย่างนั้นแม่คงไม่ยอมหว่านเงินซื้อเมียให้ลูก”

หม่อมหลวงสราลีจิกตาดุปรามลูกสาวไม่ให้พูดมากไปกว่านั้น เพราะนางยังคงรักษาหน้าผู้ดีเก่า ปล่อยให้คนอื่นรับรู้เรื่องในบ้านไม่ได้ ถึงแม้จะเป็นช่างแต่งตัวที่อยู่กันมาหลายปีตั้งแต่รุ่นนางก็ตาม

“เสร็จแล้วก็ออกไปก่อน” หม่อมหลวงสราลีบอกช่างแต่งหน้า หลังจากที่ได้อยู่กันสองคน นางก็หันมากำชับลูกสาวอีกครั้ง

“แกอย่าทำให้งานฉันพังเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นแกได้อายกว่านี้แน่ ถ้าไม่มีบ้านอยู่”

“แต่แม่...หนูต้องไปอยู่ใต้นะคะ”

“แกก็คิดแค่ว่าแต่งงานแลกกับสินสอดสิบล้าน แต่งแล้วฉันก็ไม่ได้ห้ามให้แกเลิกนี่ คนอย่างแก...ฉันรู้ดีว่าผ่านผู้ชายมาไม่รู้เท่าไร ฉันเชื่อว่านายหัวกรินคงสภาพดีกว่าไอ้กุ๊ยคู่ขาของแกอีกหลายๆ คน”

ศยามลชักสีหน้าอย่างขัดใจ แต่เมื่อนึกถึงเงินก้อนโตเธอก็ปฏิเสธไม่ลง คำตอบที่เธอให้กับตัวเองคือหมั้นไปก่อน แล้วค่อยหาทางออกทีหลัง

ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูหยุดหัวข้อสนทนาของคนในห้อง พร้อมกับพลอยขวัญก้าวเข้ามา

“แขกมาแล้วค่ะ”

“ทำไมมาเร็วจัง ยังไม่ถึงเวลานี่ ไม่ได้การแล้ว แกไปรับของว่างที่สั่งไว้มา จัดการให้เรียบร้อยก่อนสิบโมงนะ ฉันจะลงไปรับแขกก่อน”

“ค่ะ” พลอยขวัญรับคำแล้วเลี่ยงออกไป

หม่อมหลวงสราลีหันมาบอกกับลูกสาวอีกครั้ง