บทที่ 12

เมื่อหลีหย่วนพูดคำเหล่านี้ สีหน้าของหลีเอียนก็เปลี่ยนไป

เพราะน้องชายของเธอมองแผนการของเธอออกทั้งหมด

ในขณะนี้ เย่เฟิงกลับหัวเราะเบา ๆ :"ฉันได้ยินมาว่าลูก ๆ ของครอบครัวใหญ่มีการศึกษาดี แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้จะไม่เป็นเช่นนั้น เอียนเอ๋อร์ น้องชายของคุณพูดกับพี่เขยแบบนี้เหรอ?"

ในขณะที่เขาพูดแบบนั้น แทนที่จะปล่อยหลีเอียนไป เขากลับกระชับเธอไว้ในอ้อมแขนของเขา

ชั่วขณะหนึ่ง ลมหอมพัดปะทะใบหน้าของเขา ทำให้ใจของเขาสั่นสะท้าน

หลีเอียนพูดว่า"อา"และบีบเนื้อนุ่มของหลังส่วนล่างของเย่เฟิงอย่างแรง แต่ภายนอกเธอกลับดูเขินอาย

เธอไม่คาดคิดว่าเย่เฟิงจะซื่อสัตย์ต่อหน้าน้องชายของเขาที่มองเห็นทุกอย่าง

ผู้ชายคนนี้แตกต่างจากสองคนก่อนมากจริงๆ

ความกล้าหาญนี้เพียงอย่างเดียวไม่สามารถเทียบได้กับชายเครื่องมือที่ยอมจำนนสองคนนั้น

ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่จะชอบผู้ชายที่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ

แม้ว่าการแสดงนี้จะไม่สามารถทำให้หลีเอียนรู้สึกประทับใจได้ แต่เธอก็แอบมองไปที่เย่เฟิง

เมื่อหลีหย่วนได้ยินดังนั้น สีหน้าของเขาก็มืดมนไปหมด

เด็กน่ารักคนนี้กล้าดียังไงมาบอกว่าเขาไม่มีการศึกษา? เขากอดพี่สาวอย่างแน่นราวกับกำลังยั่วยุ?

“คุณเป็นพี่เขยของใครฉันจะฆ่าคุณด้วยนัดเดียว!”

ขณะที่หลีหย่วนพูด เขาก็หยิบปืนพกลูกโม่ออกมาจากกระเป๋าและชี้ไปที่เย่เฟิงอย่างโหดเหี้ยม

เขาคือใคร? ทายาทหลักรุ่นที่สามของตระกูลหลี พี่ชายคนโตใต้ดินของหยุนเฉิง!

ตะลึง!

"อาหยวน! นี่เธอกำลังทำอะไรอยู่ ฉันจะพูดอีกครั้ง เขาเป็นพี่เขยของเธอและเป็นผู้ชายของฉัน! เธอต้องการจะฆ่าคนของฉันงั้นหรอ？"

เมื่อหลีเอียนเห็นสิ่งนี้ เธอก็ตบหลีหย่วน

หลีหย่วนตกตะลึงและมองพี่สาวของเขาด้วยดวงตาเบิกกว้าง

พี่ พี่ตบฉันเพื่อหนุ่มคนนั้นเหรอ?

“ยังไม่วางปืนไปอีก รีบขอโทษพี่เขยด้วย!”

หลีเอียนดุอย่างรุนแรงและยกมือหยกของเธอขึ้นอีกครั้ง

หลีหย่วนย่อคอของเขาและในที่สุดก็วางปืนลงอย่างเชื่อฟัง

พวกเขาบอกว่าต้องถือโอกาสตีน้องชายให้เร็วที่สุด และหลีเอียนก็ทำเรื่องนี้ได้ไม่เลวเลย

ตั้งแต่เล็กจนโต หลีหย่วนน้องชายทางสายเลือดของเธอมักจะถูกเธอจัดการมาโดยตลอด ด้วยเหตุนี้ จนถึงตอนนี้ หลีหย่วนจึงกลัวพี่สาวของเธอ

ที่แย่ไปกว่านั้นคือ กลัวพ่อแม่ ของตัวเอง

ดังนั้นเมื่อหลีเอียนโกรธมาก สุดท้ายหลีหย่วนก็จะไม่กล้าทำเกินไป

อย่างไรก็ตาม มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะขอโทษเย่เฟิง

ในเวลานี้ เย่เฟิงกระตุกริมฝีปากของเขา เพื่อทำความเข้าใจความแข็งแกร่งที่ครอบงำของหลีเอียนอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น

เมื่อมองดูหลีหย่วนที่ปกปิดแก้มของเขา เขาก็ตระหนักได้ว่ามันไม่ยุติธรรมเลยที่จะถูกสุนัขตัวเมียไล่ล่าเมื่อวานนี้

ผู้หญิงเลวคนนี้น่ากลัวมาก!

“พี่ พี่ตีผมเพื่อคนนอกจริงๆเหรอ?”

หลีหย่วน ถามอย่างน้อยอกน้อยใจ และจ้องมองไปที่เย่เฟิงด้วยสายตาที่อาฆาต

ตอนนี้เขาสงสัยเล็กน้อยว่าพี่สาวของเขาจะหลงใหลคนนี้จริงๆหรือไม่

“เลิกมองฉันซะ อย่าบอกนะว่าพี่เขยไม่เตือน วันนี้คุณมีสัญญาณว่าจะขาดทุน อาจมีบางอย่างเกิดขึ้นกับสโมสรของคุณ ดังนั้นระวังให้ดี!”

เย่เฟิงกล่าวด้วยความโกรธ

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ หลีหย่วนก็เยาะเย้ย:"ฉันยากจนไปแล้วเหรอ เจ้าหนู หยุดทำตัวลึกลับที่นี่ได้แล้ว!"

ขณะที่เขาพูด เขามองไปที่หลีเอียน:"พี่ พี่เจอคนโกหกแล้ว! ที่ไหนที่ฉันไม่สามารถหาเงินได้ทุกวัน ฉันจะสูญเสียเงินอย่างงั้นหรอ? มันช่างน่าขำจริงๆ!

ในคลับแห่งนี้ ระหว่างชั้นบนและชั้นล่างเชื่อมต่อกันทั้งหมด และมีเจ้านายของเมืองมากมาย จะมีบางอย่างเกิดขึ้นที่นี่เหรอ? ฮ่าๆๆ……"

บูม! บูม! บูม!

ในขณะนี้ ก่อนที่หลีหย่วนจะพูดจบก็มีเสียงเคาะประตูห้องนั่งเล่น

"เข้ามา!"

หลีหย่วนลูบหน้าของเขาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก

“พี่หยวน เกิดเรื่องเเล้ง! คนของเว่ยเหล่าหู่พาผู้เชี่ยวชาญด้านการพนันมาก่อปัญหา เรา...เสียเงินไป 200 ล้านแล้ว!”

ลูกน้องคนหนึ่งของเขาพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

หลังจากพูดออกไป หลีหย่วนก็ตกตะลึง และสีหน้าของเขาก็ไม่แน่ใจ

ไม่เพียงเพราะความสูญเสียของคาสิโน แต่ยังเป็นเพราะการแจ้งเตือนของเย่เฟิงในตอนนี้ด้วย