Chapter 52 คุณต้องหย่ากับมัน

เจ้าบ่าวประกาศต่อ

“ผมไม่ใช่คนดีร้อยเปอร์เซ็นต์ เคยมีภรรยามาก่อน และมีลูกสาวหนึ่งคน ก่อนแต่งงานก็อยากถามว่าที่ภรรยารวมไปถึงว่าที่แม่ยาย ว่าสามารถรับจุดบกพร่องของผมได้ไหม” ชายหนุ่มเว้นระยะให้เจ้าสาวได้คิด กวาดสายตามองรอบๆ ก่อนจะหันกลับมาสบตาเจ้าสาวอีกครั้ง เลื่อนไมโครโฟนขึ้นจ่อที่ปากพูดอีกประโยค

“และมีบางอย่างที่อยากถามแม่สามี หมายถึงคุณแม่ของผม ในฐานะแม่สามี ท่านไม่สามารถรับลูกสะใภ้แบบไหนได้บ้าง”

ชายหนุ่มอมยิ้มเงยหน้าสบตาแขกที่ยืนอยู่หน้าเวทีรวมไปถึงมารดาและน้องชายของเขาเอง

“เอาละ ผมจะไม่อ้อมค้อม มีสองสิ่งที่จะให้ทุกคนรับรู้และเปิดรับความคิดเห็นของครอบครัวทั้งสองฝ่ายอย่างเปิดเผย ขอให้แขกผู้มีเกียรติทุกท่านเป็นสักขีพยาน สามารถบันทึกภาพได้ตามสะดวก คิดว่าคนที่เชิญสื่อมาวันนี้คงต้องการอย่างนั้น” นายหัวหนุ่มบอกเสียงเรียบ หนักแน่น

ทุกคนต่างอยู่ในความเงียบงัน ไม่มีใครรู้ว่าเจ้าบ่าวกำลังทำอะไร

“ขอเชิญเจ้าหน้าที่ประจำห้องจัดเลี้ยงฉายภาพที่ผมให้ด้วยครับ”

ภาพทะเบียนสมรสของนายหัวหนุ่มกับพลอยขวัญถูกฉายขึ้นบนจอภาพ ศยามลกำหมัดแน่นเมื่อเห็นชื่อพลอยขวัญแบหราอยู่บนหน้าจอ

“ผมอยากถามเจ้าสาวว่า...คุณจะรับได้หรือเปล่า ถ้าผมยังไม่ได้หย่าขาดจากภรรยาคนเดิมในตอนนี้” ชายหนุ่มถามเสียงเนิบนาบ

“รับไม่ได้ค่ะ คุณต้องหย่ากับมัน” ศยามลตอบกลับทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดให้ยุ่งยาก

นายหัวหนุ่มอมยิ้มพยักหน้าอย่างเข้าใจ

“รับทราบครับ ถ้าอย่างนั้นวันนี้คงไม่มีการจดทะเบียนสมรสระหว่างเรา เอาไว้หลังจากนี้ผมจะรีบไปจัดการเรื่องหย่าให้เรียบร้อยก่อน เราค่อยมาจดทะเบียนสมรสกันอีกครั้ง แล้วผมก็ยังให้คำตอบไม่ได้ว่าจะเป็นตอนไหน” ชายหนุ่มสรุป ก่อนที่จะส่งสัญญาณให้เจ้าหน้าที่ฉายภาพต่อไป

“ไม่ได้นะคะ คุณต้องหย่ากับมันพรุ่งนี้” ศยามลแหวเสียงแหลม

“เอาไว้คุณได้เป็นภรรยาผมก่อนค่อยมาสั่งดีกว่าไหมครับ” ชายหนุ่มกระซิบตอบ ก่อนที่จะประกาศต่อ

“คราวนี้ผมอยากถามฝ่ายเจ้าบ่าว ผมหมายถึงคุณอิงดาว คุณแม่ของผม”

ภาพบนหน้าจอเป็นภาพที่ศยามลนัวเนียลึกซึ้งกับชายหนุ่มหลายคน นายหัวกรินไว้หน้าหม่อมหลวงสราลีอยู่บ้าง เขาเลือกตัดเอาแต่ภาพที่ไม่ดูแย่มากมายมาก แต่ทุกคนที่เห็นก็มองออกว่าผู้หญิงในภาพไม่ใช่ผู้หญิงดีพร้อม

“คุณแม่สามารถรับคุณศยามลมาเป็นสะใภ้โดยไม่ตะขิดตะขวงใจได้ไหมครับ ถ้าคุณแม่ตอบว่าได้ ผมก็พร้อมที่จะทำตามความต้องการของคุณแม่”

นายหัวหนุ่มถามพร้อมกับจ้องตามารดานิ่ง

แขกที่มาในงานเริ่มหันหน้าซุบซิบจับกลุ่มคุยกัน ทั้งเรื่องจัดงานแต่งงานสายฟ้าแลบหรือแม้แต่เรื่องฉาวโฉ่ของเจ้าสาวที่อยู่ในวงการถูกนำมาแลกเปลี่ยนกันสนุกปาก จนถึงเรื่องที่ครอบครัวของหล่อนกำลังถังแตกจนต้องจับลูกสาวล้างน้ำแต่งงานเอาเงินมาปิดรอยกลวงโบ๋ของตระกูล

แววตาของความปวดร้าวของลูกชายที่กำลังมองนางไม่วางตา ทำให้คุณอิงดาวนิ่งงันเหมือนถูกสาป นางคงจะบังคับลูกชายมากเกินไปจริงๆ

“ว่ายังไงครับ” เจ้าบ่าวบนเวทีถามย้ำ

คุณอิงดาวส่ายหน้าแทนคำตอบ ไม่ว่านางจะรักครอบครัวนี้อย่างไร แต่ถ้าจะให้รับผู้หญิงมั่วผู้ชายไม่เลือกหน้ามาเป็นสะใภ้ ก็เหมือนนางเป็นคนส่งมีดฆ่าลูกกับหลานของนางด้วยตัวเอง

“สรุปว่าไม่ทั้งสองฝ่าย ฝ่ายเจ้าสาวก็ไม่ยอมรับที่ผมยังไม่หย่าขาดจากภรรยา ท่านผู้มีเกียรติทุกท่านมีความเห็นว่าอย่างไรครับ หากผมจะขอล้มเลิกงานนี้ไปก่อน ถ้าเห็นด้วยได้โปรดปรบมือให้ผมสักนิด”

เสียงปรบมือดังก้องห้องจัดเลี้ยง พร้อมกับแสงแฟลชรัวอีกครั้ง