บทที่ 2

"อะไรนะ? คนไม่เป็นไร กำลังตื่นแล้วหรือ"

ในโรงพยาบาลกลางคนขับรถของหลีเอียนอุทานด้วยความไม่เชื่อ

"ผู้บาดเจ็บไม่เป็นไร ดูตอนนี้อาจจะบอบซ้ำนิดหน่อย"

คุณหมอที่ใส่เสื้อคลุมสีขาวพยักหน้า

"มันจะเป็นไปได้ยังไง? หลังจากที่เขาถูกชน อาการเขาดูสาหัสมากแถมยังไหลเลือดมาก"

คนขับมีสีหน้าตกตะลึง

"คุณพูดไปแล้ว แค่มีอาการดูน่ากลัว"

ความสงสัยแวบเข้ามาในดวงตาของหลีเอียน และหลังจากแน่ใจว่าคุณหมอไม่ได้ล้อเล่น เธอก็พูดเบา ๆ :" งั้นฉันจะไปหาเขา""

ประตูวอร์ดถูกผลักเปิดออก และหลีเอียนเห็นชายคนนั้นนั่งอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลด้วยใบหน้าที่งงงอ

เย่เฟิงก็ไม่กล้าเชื่อเช่นกันว่า ตนยังมีชีวิตอยู่

และสภาพร่างกายเหมือนมีบางอย่างผิดปกติ!!

ในสมองมีข้อมูลยุ่งๆเยอะแยะ!

วิญญาณมังกรมุ่งมั่นสู่เส้นทางเซียน? คัมภีร์จักรพรรดิ์มังกร? วิชาการแอบมองภามังกร?......

ทุกอย่างนี้คือ......?

และไตข้างซ้ายซึ่งแต่ก่อนปวดนิดหนึ่ง ก็พ่นความร้อนออกมาในเวลานี้แพร่กระจายไปยังแขนขาทำให้เขารู้สึกสบายมาก

ขณะที่เขากําลังจะศึกษามันอย่างรอบคอบ หลีเอียนเดินข้ามา

เย่เฟิงเงยหน้าขึ้นและแววตาแห่งความประหลาดใจก็แวบเข้ามาในดวงตาของเขา

สวยมาก!

เมื่อเทียบกับความงามของหญิงสาวคนนี้ โจวชิ้ง ซึ่งครั้งหนึ่งเคยทําให้เขาหลงใหล ก็ถูกบดบังทันที

"คุณ......"

เย่เฟิงอ้าปากถามอย่างไม่แน่ใจ

หลีเอียนไม่ตอบ แต่จ้องไปที่เย่เฟิง และถามว่า"คุณแกล้งว่าโดนรถชนใช่ไหม?"

เย่เฟิงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง และใช้เวลานานถึงตระหนักว่าหญิงสาวคนนี้กำลังพูดอะไรอยู่

ไม่แปลกหรอก ที่ตนกระแทกรถอย่างตรงการกระทำนี้ดูเหมือนกับคนที่แกล้งว่าโดนรถชน

"ไม่......"

เย่เฟิงยิ้มอย่างขมขื่นและส่ายหัว

"โอ้ ถ้างังก็คือไม่อยากมีชีวิตอยู่จริงๆเหรอ"

หลีเอียนถามเบาๆ

"ใช่......"

เย่เฟิงพยักหน้า

"แต่คุณยังไม่ตาย คุณคิดจะทําอย่างไรต่อ?ฆ่าตัวตายอีกครั้งหรอ

ดวงตาของหลีเอียนเป็นประกายและถามโดยไม่รู้ว่าเธอมีจุดประสงค์อะไร

ถามแบบนี้ เย่เฟิงนั่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง

หลีเอียนมองไปที่เย่เฟิงอย่างเย็นชา แต่เธออ้าปากพูดบางอย่างที่ทําให้ เย่เฟิง เกือบจะกระโดดขึ้น

"เราจะแต่งงานกันไหม"

พอพูดเสร็จ เย่เฟิงก็กรีดร้องออกมามองหน้ากันอย่างตกตะลึง

"อะไรนะ? คุณพูดอะไร"

"ฉันบอกว่า แต่งงานกันเถอะ!"

หลีเอียนพูดซ้ำอย่างไร้ความรู้สึก

เย่เฟิงดูสับสนและสงสัยว่า แท้จริงแล้ว คนที่ถูกรถชนเมื่อกี้ เป็นหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าคนนี้

ไม่อย่างนั้น จะพูดแบบนั้นได้อย่างไร?

"อย่ามองฉันแบบนั้น! ฉันมีสติดี!"

หลีเอียนสัมผัสได้ถึงดวงตาของเย่เฟิง และขมวดคิ้วอย่างสวยงาม

เย่เฟิงไอ:" แต่ทําไมล่ะ คุณถึงคิดอย่างสูงกับผม"

หลีเอียนส่ายหัวอย่างจริงจัง:" ไม่! ในทางตรงกันข้าม ฉันเลือกคุณเพราะฉันดูถูกคุณ! พูดง่ายๆ ก็คือ ฉันต้องการคนที่ไม่กลัวความตายมาเป็นคู่หมั้นของฉัน"

และเนื่องจากคุณอยากฆ่าตัวตายไปแล้วคุณจึงเป็นผู้สมัครที่ดีที่สุดโดยธรรมชาติ

อย่างไรก็ตาม คุณไม่ให้ความสําคัญกับชีวิตของคุณเอง มันเป็นชีวิตที่เน่าเสียอยู่แล้ว ดังนั้นก็ให้ฉันได้ใช้ประโยชน์ดีกว่า

แน่นอน ฉันจะไม่เอาเปรียบคุณโดยเปล่าประโยชน์ โดยที่ฉันจะจ่ายเงินให้คุณตามนั้น!"

พอพูดเสร็จ ดวงตาของเย่เฟิงก็สว่างขึ้นทันที หญิงสาวคนนี้ดูแล้วก็เป็นคนที่ร่ำรวย

"โอเค หากคุณให้เงินผม 2แสนหยวนได้ ไม่ 8แสนหยวน ช่วยลูกสาวผม ผมทำอะไรก็ได้!"

ค่าใช้จ่ายรายวันของห้อง ICUนั้นแพงมาก และหากคุณพบไขกระดูกที่ตรงกัน ก็ยิ่งไม่รู้ว่าจะมีค่าใช้จ่ายเท่าใด

อย่างไรก็ตามหญิงสาวคนนี้ดูไม่ขาดเงิน เย่เฟิงตัดสินใจที่จะ "ขอเงินเยอะ"เพราะหญิงสาวก็อาจต่อรองได้เช่นกัน

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลีเอียนก็เลิกคิ้วอย่างสวยงาม:"อธิบายล่วงหน้าคู่หมั้นของคุณเป็นของปลอมและฉันจะไม่มีความสัมพันธ์ที่สําคัญกับคุณ!"

"ผมไม่แคร์สิ่งเหล่านี้แค่ให้เงินผม 8แสนหยวน เพื่อช่วยลูกสาวของผม ผมทำอะไรก็ได้!"เย่เฟิงพูดซ้ำ